Sygn. akt IV U 1131/15
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 września 2016r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Jerzy Zalasiński
Protokolant
st. sekr. sądowy Marta Żuk
po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016r. w Siedlcach na rozprawie
odwołania J. B.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.
z dnia 21 sierpnia 2015 r. (Nr (...))
w sprawie J. B.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.
o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
zmienia zaskarżoną decyzję i ustala J. B. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 lipca 2015 roku do dnia 24 czerwca 2017 roku.
Sygn. akt IV U 1131/15
UZASADNIENIE
Decyzją z 3 września 2015r. Nr (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art. 57 i 58 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015r. poz. 748), odmówił J. B. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, wskazując, że Komisja Lekarska w orzeczeniu z 21 sierpnia 2015r. nie uznała ubezpieczonego za osobę niezdolną do pracy.
Odwołanie od w/w decyzji złożył ubezpieczony J. B., bowiem - wobec jego aktualnego stanu zdrowia - jest ona krzywdząca. Wnioskodawca zwrócił uwagę, że 16.06.2006r. przebył zawał mięśnia sercowego i od tego momentu jest pod stałą opieką specjalistów. Obecnie leczy się z powodu choroby wieńcowej, przewlekłej niewydolności serca, hyperlipidemii, nadciśnienia tętniczego, zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, prawobocznej skoliozy na odcinku piersiowym kręgosłupa (odwołanie k.1 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje:
Ubezpieczony J. B., ur. (...), do dnia 30 czerwca 2015r. pobierał rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy przyznaną na mocy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 17 lutego 2015r. (decyzja z 17.02.2015r. o ponownym ustaleniu renty k.165 akt rentowych). W dniu 30 czerwca 2015r. ubezpieczony wystąpił do organu rentowego z wnioskiem o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (wniosek, k. 166 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 28 lipca 2015r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 28.07.2015r. k.169 akt rentowych). Na skutek wniesienia sprzeciwu od powyższego orzeczenia ubezpieczony został skierowany na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 21 sierpnia 2015r. ustaliła, że J. B. nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.58 dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej; orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 21.08.2015r. k.171 akt rentowych). Na podstawie tego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 3 września 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres (decyzja z 3.09.2015r. k.172 akt rentowych).
Badając sporną okoliczność niezdolności do pracy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy kardiologa, ortopedy i neurologa, która następnie - po przedłożeniu przez ubezpieczonego w dniu 8 czerwca 2016r. wyniku badania komputerowego tętnic – została uzupełniona i sprecyzowana przez lekarza kardiologa. Biegli rozpoznali u wnioskodawcy następujące schorzenia: chorobę wieńcową z przebytym zawałem mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, miażdżycę naczyń kończyn dolnych, zaburzenia rytmu serca, przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowego w okresie remisji objawów klinicznych, okresowe dolegliwości bólowe kręgosłupa piersiowego w przebiegu choroby zwyrodnieniowej (bez objawów rozciągowych i niedowładów). Badaniem neurologicznym nie stwierdzono zmian patologicznych, a – zdaniem biegłego neurologa – przewlekły zespół bólowy kręgosłupa lędźwiowego jest obecnie w okresie remisji objawów klinicznych, zaś leczenia wymaga jedynie w okresach objawowych. Tym samym obecny stopień zaawansowania schorzeń neurologicznych ubezpieczonego nie sprowadza niezdolności do pracy. Po przeanalizowaniu stanu klinicznego wnioskodawcy i po zapoznaniu się z wynikami badań RTG biegły lekarz ortopeda nie stwierdził przeciwwskazań do wykonywania pracy zarobkowej z powodów ortopedycznych. Jak wynika z dokumentacji medycznej J. B. 9 lat temu przebył zawał serca, od kilku lat leczy się również z powodu nadciśnienia tętniczego, a także cierpi na rodzinną hypercholesterolemię – co jest jednym z czynników ryzyka choroby wieńcowej. Dokumentacja medyczna w postaci TK serca z dnia 28.12.2015r. wykazuje wielopoziomowe zmiany miażdżycowe w obrębie naczyń wieńcowych redukujące ich światło średnio do około 45%, maksymalnie do około 60% z podejrzeniem o stenozę graniczną, czyli powyżej 70-80%. Wskaźnik uwapnienia tętnic wieńcowych jest znacznie podwyższony, czego przyczyną może być rodzinna hypercholesterolemia. Zwiększona jest również masa lewej komory, co jest powodem wieloletniego nadciśnienia tętniczego i budzi podejrzenie rozwoju kardiomyopatii przerostowej. W ocenie biegłego lekarza kardiologa, obecny stopień zaawansowania zmian stanowi przeciwwskazanie do pracy fizycznej zgodnej z kwalifikacjami ubezpieczonego. Co za tym idzie, J. B. uznano za nadal częściowo niezdolnego do pracy na okres roku od dnia wydania opinii uzupełniającej z dnia 24.06.2016r., tj. do 24 czerwca 2017r. W stanie zdrowia wnioskodawcy nie nastąpiła istotna poprawa od czasu badania lekarskiego z dnia 27 stycznia 2015r. (opinia biegłych lekarzy neurologa i kardiologa z dnia 17.11.2015r., k. 9 akt sprawy; opinia biegłego lekarza ortopedy, k. 15 akt sprawy; opinia uzupełniająca kardiologiczna z dnia 24.06.2016r., k. 28 akt sprawy).
Ubezpieczony J. B. posiada wyuczony zawód ślusarz – tokarz, przed przejściem na rentę pracował przy montażu okien. Obecnie podjął pracę w charakterze pomocnika wychowawcy w Ośrodku (...) (wyjaśnienia ubezpieczonego, k. 26 akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego J. B. zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2015r. poz. 748) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach wyszczególnionych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania zatrudnienia, przy czym ostatniego wymogu nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 w/w ustawy niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wymagało ustalenia, czy ubezpieczony po dniu 30 czerwca 2015r. w dalszym ciągu pozostaje osobą niezdolną do pracy. W tym celu Sąd zasięgnął opinii biegłych lekarzy o specjalnościach odpowiadających schorzeniom ubezpieczonego, tj. kardiologa, ortopedy i neurologa. Bezspornie rozpoznane u wnioskodawcy dolegliwości bólowe kręgosłupa obecnie nie sprowadzają na niego niezdolności do pracy zarobkowej zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji, co wynika z opinii biegłych lekarzy neurologa i ortopedy. Przedłożona przez wnioskodawcę na rozprawie w dniu 8 czerwca 2016r. dokumentacja medyczna w postaci TK serca z dnia 28.12.2015r. wpłynęła na zmianę przez biegłego lekarza kardiologa decyzji w sprawie niezdolności ubezpieczonego do pracy. W uzupełniającej opinii kardiologicznej z dnia 24.06.2016r., zważywszy na nowe dane dotyczące (...), biegły lekarz kardiolog uznał ubezpieczonego za nadal częściowo niezdolnego do pracy na okres 1 roku od wydania niniejszej opinii, tj. do dnia 24 czerwca 2017r. Wskazano, iż obecny stopień zaawansowania zmian stanowi przeciwwskazanie do pracy fizycznej zgodnej z kwalifikacjami wnioskodawcy. W ocenie biegłego lekarza kardiologa, w stanie zdrowia ubezpieczonego nie nastąpiła istotna poprawa od czasu badania lekarskiego z dnia 27 stycznia 2015r., które było podstawą przyznaniu ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 30 czerwca 2015r.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe dało zatem podstawy do ustalenia, że ubezpieczony w znacznym stopniu utracił zdolność do pracy w wyuczonym zawodzie ślusarza-tokarza, czy też do wykonywanej wcześniej pracy fizycznej przy montażu okien. Sąd doszedł do przekonania, że uzupełniona i sprecyzowana opinia kardiologiczna z dnia 24 czerwca 2016r., w której biegła odniosła się do przedłożonego wyniku badania komputerowego tętnic, stanowi miarodajny i obiektywny dowód w sprawie. Opinia ta jest logiczna, spójna i należycie uzasadniona, zaś zastrzeżenia organu rentowego zawarte w piśmie z dnia 16.08.2016r. (k. 35 akt sprawy) nie poważyły płynących z niej wniosków. Niewątpliwie ubezpieczony wykonuje aktualnie pracę, na którą pozwala mu stan zdrowia i nie jest to praca fizyczna obciążająca nadmiernie organizm. Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego sądowego lekarza kardiologa. W ocenie Sądu, dotychczas sporządzona w sprawie opinia biegłego lekarza kardiologa, w szczególności opinia uzupełniająca z dnia 24 czerwca 2016r., jest prawidłowo i logicznie uzasadniona, a biegła odniosła się do dokumentacji medycznej wnioskodawcy, w tym do przedłożonego wyniku badania TK serca. Nadto została ona sporządzona po przeprowadzeniu badania przedmiotowego ubezpieczonego. Sąd podziela w całości wnioski płynące z uzupełniającej opinii kardiologicznej z dnia 24 czerwca 2016r., która dała podstawy do uznania J. B. w dalszym ciągu za częściowo niezdolnego do pracy od dnia 1 lipca 2015r. do 24 czerwca 2017r.
Całokształt okoliczności sprawy pozwala zatem na stwierdzenie, że ubezpieczony po dniu 30 czerwca 2015r. spełnia wszystkie warunki do ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy określone w art.57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art.477 14 § 2 kpc, Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.