Sygn. akt IX U 1177/14
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku
w składzie:
Przewodniczący:
SSO Maria Konieczna
Protokolant:
Iwona Porwoł
przy udziale: ./.
po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. w Rybniku
sprawy z odwołania C. K. ( K. )
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.
o emeryturę
na skutek odwołania C. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.
z dnia 5 czerwca 2014 r. Znak (...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 1 marca 2014r.
Sędzia
Sygn. akt IX U 1177/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 05.06.2014r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu C. K. (K.) prawa do emerytury na podstawie art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r., podnosząc w uzasadnieniu, iż do dnia 01.01.1999r. nie został udowodniony wymagany 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ rentowy wskazał, że nie uznał za pracę w warunkach szczególnych okresów pracy ubezpieczonego:
-
od 01.08.1991r. do 30.06.1994r. na stanowisku kierownika oddziału gospodarki wodnej na powierzchni, gdyż prace przy nadzorowaniu, kontrolowaniu, organizowaniu, przygotowaniu i zabezpieczaniu pracy odbywały się co najmniej raz w czasie zmiany, a nie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy,
-
od 01.01.1996r. do 31.12.1998r. na stanowisku kierownika oddziału maszyn cieplnych i sprężarek na powierzchni i kierownik Ruchu, ponieważ jako dozór inżynieryjno-techniczny ubezpieczony nie nadzorował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prac wymienionych w wykazie, a jedynie, jak wynika z przedłożonego zakresu obowiązków, prace polegały na koordynacji prac, działalności szkoleniowej, pracach administracyjnych, kontroli planów oraz prawidłowego i ekonomicznego wykorzystania maszyn.
Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do świadczenia, domagając się zaliczenia do pracy w warunkach szczególnych okresów nieuwzględnionych przez organ rentowy, gdyż w okresach tych stale nadzorował funkcjonowanie urządzeń oraz podległych pracowników, wykonywał czynności kontroli międzyoperacyjnej, kontroli jakości produkcji i usług oraz dozoru inżynieryjno-technicznego stale i w pełnym wymiarze na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie A załącznika nr 1 Rozporządzenia jw.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczynjak w zaskarżonej decyzji.
Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje.
Ubezpieczony urodził się w dniu (...)
W dniu 05.03.2014r. ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę na podstawie art.184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Ubezpieczony, na dzień 01.01.1999r., posiada łączny staż pracy okresów składkowych i nieskładkowych uznany przez organ rentowy w wymiarze 25 lat i 11 dni, w tym 12 lat, 2 miesiące i 13 dni pracy w warunkach szczególnych.
Z zaświadczenia z dnia 18.02.2014r., wystawionego przez (...) S.A. w K., Oddział Zakład Elektrociepłownie wynika, iż ubezpieczony w okresach spornych pracował:
- od 01.08.1991r. do 30.06.1994r. w (...) S.A. KWK (...) na stanowisku kierownika oddziału gospodarki wodnej na powierzchni,
- od 01.01.1996r. do 31.12.1998r. w (...) S.A. Zakładzie Elektrociepłownie na stanowiskach: od 01.01.1996r. do 31.01.1996r. – kierownika oddziału maszyn cieplnych i sprężarek na powierzchni oraz od 01.02.1996r. do 31.12.1998r. – nadsztygara – Kierownika (...).
W dniu 06.05.2014r. pracodawca ubezpieczonego (...) S.A. Oddział Zakład Elektrociepłownie jw. wystawiła ubezpieczonemu świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach, wskazując, iż ubezpieczony w okresach spornych stale, bezpośrednio i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace wymienione w wykazie A, dziale XIV, poz. 24 pkt 1:
- przy nadzorowaniu prac wymienionych w wykazie A, dziale XIV, poz. 1, pkt 1 i 5 , poz. 2, pkt 1, 2 i 5 ( w okresie od 01.08.1991r. do 30.06.1994r.),
- przy nadzorowaniu prac wymienionych w wykazie A, dziale XIV, poz. 1, pkt 1 i 5 , poz. 2, pkt 1, 2 i 5, poz. 9, pkt 2 i 3, dziale II, poz. 1, pkt 6, 22, 23 i 24 (w okresie od 01.01.1996r. do 31.12.1998r.).
(dowód: akta organu rentowego, akta osobowe ubezpieczonego)
Ubezpieczony w okresie spornym od 01.08.1991r. do 30.06.1994r. pracował w KWK (...) w R. w Oddziale Elektrociepłowni, a od 01.01.1996r. do 31.12.1998r. w utworzonych Zakładach Elektrociepłownie (...) Spółki (...).
Praca ubezpieczonego na stanowisku kierownika oddziału gospodarki wodnej na powierzchni (w okresie od 01.08.1991r. do 30.06.1994r.) związana była z nowowybudowaną stacją uzdatniana wody dla Kopalni. Ubezpieczony był przydzielony do pracy do grup rozruchowych i kończących tę inwestycję w celu zapoznania się z nową technologią, uczestniczenia w odbiorach, uruchomienia nowej turbiny. Nadzorował rozruch urządzeń odgazowywania wody, prace montażowe urządzeń cieplnych, np. stacji odgazowywania, wymienników jonitowych, tj. urządzeń pomocniczych kotła parowego służących do produkcji energii elektrycznej lub ciepła . Jednocześnie pełnił funkcję sztygara zmianowego w Oddziale Kotłów na EC C.. Ubezpieczony faktycznie w tym okresie świadczył pracę głównie w Elektrociepłowni jako sztygar zmianowy Oddziału Kotłów i Sprężarek. Oddział Kotłów i Sprężarek był częścią Elektrociepłowni. Oddział ten produkuje ciepło w postaci pary i wody gorącej, która w dalszym cyklu technologicznym, produkcyjnym jest obrabiana na potrzeby turbiny i energii elektrycznej bądź na wodę gorącą dostarczaną do mieszkań.
Do obowiązków ubezpieczonego w okresie jw. należało także wykonywanie prac biurowych w postaci prowadzenia dniówkownicy na swojej zmianie oraz pisaniu raportu zmianowego. Ubezpieczony nie posiadał swojego biura, ale czynności biurowe wykonywał w pomieszczeniu, w którym miał swoje biurko, które dzielił z innymi pracownikami. Pomieszczenie to znajdowało się na terenie Oddziału Elektrociepłowni w odrębnym budynku, znajdującym się w odległości około 100 m do hali Elektrociepłowni. Ubezpieczony nie zajmował się pracami biurowymi codziennie, wykonywał je wówczas, gdy nieobecny był kierownik Oddziału. Zasadniczo ubezpieczony jako sztygar zajmował się bezpośrednim nadzorem nad pracami w Oddziale. W sytuacji obecności kierownika Oddziałowego ubezpieczony nie zajmował się pracami biurowymi. Praca biurowa zajmowała ubezpieczonemu około 10% czasu pracy.
W latach od 01.01.1996r. do 31.12.1998r. ubezpieczony nadzorował prace podległego dozoru, miał nadzór nad produkcją, uczestniczył w nadzorowaniu pracowników na Kotłowni. W większym wymiarze zajmował się pracą biurową. Nadzorował stanowiska bezpośrednio związane z wytwarzaniem i przesyłaniem ciepła, tj. na Kotłowni, Oddziale Cieplnym, zastępował czasami stanowisko dyżurnego ruchu na I zmianie i pełnił obowiązki dyżurnego ruchu w dni wolne od pracy. Praca biurowa poległa na sporządzaniu sprawozdań, nadzorowaniu wykonywania instrukcji eksploatacyjnych, sporządzania bilansów. Prace te zajmowały mu około 20% czasu pracy.
Ubezpieczony posiadał uprawnienia energetyczne do pełnienia funkcji jw.
Ubezpieczony w okresach spornych otrzymywał dodatek finansowy do wynagrodzenia w tytułu pracy w warunkach szkodliwych. Nadto ubezpieczony otrzymywał zupy regeneracyjne i mleko.
(dowód: zeznania świadków L. B. i K. M. oraz ubezpieczonego złożone na rozprawie w dniu 30.09.2014r. , czas nagrania 00:13:15 – 00:52:35 protokołu elektronicznego).
Na rozprawie w dniu 30.09.2014r. ubezpieczony przedłożył do akt sprawy dokumentację płacową za okres sporny (k. 20 akt sądowych).
W celu ustalenia ilości dniówek, za jakie przyznano ubezpieczonemu dodatek szkodliwy, wynikających z pasków wynagrodzeń załączonych w pliku do akt na k. 20 za okres od 01.08.1991r. do 31.12.1998r., Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej do spraw emerytur, rent i wynagrodzeń mgr H. P..
Biegła ustaliła, że z przedłożonych przez ubezpieczonego dowodów płacowych wynika, że dodatek szkodliwy był wypłacany ubezpieczonemu za wszystkie przepracowane dni w miesiącu w okresie: od stycznia do grudnia 1993r., tj. 12 miesięcy, od stycznia do czerwca 1994r., tj. 6 miesięcy, oraz od stycznia do grudnia w następujących latach – w 1996r., tj. 12 miesięcy, w 1997r., tj. 12 miesięcy i w 1998r., tj. 12 miesięcy.
(dowód: opinia biegłego k. 31-41 akt sądowych).
Organ rentowy zarzucił, iż biegła nie wskazała, na jakiej podstawie prawnej wypłacany był dodatek szkodliwy i jakie były zasady wpłaty tego dodatku i wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłej.
Sąd oddalił wniosek organu rentowego, uznając, iż wszelkie okoliczności sprawy zostały już rozstrzygnięte.
Ubezpieczony zgodził się z opinią biegłej.
Ubezpieczony nie przystąpił do OFE.
Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, przekonywujący, spójny i logiczny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje.
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz.U. z 2013r., poz. 1440 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948 przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32,33,39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (tj. na dzień 31.12.1998r.) osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (tj. 25 lat dla mężczyzn).
Ust. 2 „Emerytura, o której mowa w ust.1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego.
Jak wynika z §4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w warunkach szczególnych, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn,
2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z wykazem A, dział XIV poz. 24, stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983r., Nr 8, poz.43) – jako szczególne warunki zalicza się kontrolę międzyoperacyjną, kontrolę jakości produkcji i usług oraz dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie.
Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do tego, czy ubezpieczony spełnia warunki konieczne do nabycia prawa do emerytury w związku z pracą w warunkach szczególnych, w szczególności czy ma wymagany okres pracy w warunkach szczególnych.
Zdaniem Sądu przeprowadzone postępowanie pozwala na przyjęcie, że ubezpieczony spełnia sporny warunek posiadania pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 15 lat.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe daje bowiem, w ocenie Sądu, podstawy do zaliczenia do pracy w warunkach szczególnych z powoływanych obu okresów spornych, co najmniej okresów wykazanych opinią biegłego, w których ubezpieczonemu był wypłacany stały dodatek z tytułu pracy w warunkach szczególnych.
Zdaniem Sądu praca w tych okresach może być zakwalifikowana jako praca w warunkach szczególnych z wykazu prac określonych w wykazie A, dziale XIV, poz. 24 w zw. z działem II wykazu A stanowiącego załącznik do powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r.
Za takim przyjęciem przemawiają zeznania słuchanych w sprawie świadków i ubezpieczonego, w ocenie Sądu wiarygodne, jako zasadniczo spójne w swej treści, znajdujące potwierdzenie w dokumentacji osobowej ubezpieczonej, gdy pracodawca uznał nawet szerszy okres pracy ubezpieczonego, niż przyjęty przez Sąd, za pracę w warunkach szczególnych wystawiając mu świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach, i ostatecznie za takim przyjęciem przemawia opinia powołanej w sprawie biegłej sądowej przy braku dowodów na okoliczność przeciwną.
Sąd uznał zastrzeżenia organu rentowego do opinii za niezasadne, gdyż o wymiarze czasu pracy ubezpieczonego świadczy pozostały materiał dowodowy zgromadzony w niniejszy postępowaniu, w tym dokumentacja osobowa ubezpieczonego, zatem Sąd nie widział potrzeby uzupełniania postępowania w tym zakresie, uznając, iż służyłoby to tylko przewlekłości postępowania.
W tej sytuacji, zdaniem Sądu nie ulega zatem wątpliwości, iż ubezpieczony, na dzień złożenia wniosku o świadczenie, spełnia ustawowe przesłanki do nabycia prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych, na podstawie powołanych przepisów, gdyż posiada, na dzień 01.01.1999r., wymagany 25-letni okres składkowy i nieskładkowy, w tym 15 lat pracy w szczególnych warunkach przy uwzględnieniu spornego okresu pracy polegającej na sprawowaniu dozoru inżynieryjno-technicznego jako pracy w szczególnych warunkach.
Zgodnie z treścią przepisu art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia 1 marca 2014r. tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek.
SSO Maria Konieczna