Sygnatura akt IV U 343/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 września 2026 r.
Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie Przewodniczący: Sędzia Maja Snopczyńska
Protokolant : Agata Toboła
po rozpoznaniu w dniu 15 września 2026 r. na rozprawie
sprawy z odwołania N. L.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Z. z dnia 10 listopada 2023 r., znak:(...)
o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 10 listopada 2023 r., znak: (...)
w ten sposób, iż przyznaje powódce N. L. prawo do jednorazowego odszkodowania i jego wypłaty z tytułu wypadku przy pracy z dnia 13 marca 2023 roku i zasądza z tego tytułu od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Z. kwotę 1.269,00 zł.
UZASADNIENIE
Powódka N. L. odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Z. z dnia 10 listopada 2023 roku, wnosząc o jej zmianę i przyznanie jej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 13 marca 2023 roku. W uzasadnieniu podniosła, że komisja lekarska ZUS w orzeczeniu nr (...) z dnia 30 listopada 2023 roku ustaliła, że w wyniku wypadku z dnia 13 marca 2023 roku doznała 0% uszczerbku na zdrowiu, z czym powódka się nie zgadza. Powódka podkreśliła, że wypadek nastąpił w stajni w Ł., gdzie pracowała przy koniach. Na skutek wypadku doznała urazu łuku brwiowego, a ponadto miała wybite dwa zęby (jedynka i dwójka). W opinii powódki decyzja komisji jest niesłuszna, a ze względu na poważny stopień obrażeń nie zgadza się z wydanym orzeczeniem.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powołano podstawę prawną decyzji podnosząc, że powódka nie spełniła warunku określonego w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych. Wskazano, iż zgodnie z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 30 listopada 2023 roku wydanym na podstawie art. 16 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych powódka wskutek wypadku przy pracy z dnia 13 marca 2023 roku doznała 0% uszczerbku na zdrowiu, mając na uwadze stan po urazie głowy bez następstw funkcjonalnych oraz nadłamanie zębów 11, 12.
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2025r Sąd Rejonowy (...)zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał powódce prawo do jednorazowego odszkodowania i jego wypłaty w kwocie 1.269 zł.
Po rozpoznaniu apelacji strony pozwanej Sąd Okręgowy (...)wyrokiem z dnia 15 lipca 2025 roku uchylił zaskarżony wyrok w całości, zniósł postępowanie w zakresie objętym nieważnością postępowania przed sądem pierwszej instancji od dnia 28 lutego 2025 roku i przekazał Sądowi Rejonowemu (...) sprawę do ponownego rozpoznania pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach.
W toku postępowania Sąd ustalił
następujący stan faktyczny:
Powódka N. L. była zatrudniona na podstawie umowy zlecenia w (...) sp. z o.o. w Ś., na okres od 20.02.2023r. do 28.02.2023r. oraz na okres od 1.03.2023r. do 31.03.2023r.
Dnia 13.03.2023r. w czasie wykonywania czynności pracowniczych związanych z pielęgnacją konia, polegających na czyszczeniu tylnej nogi zwierzęcia, doszło do wypadku, w wyniku którego powódka została kopnięta przez konia w głowę.
Orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS z dnia 25.09.2023r. ustalono 0% uszczerbek na zdrowiu powódki w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 13.03.2023r. Orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS nr (...) z dnia 30.10.2023r. ustalono 0% uszczerbek na zdrowiu powódki w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 13.03.2023r. W związku z powyższym, decyzją z dnia 10.10.2023r. ZUS odmówił powódce prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 13.03.2023r.
Dowód:
- akta ZUS (w załączeniu)
Powódka w wyniku wypadku z dnia 13.03.2023r. straciła trwałe tkanki dwóch zębów 11 i 12. Doznała złamania koron zębów 11 i 12 (oznaczenie w systemie E.). Złamanie koron zębów 11,12, czyli prawych górnych siekaczy bocznego i przyśrodkowego oceniono po 0,5% na każdy złamany ząb. Powódka w wyniku wypadku doznała 1% trwałego uszczerbku na zdrowiu na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. § 8 pkt 3 oraz załącznika część B. Uszkodzenia twarzy, punkt 21 a i b.
Dowód:
- opinia biegłego lekarza stomatologa Ś. N. k. 32-33
- opinia biegłego lekarza stomatologa Ś. O. k. 122-123
W tak ustalonym stanie faktycznym
Sąd zważył:
Odwołanie podlegało uwzględnieniu.
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż ustalając stan faktyczny w sprawie Sąd oparł się na dowodach z dokumentów, w tym z akt organu rentowego, dokumentacji medycznej i dokumentacji powypadkowej powódki. Ponadto, stwierdzenie okoliczności istotnych dla rozpoznania sprawy wymagało wiadomości specjalnych i musiało znaleźć oparcie w dowodzie z opinii biegłych. Wszystkie te dowody tworzyły spójną i logiczną całość, dającą obraz stanu faktycznego.
Odwołanie powódki dotyczyło decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) w Z. z dnia 10.10.2023r., znak: (...)/(...), którą odmówiono jej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 13.03.2023r. z powodu ustalenia przez komisję lekarską z dnia 30.10.2023r. 0% uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 13.03.2023r.
W związku z powyższym istota niniejszego sporu sprowadzała się do kwestii ustalenia uszczerbku na zdrowiu powódki w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 13.03.2023r.
Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Za stały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu nierokujące poprawy. Za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie. Zaś oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową dokonuje się po zakończeniu leczenia i rehabilitacji. Wysokości stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu ustala się według załącznika do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.2002r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania.
Stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy wymagało wiedzy specjalistycznej, co uzasadniało dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych sądowych z zakresu stomatologii.
Biegły Ś. N. wskazał, że powódka w wyniku wypadku z dnia 13.03.2023r. doznała złamania koron zębów 11 i 12 (oznaczenie w systemie E.), straciła trwałe tkanki dwóch zębów 11 i 12 określając uszczerbek na zdrowiu na 1%. Biegły wskazał, że opierając się na paragrafie 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z18.12.2002r, jeżeli w ocenie procentowej brak jest danego przypadku, lekarz ocenia ten przypadek według pozycji najbardziej zbliżonej.
ZUS złożył zastrzeżenia nie zgadzając się ze stanowiskiem biegłego wskazując, że u powódki nie doszło do utraty zębów i wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego tożsamej specjalności.
Kolejny biegły Ś. O. wskazał w opinii, że u powódki stwierdził: zęby 12, 11 – odłamanie korony po urazie i wskazał uszczerbek 1%. Biegły sporządził opinię, która zawiera pełne, jasne i wewnętrznie spójne uzasadnienie, uwzględniające zarówno aktualny stan zdrowia powódki, jak i zarzuty podniesione przez organ.
Wskazać również należy, że organ rentowy sformułował zastrzeżenia także wobec opinii innego biegłego tożsamej specjalności, wnosząc o przeprowadzenie dowodu z opinii jeszcze innego biegłego z zakresu stomatologii. Sąd, nie znajdując podstaw do podważenia miarodajności i wartości dowodowej sporządzonym opiniom, powyższy wniosek organu rentowego oddalił na podstawie art. 235
2 § 1 pkt 5 k.p.c.
Podkreślić należy, że co prawda biegły Ś. O. powołał się na tabele (...), jednak nie można pominąć, że w sprawie jest już sporządzona opinia przez biegłego Ś. N., który działając na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. § 8 pkt 3 oraz załącznika część B. Uszkodzenia twarzy, punkt 21 a i b, jednoznacznie ustalił u powódki stały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 1%. Natomiast opinii drugiego biegłego ma znaczenie o tyle, że biegły potwierdził istnienie uszczerbku na zdrowiu - uszkodzenie zębów 11, 12. Ponadto zgodzić się należy ze stanowiskiem biegłego Ś. N., że opierając się na paragrafie 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 18.12.2002r jeżeli w ocenie procentowej brak jest danego przypadku lekarz ocenia ten przypadek według pozycji najbardziej zbliżonej.
Należy podkreślić, iż podstawą zakwestionowania opinii nie może być fakt, iż treść wydanej w sprawie opinii nie jest zbieżna z zapatrywaniami oraz stanowiskiem w sprawie danej strony. Innymi słowy, nie można kwestionować opinii tylko dlatego, że de facto strona nie jest zadowolona z opinii przedstawionej przez biegłego. Jak słusznie wskazuje się w judykaturze, opowiedzenie się za odmiennym stanowiskiem oznaczałoby bowiem przyjęcie, że należy przeprowadzić dowód z wszelkich możliwych biegłych, by upewnić się, czy niektórzy z nich nie byliby takiego zdania, jak strona kwestionująca (tak m.in.: wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2013 r. w sprawie III AUa (...)/12, LEX (...); wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 22 lutego 2013 r. w sprawie I ACa 76/12, LEX (...)). Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, przyczynami mogącymi przemawiać za koniecznością uzyskania dodatkowej opinii od innego biegłego są na przykład nielogiczność wyciągniętych przez niego wniosków, zawarcie w opinii sformułowań niekategorycznych, niejednoznacznych czy też brak dostatecznej mocy przekonywającej opinii (tak m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2013 r. w sprawie I ACa 980/12, LEX (...); wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 3 kwietnia 2013 r. w sprawie I ACa 148/13, LEX (...)).
Biegły sądowy obowiązany jest orzekać zgodnie z wiedzą medyczną, posiadanymi kwalifikacjami i obowiązującymi przepisami. Dlatego, zdaniem Sądu, sporządzonym przez biegłych opiniom nie można było odmówić rzetelności i fachowości co do medycznej oceny stanu zdrowia powódki. Podkreślić należy, że Sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły, ale zgodnie z utrwalonym w tej mierze poglądem Sądu Najwyższego - opinie biegłych lekarzy mogą być oceniane przez Sąd wyłącznie przez pryzmat ich zgodności z zasadami logicznego myślenia, doświadczenia życiowego oraz wiedzy powszechnej, wystarczające dla uznania bądź nie uznania opinii biegłego za przekonywującą (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2005r., II CK 572/04, Lex nr 151656). Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. – na podstawie właściwych dla jej przymiotów kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków.
Dlatego też Sąd podzielił dokonane w opiniach ustalenia i przyjął je za podstawę swojego orzeczenia ustalając, iż stopień procentowego stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu powódki, wywołanego wypadkiem z 13.03.2023r. należy określić na 1%.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 477
14 § 2 k.p.c. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję, o czym orzeczono jak w sentencji.
Wysokość zasądzonego jednorazowego odszkodowania w kwocie 1.269,00 zł Sąd ustalił posiłkując się ustaleniami biegłych sądowych, którzy stwierdzili u powódki trwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 1%. Stosownie do obwieszczenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 16 lutego 2023r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej (M.P. poz. 252) kwota jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej wynosi 1.269 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
Z