Postanowienie IV KZ 69/13

Sygn. akt IV KZ 69/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2013 r. zażalenia R. M. na zarządzenie zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 października 2013 r., o odmowie przyjęcia własnoręcznie sporządzonego przez R. M. pisma zawierającego wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 czerwca 2013 r. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r., utrzymał w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia 9 maja 2013 r., o nieuwzględnieniu sprzeciwów złożonych przez R. M. i jego obrońcę od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w P. z dnia 26 lutego 2013 r., II W …/13. Pismem datowanym 16 sierpnia 2013 r. R. M. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. VI Kz …/13. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego zarządzeniem z dnia 30 października 2013 r., odmówił przyjęcia tego własnoręcznie sporządzonego wniosku cyt. „ponieważ jest niedopuszczalny z mocy ustawy”. 2 W zażaleniu na to postanowienie R. M. podnosi, iż nie został wezwany do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku, a zatem zarządzenie zostało wydane „przedwcześnie”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią przepisów art. 429 k.p.k. i art. 530 k.p.k., które to przepisy są stosowane odpowiednio w postępowaniu wznowieniowym (por. art. 545 § 1 k.p.k.), prezes sądu (przewodniczący wydziału, upoważniony sędzia – art. 93 § 3 k.p.k.) dokonuje kontroli formalnej wniosku. Po jej przeprowadzeniu wydaje zarządzenie o przyjęciu wniosku lub o odmowie jego przyjęcia. Odmowa przyjęcia może nastąpić gdy: 1) wniosek jest niedopuszczalny, 2) wniosek złożyła osoba nieuprawniona, 3) wniosek nie spełnia wymogów formalnych pisma procesowego, w tym także wynikających z art. 540 k.p.k., art. 541 k.p.k., oraz art. 545 § 2 k.p.k., a strona po wezwaniu nie uzupełniła ich w ustawowym terminie (por. art. 120 § 2 k.p.k.). W realiach przedmiotowej sprawy, co trafnie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, nie można uznać za orzeczenie kończące postępowanie, w rozumieniu art. 540 k.p.k. czy art. 540 b k.p.k., postanowienia o nieuwzględnieniu sprzeciwu od wyroku zaocznego. Mimo takiej decyzji R. M. i jego obrońca skorzystali z prawa do wniesienia apelacji od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w P. z dnia 26 lutego 2013 r. Skoro zatem w opisanej sytuacji procesowej wniosek o wznowienie jest niedopuszczalny, to niecelowe było wzywanie R. M. do uzupełnienia braku formalnego jego wniosku przez złożenie w terminie siedmiu dni wniosku o wznowienie sporządzonego i podpisanego przez adwokata, gdyż i tak nie doprowadziłoby do wyeliminowania przeszkody do wszczęcia postępowania wznowieniowego wskazanej w pkt 1 (por. też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2000 r., IV KO 27/2000). Kierując się powyższym Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w postanowieniu. 3