Sygn. akt IX U 1273/13
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lutego 2014 r.
Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku
w składzie:
Przewodniczący:
SSO Maria Konieczna
Protokolant:
Iwona Krakowczyk
przy udziale:
po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. w Rybniku
sprawy z odwołania P. M. (M.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.
o emeryturę
na skutek odwołania P. M.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.
z dnia 3 czerwca 2013r. Znak (...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 16 kwietnia 2013r.
Sędzia
Sygn. akt IX U 1273/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 03.06.2013r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu P. M. (M.) prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w związku z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r., podnosząc w uzasadnieniu, iż do dnia 01.01.1999r. nie został udowodniony wymagany 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy nie zaliczył ubezpieczonemu do pracy w warunkach szczególnych okresów pracyw (...) SA KWK (...):
- od 06.09.1983r. do 31.10.1984r. ponieważ w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 28.02.2000r. nie powołano się na wykaz a jedynie na działy, pozycje i punkty Załącznika nr 1 do Zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12.08.1983r.,- od 01.11.1984r. do 31.12.1998r., ponieważ w przedłożonej dokumentacji istnieją niezgodne stanowiska pracy – w świadectwie pracy z dnia 28.02.2000r. podano, że ubezpieczony był zatrudniony jako konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla – ślusarz na przeróbce” a w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 28.02.2000r. jako „konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla (ślusarz, starszy ślusarz)”, natomiast w zarządzeniach resortowych figuruje tylko i wyłącznie „konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla”.
Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany wskazując, iż okresie od 06.09.1983r. do 28.02.2000r. pracował w szczególnych warunkach, cały okres jw. na jednym oddziale, na tym samym stanowisku.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje.
Ubezpieczony urodził się w dniu (...)
W dniu 27.03.2013r. ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych.
Ubezpieczony posiada na dzień 01.01.1999r. łączny staż pracy okresów składkowych i nieskładkowych uznany przez organ rentowy w wymiarze 30 lat, 3 miesięcy i 24 dni, w tym żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych.
Ubezpieczony w okresie od 04.04.1975r. do 28.02.2000r. zatrudniony był w (...) Spółce (...) w C. kolejno na stanowiskach:
- od 04.04.1975r. do 05.09.1983r. ślusarza na powierzchni,
- od 06.09.1983r. do 31.10.1984r. ślusarza ruchowego na powierzchni,
- od 01.11.1984r. do 28.02.2000r. konserwatora maszyn i urządzeń przeróbczych – ślusarza na przeróbce.
Ze świadectw pracy w warunkach szczególnych z dnia 28.02.2000r. wynika, iż ubezpieczony:
- w okresie od 06.09.1983r. do 31.10.1984r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace na stanowisku ślusarza ruchowego przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń na oddziałach będących w ruchu wymienionym w Dziale IV, poz. 10, i Dziale XIV, poz.25 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 17 Ministra Górnictwa i Energetyki z dnia 12.08.1983r.,
- w okresie od 01.11.1984r. do 28.02.2000r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace bezpośrednio przy przeróbce mechanicznej węgla w zakładach górniczych na stanowisku konserwatora maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla (ślusarza, starszego ślusarza), wymienionym w Dziale IV, poz. 9 i Dziale I, poz. 5 wykazu B, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. oraz zarządzenia nr 2 Ministra przemysłu i Handlu z dnia 27.02.1995r.
Ubezpieczony faktycznie w całym okresie spornym od 06.09.1983r. do 31.12.1998r. zatrudnienia jw. pracował w Zakładzie (...), na oddziale napraw jako konserwator urządzeń przeróbki mechanicznej węgla. Praca ubezpieczonego polegała na konserwacji maszyn i urządzeń znajdujących się na wszystkich poziomach przeróbki mechanicznej węgla. Naprawy, konserwacja urządzeń dokonywane były przy ciągłym ruchu Zakładu. Celem pracy ubezpieczonego było utrzymanie urządzeń w ruchu w celu utrzymania, kontynuowania produkcji.
Taką pracę ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Ubezpieczony nie jest członkiem OFE.
Powyższe ustalił Sąd w oparciu o akta organu rentowego dotyczące ubezpieczonego, akta osobowe z okresu pracy ubezpieczonego w KWK (...), zeznania świadków A. G., B. S. oraz zeznania ubezpieczonego złożone na rozprawie w dniu 18.02.2014r., czas nagrania 00:07:18 – 00:15:40 protokołu elektronicznego.
Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, przekonywujący, logicznyi spójny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje.
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz.U. z 2013r., poz.1440 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32,33,39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. na dzień 31.12.1998r.) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (tj. 25 lat dla mężczyzn).
Ust. 2 „Emerytura, o której mowa w ust.1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego.
Jak wynika z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w warunkach szczególnych, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,
2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zdaniem Sądu przeprowadzone postępowanie pozwala na przyjęcie, że ubezpieczony w spornym okresie od 06.09.1983r. do 31.12.1998r. wykonywał pracę w warunkach szczególnych z wykazu A załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), z Działu 1 , pkt 5 – przeróbka mechaniczna węgla.
Za takim przyjęciem przemawiają zeznania słuchanych świadków - współpracowników ubezpieczonego, wykonujących pracę na tym samym oddziale, zatem posiadających bezpośrednią wiedzą o pracy ubezpieczonego w okresie spornym oraz zeznania ubezpieczonego jako zasadniczo spójne w swej treści, przekonywujące, korelujące ze sobą przy braku dowodów na okoliczność przeciwną, potwierdzające, że ubezpieczony faktycznie wykonywał taką pracę stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, na tle treści akt osobowych ubezpieczonego również potwierdzających taką pracę przy różnym nazewnictwie stanowisk zajmowanych w tym okresie, gdy, co jednoznacznie wynika z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, decyduje faktycznie wykonywana praca.
Przy bezsporności pozostałych warunków i przy uznaniu spełnienia warunku w zakresie stażu pracy w warunkach szczególnych, Sąd na podstawie powołanych powyżej przepisów,z mocy art. 477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję przyznając ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia spełnienia wszystkich warunków prawa do świadczenia , tj. od ukończenia 60 roku życia, zgodnie z uregulowanie art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
SSO Maria Konieczna