Sygn. akt IV U 207/17
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 maja 2017 r.
Sąd Okręgowy/Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie
Wydział IV
w składzie:
Przewodniczący SSO Rafał Łatanik
Protokolant Anna Tomaś
po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. w Częstochowie
sprawy A. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C.
o prawo do emerytury
na skutek odwołania A. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C.
z dnia 16 stycznia 2017 r. Nr (...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt IV U 207/17
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16 stycznia 2017 roku numer (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił ubezpieczonej A. P. przyznania prawa do emerytury nauczycielskiej.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że na podstawie przedłożonych dokumentów na dzień 31 grudnia 2008 roku uznał ubezpieczonej wymagany 30-letni okres składkowy i nieskładkowy, w tym 20 lat, 5 miesięcy i 28 dni okresów pracy nauczycielskiej. Jednocześnie wyjaśniono, iż nauczyciele przechodzący na emeryturę w warunkach określonych w art. 46 w związku z art. 32 ustawy, jak też nauczyciele przechodzący na emeryturę w warunkach określonych w art. 47 ustaw, mogą uzyskać prawo do emerytury, o ile wniosek o jej przyznanie zgłoszą przed ukończeniem 60 lat. Z uwagi na fakt, że ubezpieczona z wnioskiem wystąpiła po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego brak jest podstaw prawnych do przyznania emerytury nauczycielskiej.
W odwołaniu wniesionym do Sądu ubezpieczona A. P. zakwestionowała powyższą decyzję podnosząc, iż jest ona dla niej krzywdząca oraz niezgodna z obowiązującymi przepisami prawa, w tym także z Konsytuacją RP. Dodała, iż wniosek o emeryturę nauczycielką złożyła przed osiągnięciem wieku emerytalnego, tj. w 2014 roku, jednakże wniosek ten został oddalony z powodu nie wykazania wymaganego stażu emerytalnego. Dopiero w 2016 roku znalazła dodatkowy dokumenty potwierdzający jej pracę w latach 1972-1974, który został uwzględniony w decyzji o przeliczeniu emerytury. Jej zdaniem jej obecne odwołanie jest uzasadnione, albowiem wniosek o emeryturę złożyła przed ukończeniem 60 lat, a później jedynie uzupełniła swoje odwołania przedkładając brakujące dokumenty.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w C. wniósł o oddalenie odwołania wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
A. P. urodziła się (...).
Od dnia 1 października 2000 roku ubezpieczona uprawniona jest do pobierania wcześniejszej emerytury o symbolu EWK z tytuły opieki nad dzieckiem. Do ustalenia podstawy wymiaru tego świadczenia przyjęto dochód z 10 lat kalendarzowych z okresu od stycznia 1990 roku do grudnia 1999 roku. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 75,01%. Następnie decyzją z dnia 7 maja 2010 roku organ rentowy ponownie przeliczył emeryturę przy uwzględnieniu wskaźnika wysokości podstawy wymiaru w wysokości 78,99%. Do jego wyliczenia Zakład przyjął wynagrodzenia z 10 lat kalendarzowych z okresu od stycznia 1999 roku do grudnia 2000 roku. Tak wyliczona emerytura na dzień 1 grudnia 2013 roku wyniosła kwotę 1.611,51 złotych.
W dniu 29 października 2013 roku ubezpieczona złożyła wniosek o przyznanie jej prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach. W rozpatrzeniu powyższego wniosku wydana została decyzja z dnia 18 listopada 2013 roku przyznająca jej od dnia 1 października 2013 roku prawo do żądanego świadczenia o symbolu ENMS. Wypłata emerytury została zawieszona, z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia. Ponadto jej wysokość okazała się niższa od dotychczasowego świadczenia, gdyż na dzień 1 grudnia 2013 roku wyniosła kwotę 1.593,71 złotych.
Kolejny wniosek o emeryturę ubezpieczona złożyła w dniu 26 marca 2014 roku. Decyzją z dnia 3 czerwca 2014 roku organ rentowy ponownie ustalił ubezpieczonej na dzień 1 marca 2014 roku wysokość emerytury o symbolu ENMS w wysokości 1.800,89 złotych. Z uwagi jednak, iż świadczenie to było mniej korzystne (emerytura EWK wyliczona została w wysokości 1.851,82 złotych), jego wypłata została zawieszona.
W dniu 30 czerwca 2014 roku A. P. wniosła o przyznanie jej emerytury nauczycielskiej, co załatwione zostało odmownie decyzją z dnia 9 lipca 2014 roku, z uwagi na nie wykazanie wymaganego 30-letniego okresu składkowego i nieskładkowego. Ubezpieczona nie zgodziła się z powyższą decyzją i zaskarżyła ją do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie, który wyrokiem z dnia 8 grudnia 2014 roku w sprawie sygn. akt IV U 1728/14 oddalił jej odwołanie.
W dniu 14 marca 2016 roku ubezpieczona złożyła wniosek o przyznanie jej emerytury z tytułu powszechnego wieku emerytalnego. Decyzją z dnia 24 marca 2016 roku o symbolu ENP organ rentowy przyznał wnioskodawczyni od dnia 18 marca 2016 roku żądane świadczenie, jednocześnie zawieszając jego wypłatę (dotychczasowa emerytura jest korzystniejsza).
W dniu 18 lipca 2016 roku ubezpieczona wniosła o ponowne ustalenie wysokości jej emerytury załączając druk Rp-7 za okres pracy w(...) od 1 lipca 1972 roku do 30 września 1974 roku.
Decyzją z dnia 9 sierpnia 2016 roku organ rentowy przeliczył ubezpieczonej emeryturę o symbolu ENP, a decyzją z dnia 11 sierpnia 2016 roku emeryturę o symbolu EWK doliczając do stażu emerytalnego w/w okres zatrudnienia.
W dniu 9 stycznia 2017 roku A. P. ponownie wniosła o przyznanie jej emerytury nauczycielskiej. W rozpoznaniu powyższego wniosku wydana została zaskarżona decyzja.
(vide: akta rentowe)
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1369 ze zm.) nauczyciele mający trzydziestoletni okres zatrudnienia, w tym 20 lat wykonywania pracy w szczególnym charakterze orazzaś nauczyciele szkół, placówek, zakładów specjalnych oraz zakładów poprawczych i schronisk dla nieletnich - dwudziestopięcioletni okres zatrudnienia, w tym 20 lat wykonywania pracy w szczególnym charakterze w szkolnictwie specjalnym, mogą - po rozwiązaniu na swój wniosek stosunku pracy - przejść na emeryturę.
Nauczyciele urodzeni po dniu 31 grudnia 1948 r., a przed dniem 1 stycznia 1969 r. zachowują prawo do przejścia na emeryturę bez względu na wiek, jeżeli:
1) spełnili warunki do uzyskania emerytury, określone w ust. 1, w ciągu dziesięciu lat od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 887), z wyjątkiem warunku rozwiązania stosunku pracy, oraz
2) nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, na dochody budżetu państwa (ust. 2a).
W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż A. P. jest osobą, która urodziła się po 31 grudnia 1948 roku, a przed 1 stycznia 1969 roku. Niekwestionowanym jest także fakt, iż pracowała ona jako nauczycielka, a zatem jej uprawnienia do emerytury można było rozpatrywać w oparciu o art. 47 ustaw. Przepis ten, z uwagi na jego umiejscowienie w rozdziale dotyczącym szczególnych warunków nabycia prawa do wcześniejszej emerytury osób urodzonych po 31 grudnia 1948 roku, reguluje warunki nabycia prawa do wcześniejszej emerytury,a więc przed ukończeniem powszechnego wieku emerytalnego. Odesłanie zaś w jego treści do przepisów Karty Nauczyciela dotyczy wyłącznie warunków nabycia tego prawa. Z powyższego wynika zatem, iż możliwość przyznania prawa do emerytury nauczycielskiej, jako emerytury wcześniejszej, dotyczy wyłącznie osób, które wniosek o takie świadczenie złożą przed ukończeniem powszechnego wieku emerytalnego. Złożenie zaś wniosku o takie świadczenie po ukończeniu tego wieku w praktyce oznacza przyznanie prawa do emerytury według nowych zasad. Taką emeryturę odwołującą ma natomiast już przyznaną.
Nie można natomiast zgodzić się z odwołującą, iż zachowała ona prawo do wcześniejszej emerytury nauczycielskiej w związku ze złożeniem przez nią pierwotnego wniosku w tym zakresie przed osiągnięciem przez nią wymaganego wieku emerytalnego. Powyższy wniosek rozstrzygnięty został bowiem odmownie decyzją z dnia 9 lipca 2014 roku, która następnie potrzymana została przez Sąd Okręgowy w Częstochowie w sprawie sygn. akt IV U 1728/14. W takiej sytuacji nie można przyjąć, iż jej aktualny wniosek z dnia 9 stycznia 2017 roku stanowi jedynie uzupełnienie pierwotnego wniosku z dnia 30 czerwca 2014 roku.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.