Sygn. akt: KIO 1440/22
POSTANOWIENIE
z dnia 13 czerwca 2022 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący: Agata Mikołajczyk
po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 13 czerwca 2022 r.
w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 30
maja 2022 r. przez odwołującego: Impel S.A. z siedzibą we Wrocławiu (ul. Ślężna 118,
53-111 Wrocław) w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Główny
Inspektorat Transportu Drogowego w Warszawie (al. Jerozolimskie 94, 00-807
Warszawa),
postanawia:
1. umarza postępowanie odwoławcze;
2. nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz
odwołującego: Impel S.A. z siedzibą we Wrocławiu (ul. Ślężna 118, 53-111 Wrocław)
kwoty 7.500 zł 00 gr (słownie: siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy), stanowiącą
kwotę uiszczonego wpisu od odwołania.
Stosownie do art. 579 ust. 1 i art. 580 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo
zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.) na niniejsze postanowienie - w
terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa
Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie.
Sygn. akt: KIO 1440/22
Uzasadnienie
Odwołanie zostało wniesione w dniu 30 maja 2022 r. przez odwołującego: Impel S.A. z
siedzibą we Wrocławiu w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Główny
Inspektorat Transportu Drogowego w Warszawie na podstawie ustawy z dnia 11 września
2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.), [ustawa Pzp lub
Pzp lub Ustawa PZP], w przedmiocie zamówienia publicznego na: Świadczenie usług
sprzątania. Numer referencyjny: BDG.ZPB.230.5.2022. Ogłoszenie zostało opublikowane w
BZP pod nr 2022/BZP 00177195 z dnia 2022-05-25.
Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów, które zdaniem wykonawcy - ma wpływ na wynik postępowania w sprawie zamówienia
publicznego:
1) art. 16 ust. 1-3 ustawy prawo zamówień publicznych poprzez naruszenie przez
Zamawiającego zasad zachowania uczciwej konkurencji, przejrzystości i
proporcjonalności przy formułowaniu postanowień ogłoszenia o zamówieniu oraz
Specyfikacji Warunków Zamówienia,
2) art. 436 pkt. 4 b) ustawy prawo zamówień publicznych poprzez wadliwe określenie przez
Zamawiającego zasad waloryzacji wynagrodzenia Wykonawcy w związku ze zmianą
wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki
godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r.
o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym
lub ubezpieczeniu zdrowotnemu lub wysokości stawki składki na ubezpieczenia
społeczne lub zdrowotne oraz zasad gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych
planów kapitałowych, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r. o
pracowniczych planach kapitałowych,
3) art. 439 ust. 1 i 2 ustawy prawo zamówień publicznych poprzez zaniechanie przez
Zamawiającego określenia w projekcie umowy w sprawie zamówienia publicznego
zasad waloryzacji wynagrodzenia Wykonawcy w związku ze zmianą cen materiałów lub
kosztów.
W związku z powyższymi zarzutami Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu
zmiany kwestionowanych przez Odwołującego postanowień SWZ w zakresie i brzmieniu
zaproponowanym przez Odwołującego w odwołaniu.
Odwołujący oświadczył, że (...) ma interes w złożeniu niniejszego odwołania, ponieważ
obecne postanowienia SWZ naruszają przepisy ustawy Prawo zamówień publicznych, a w
konsekwencji uniemożliwiają mu złożenie oferty zgodnej z przepisami ustawy Prawo
zamówień publicznych i ubieganie się tym samym o przedmiotowe zamówienie”.
Do postępowania odwoławczego nie zostały zgłoszone przystąpienia po żadnej ze
stron. Termin na zgłoszenie przystąpień upłynął 3 czerwca 2022 r.
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie (pismo z dnia 9 czerwca 2022 r.) wniósł
o: (...)
1. umorzenie postępowania w zakresie:
1) zarzutu nr 2 dotyczącego naruszenia art. 436 pkt 4 lit b Pzp poprzez wadliwe określenie
przez Zamawiającego zasad waloryzacji wynagrodzenia Wykonawcy w związku ze zmianą
wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki
godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o
minimalnym wynagrodzeniu za pracę, zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym lub
ubezpieczeniu zdrowotnemu lub wysokości stawki składki na ubezpieczenia społeczne lub
zdrowotne oraz zasad gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów
kapitałowych, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych
planach kapitałowych (Zamawiający dokonał modyfikacji umownych klauzul
waloryzacyjnych);
2) zarzutu nr 3 dotyczącego naruszenia art. 439 ust. 1 i 2 Pzp poprzez zaniechanie
przez Zamawiającego określenia w projekcie umowy w sprawie zamówienia publicznego
zasad waloryzacji wynagrodzenia Wykonawcy w związku ze zmianą cen materiałów lub
kosztów w części w jakiej Zamawiający uznał żądanie Odwołującego (Zamawiający dokonał
modyfikacji umownych klauzul waloryzacyjnych);
2. oddalenie odwołania w pozostałym zakresie;
3. obciążenie Odwołującego kosztami postępowania odwoławczego”.
W uzasadnieniu stanowiska podał: (...)
„Odnosząc się do zarzutu Odwołującego:
1. naruszenie art. 16 ust. 1-3 Pzp poprzez naruszenie zasad zachowania uczciwej
konkurencji, przejrzystości i proporcjonalności przy formułowaniu postanowień ogłoszenia o
zamówieniu oraz Specyfikacji Warunków Zamówienia:
W ocenie Zamawiającego zarzut ten jest nieprecyzyjnie sformułowany i jako
samodzielnie występujący nie pozwala na identyfikację ewentualnych naruszeń.
W komentarzu do art. 555 ustawy - Prawo zamówień publicznych Gawrońska-Baran
Andrzela i in., Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany (LEX/el. 2022)
czytamy: „Izba jest związana zarzutami odwołania i nie może wyjść poza ich zakres.
Jednoznacznie wskazuje to zatem na konieczność ich przemyślanego i precyzyjnego
formułowania przez odwołującego. Możliwość stawiania zarzutów upływa z terminem na
wniesienie odwołania.” Zatem skoro Odwołujący sformułował w petitum zarzut ogólny bez
powiązania z konkretnym naruszeniem, to zarzut taki nie spełnia wymogu precyzyjnego
sformułowania. Wobec braku możliwości ustosunkowania się do konkretnego naruszenia
Zamawiający pragnie podkreślić, że:
1) ogłoszenie o zamówieniu i SWZ uwzględnia zapisy jednakowe dla wszystkich
wykonawców, nie ograniczając ani nie poszerzając praw bądź obowiązków w stosunku do
wybranego kręgu wykonawców, a zatem zarzut naruszenia przez Zamawiającego zasady
zapewnienia zachowania uczciwej konkurencji nie jest uzasadniony (art. 16 pkt 1 część
pierwsza Pzp). Jak wskazuje Dzierżanowski Włodzimierz, Jaźwiński Łukasz, Jerzykowski
Jarosław, Kittel Marta w Dzierżanowski Włodzimierz i in., Prawo zamówień publicznych.
Komentarz (WKP 2021): „Zamawiający ma obowiązek przeprowadzenia postępowania w
sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji, co oznacza, że jest on zobowiązany
do stworzenia warunków do uczciwego konkurowania przez wykonawców o uzyskanie
zamówienia, jak też do eliminowania zachowań sprzecznych z prawem lub etyką. Obowiązek
przestrzegania zasady uczciwej konkurencji przez zamawiającego zarówno na etapie
przygotowania, jak i prowadzenia postępowania znajduje wyraz w przepisach dotyczących
poszczególnych instytucji i rozwiązań ustawowych. W szczególności warto zwrócić uwagę na
regulacje odnoszące się do opisu przedmiotu zamówienia i warunków stawianych
wykonawcom ubiegającym się o udzielenie zamówienia. Na etapie ich określania przez
zamawiającego może dojść do próby ograniczenia konkurencji przez zawężenie kręgu
wykonawców ponad potrzebę zapewnienia, że zamówienie będzie wykonywać wykonawca
wiarygodny i zdolny do jego realizacji. W zakresie przedmiotu zamówienia takie
ograniczenie, nieuzasadnione celem udzielania zamówienia, może polegać na wskazaniu
wąskiej grupy produktów lub usług. Zachowaniu uczciwej konkurencji służy też wiele
rozwiązań mających na celu dotarcie z informacją o wszczynanym postępowaniu do kręgu
wykonawców mogących je wykonać, takich jak publikacja ogłoszeń o zamówieniu w
określonych publikatorach, a w przypadku dopuszczalnego ograniczenia konkurencji przez
zastosowanie trybów nieprzetargowych - określenie minimalnej liczby wykonawców, których
zamawiający powinien zaprosić do postępowania. Ustawa wyraźnie wskazuje, że
ograniczenie konkurencji jest wyjątkiem od generalnej reguły i może mieć miejsce tylko w
przypadkach określonych przez Prawo zamówień publicznych - np. podaje zamkniętą listę
okoliczności, w których zamawiający może zastosować niekonkurencyjny tryb zamówienia z
wolnej ręki. Zasada uczciwej konkurencji oznacza również, że zamawiający jest obowiązany
eliminować z postępowania wykonawców dopuszczających się względem siebie czynów
nieuczciwej konkurencji przez odrzucanie złożonych przez nich ofert, jak też wykluczenie z
postępowania.”. Należy zauważyć przy tym, że Odwołujący nie zarzucił Zamawiającemu
naruszenia zasady równego traktowania Wykonawców, a te dwie zasady (zasada
zapewniająca zachowanie uczciwej konkurencji i zasada równego traktowania wykonawców)
nie są wymienione obok siebie w art. 16 pkt 1 Pzp bez powodu, bowiem jedna ma wpływ na
drugą, w związku z czym zarzut Wykonawcy wydaje się nieprzemyślany i chybiony;
2) Zamawiający prowadzi postępowanie w sposób czytelny, zrozumiały oraz umożliwiający
ocenę i kontrolę, czego dowodem jest wniesione w sprawie odwołanie, a zatem zarzut
naruszenia przez Zamawiającego zasady przejrzystości (art. 16 pkt 2 Pzp) nie jest
uzasadniony - podobnie Dzierżanowski Włodzimierz, Jaźwiński Łukasz, Jerzykowski
Jarosław, Kittel Marta w Dzierżanowski Włodzimierz i in., Prawo zamówień publicznych.
Komentarz (WKP 2021): „Przejrzystość odgrywa rolę służebną wobec reguł postępowania,
takich jak zasada równego traktowania, uczciwej konkurencji i proporcjonalności, a jej celem
jest zapewnienie możliwości weryfikacji czynności zamawiającego. W wyroku z 6.11.2014 r.,
C-42/13, Cartiera dell'Adda SpA v. CEM Ambiente SpA, EU:C:2014:2345, Trybunał
stwierdził, iż „obowiązek przejrzystości ma na celu zagwarantowanie braku ryzyka
faworyzowania i arbitralnego traktowania ze strony instytucji zamawiającej. Wymaga on, by
wszystkie warunki i zasady postępowania w sprawie udzielenia zamówienia były określone w
sposób jasny, precyzyjny i jednoznaczny w ogłoszeniu o zamówieniu lub w specyfikacji
warunków zamówienia, tak by, po pierwsze, pozwolić wszystkim rozsądnie poinformowanym
i wykazującym zwykłą staranność oferentom na zrozumienie ich dokładnego zakresu i
dokonanie ich wykładni w taki sam sposób, a po drugie, by umożliwić instytucji zamawiającej
rzeczywistą weryfikację, czy oferty złożone przez oferentów odpowiadają kryteriom
wyznaczonym dla danego zamówienia (zob. podobnie wyrok Komisja/CAS Succhi di Frutta,
C-496/99 P, EU:C:2004:236, pkt 108-111)”. Z kolei w wyroku z 11.12.2014 r., C-440/13,
Trybunał odniósł się do zasady przejrzystości w kontekście prawa do zaskarżania decyzji
instytucji zamawiających i podkreślił, że „wymóg podania uzasadnienia decyzji o odwołaniu
przetargu wynika z chęci zagwarantowania minimalnego poziomu przejrzystości w
postępowaniach w sprawie udzielania zamówień publicznych, do których zastosowanie
znajdują przepisy prawa Unii, i w rezultacie zagwarantowania poszanowania zasady
równego traktowania, która leży u podstaw tych przepisów. Jak wynika z powyższego,
dochowanie zasadzie przejrzystości przez zamawiającego wymaga przede wszystkim
udokumentowania czynności podejmowanych w postępowaniu wskazania podstaw
podejmowania decyzji oraz zapewnienia dostępu do tych informacji.”. Ponadto zasada ta jest
realizowana gdy Zamawiający podejmuje czynności na podstawie wcześniej przyjętych
zasad - wyrok SO w Szczecinie z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt VIII Ga 432/13;
3) wymagania stawiane wykonawcom ubiegającym się o udzielenie zamówienia są
adekwatne do rodzaju i zakresu zamówienia - proporcjonalne do przedmiotu zamówienia, a
zatem zarzut naruszenia przez Zamawiającego zasady proporcjonalności nie jest
uzasadniony (art. 16 pkt 3 Pzp). W komentarzu do art. 16 ustawy - Prawo zamówień
publicznych Gawrońska-Baran Andrzela i in., Prawo zamówień publicznych. Komentarz
aktualizowany (LEX/el. 2022) wskazano: „Generalną zasadą obowiązującą w systemie
zamówień publicznych jest również zasada proporcjonalności. Jej istotą jest konieczność
dołożenia należytej staranności przez zamawiającego polegającej na podejmowaniu
wyłącznie takich działań i stawianiu takich wymogów, bez których nie będzie możliwe
osiągnięcie zamierzonego celu, jakim jest udzielenie danego zamówienia. „Postępowanie o
udzielenie zamówienia jest procedurą sformalizowaną, nie powinno to jednak prowadzić do
zbędnego zbiurokratyzowania tego procesu. Stąd zamawiający, który weryfikuje zarówno
zdolność wykonawcy do wykonania zamówienia, jak i zgodność oferowanych przez niego
usług, dostaw czy robót budowlanych z wymogami zawartymi w opisie przedmiotu
zamówienia i innych postanowieniach specyfikacji istotnych warunków zamówienia, nie
może przekraczać granic wyznaczonych przez ustawodawcę”.” - por. wyrok SA w Poznaniu
z 20.05.2010 r., I ACa 357/10, LEX nr 756566;
4) przywołane w uzasadnieniu odwołanie do postanowień PPU jest chybione w kontekście
przestrzegania przez Zamawiającego wynikających z art. 16 ust. 1-3 Pzp zasad
przygotowania i przeprowadzania postępowania o udzielenie zamówienia publicznego;
2. naruszenie art. 436 pkt 4 lit b Pzp poprzez wadliwe określenie przez Zamawiającego
zasad waloryzacji wynagrodzenia Wykonawcy w związku ze zmianą wysokości minimalnego
wynagrodzenia za pracę albo wysokości minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na
podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za
pracę, zasad podlegania ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu lub
wysokości stawki składki na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne oraz zasad
gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów kapitałowych, o których mowa w
ustawie z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych: Dalej w
uzasadnieniu Wykonawca wskazał na postanowienie ust. 20 PPU:
1) pkt 1 i zakwestionował termin możliwej waloryzacji z tego tytułu po upływie 12 miesięcy od
dnia zawarcia umowy;
2) pkt 2 i zakwestionował ustalenie „wskaźnika waloryzacji”;
3) pkt 4 i zakwestionował ograniczenie waloryzacji wynagrodzenia do progu 10%
wynagrodzenia netto.
Zamawiający w powyższym zakresie w dniu 07.06.2022 r. zmodyfikował SWZ, zmieniając
termin wejścia w życie zmian wynagrodzenia z dniem wejścia w życie zmian przepisów
przywołanych w art. 436 pkt 4 lit b Pzp, wykreślił wskaźnik waloryzacji i ograniczenie
waloryzacji wynagrodzenia do progu 10% wynagrodzenia netto;
3. naruszenie art. 439 ust. 1 i 2 Pzp poprzez zaniechanie przez Zamawiającego określenia w
projekcie umowy w sprawie zamówienia publicznego zasad waloryzacji wynagrodzenia
Wykonawcy w związku ze zmianą cen materiałów lub kosztów:
Zamawiający w powyższym zakresie w dniu 07.06.2022 r. zmodyfikował SWZ. Jednocześnie
Zamawiający wskazuje, że przepis art. 439 ust. 2 Pzp określa obligatoryjne elementy klauzuli
waloryzacyjnej. W ramach wskazanych zasad Zamawiający ma swobodę kształtowania
postanowień umownych, mając na względzie specyfikę zamówienia, jak i planowane
możliwości finansowe co do przewidywanych zmian wynagrodzenia. Z tych względów,
pomimo uznania zarzutu Odwołującego, powiązane z nim żądanie w zaproponowanym
brzmieniu nie zostało uwzględnione. Poprzez dokonaną modyfikację Zamawiający określił
wskaźnik waloryzacji, początkowy termin ustalenia zmiany wynagrodzenia oraz maksymalną
wartość zmiany kierując się uzasadnionymi potrzebami Zamawiającego, który jako podmiot
uprawniony do wydatkowania środków publicznych winien również uwzględniać planowane
możliwości finansowe, co ma istotne znaczenie z perspektywy finansów publicznych. W
ramach przysługującej Zamawiającemu swobody kształtowania klauzul waloryzacyjnych, z
poszanowaniem podstawowych zasad przygotowania i przeprowadzania postępowania o
udzielenie zamówienia, Zamawiający określił zasady wprowadzania zmian wysokości
wynagrodzenia w modyfikacji z dnia 07.06.2022 r.. Zamawiający przyjął klauzulę indeksową,
uznając wskaźnik inflacji za niezależny od stron umowy i adekwatny do sytuacji rynkowej. W
ocenie Zamawiającego sposób ukształtowania klauzul waloryzacyjnych jest zgodny z Pzp, a
przede wszystkim zapewnia dostępność wiarygodnych i aktualizowanych podstaw ustalenia
zmiany ceny.
Reasumując powyższe, podkreślić należy, że „zamawiający jako gospodarz
postępowania określa zakres zarówno przedmiotowy, jak i podmiotowy, charakteryzujący
cel, jaki zamierza osiągnąć. Zamawiający dokonując opisu przedmiotu zamówienia, nie ma
obowiązku zapewnienia możliwości realizacji przedmiotu zamówienia wszystkim podmiotom
działającym na rynku danej branży” - wyrok KIO z 27 marca 2017 r., KIO 387/17.
Zamawiający może przy tym samodzielnie kształtować postanowienia umowne, zaś
wykonawca ma prawo nie złożyć oferty na proponowanych warunkach. Niezadowolenie
Odwołującego z treści klauzul waloryzacyjnych nie może stanowić zatem podstawy do
zarzucania Zamawiającemu naruszenia ogólnych zasad postępowania. Stanowczo wskazać
należy, w ślad za orzecznictwem KIO, że wykonawca w trybie postępowania odwoławczego
nie może podejmować próby negocjacji postanowień umownych w celu doprowadzenia do
korzystniejszych warunków udzielenia zamówienia. W niniejszym postępowaniu, w zakresie
w jakim Zamawiający nie uznał żądań Odwołującego, nie doszło do naruszenia przepisów
Pzp”.
Odwołujący w piśmie z dnia 10 czerwca 2022 r. wskazując na art. 520 ust.1 ustawy
Pzp podał, że (...) w związku z uwzględnieniem w dniu 08.06.2022 r. przez Zamawiającego
zarzutu nr 2 dotyczącego naruszenia art. 436 pkt 4 lit b ustawy prawo zamówień publicznych
oraz zarzutu nr 3 dotyczącego naruszenia art. 439 ust. 1 i 2 ustawy prawo zamówień
publicznych z naszego odwołania, oświadczamy, że wycofujemy zarzut nr 1 dotyczący
naruszenia przez Zamawiającego przepisu art. 16 ust. 1-3 ustawy prawo zamówień
publicznych. Mając powyższe na względzie, z uwagi na uwzględnienie przez Zamawiającego
zarzutów, wnosimy o umorzenie przedmiotowego postępowania odwoławczego”.
Izba zważyła, co następuje:
Postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie podlega umorzeniu na
podstawie art. 522 ust. 3 ustawy - Prawo zamówień publicznych. W myśl tego przepisu: „3.
W przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w
odwołaniu i wycofania pozostałych zarzutów przez odwołującego, Izba może umorzyć
postępowanie odwoławcze na posiedzeniu niejawnym bez obecności stron oraz uczestników
postępowania odwoławczego, którzy przystąpili do postępowania po stronie wykonawcy, pod
warunkiem że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w
terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego nie
wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia części zarzutów. W takim przypadku zamawiający
wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia,
zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów.”.
W niniejszej sprawie Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie wskazał na
uwzględnienie zarzutu opisanego w punkcie 2 i 3 odwołania (zarzut nr 2 i 3 - według
oznaczeń Odwołującego) i jednocześnie, co do zarzutu nr 3 podał w jaki sposób
„Zamawiający w powyższym zakresie w dniu 07.06.2022 r. zmodyfikował SWZ”. Nie
uwzględnił natomiast zarzutu opisanego w punkcie 1 odwołania (wg oznaczeń Odwołującego
zarzut nr 1).
Odwołujący w piśmie z dnia 10 czerwca br jednoznacznie wyraził swoje stanowisko
oświadczając, że wycofuje odwołanie w zakresie zarzutu nr 1 i wniósł - jak podał - z uwagi
(...) na uwzględnienie przez Zamawiającego zarzutów (...) o umorzenie przedmiotowego
postępowania odwoławczego”.
Wobec złożonych oświadczeń stron Izba stwierdziła, że w niniejszej sprawie ma
zastosowanie wskazany art. 522 ust.2 ustawy Pzp i na jego podstawie postanowiła o
umorzeniu postępowania odwoławczego.
Orzekając o kosztach postępowania odwoławczego Izba miała na uwadze art. 557
ustawy Pzp oraz § 9 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30
grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego,
ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r.,
poz. 2437) i uwzględniając wskazane przepisy, nakazała zwrócić na rzecz Odwołującego
kwotę wpisu uiszczonego od odwołania w całości.
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji.