Postanowienie IV KZ 3/13

Sygn. akt IV KZ 3/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie G. D. skazanego z art. 197 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Sędziego Sądu Okręgowego Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VII Karnego Odwoławczego działającego z upoważnienia Prezesa Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 listopada 2012 r., w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji złożonej przez skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 lipca 2012 r. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Wyznaczony obrońca z urzędu adw. M. I. w opinii z dnia 17 września 2012 r. stwierdziła brak podstaw do sporządzenia i podpisania kasacji od w/w wyroku Sądu Okręgowego w K. (k. 2706 – 2708). W tej sytuacji, w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 października 2012 r. (k. 2725) wezwano skazanego do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie w terminie zawitym 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia cyt. „kasacji sporządzonej i podpisanej przez ustanowionego we własnym zakresie adwokata” (k. 2726). Skazany otrzymał to pismo w dniu 10 października 2012 r. (k. 2732). Braku formalnego skazany nie usunął. 2 Nie budzi wątpliwości, w realiach sprawy, że zasadnie skazany został (w oparciu o przepis art. 120 k.p.k.), wezwany do usunięcia braku formalnego pisma procesowego, przez sporządzenie oraz podpisanie kasacji przez adwokata, gdyż stosownie do treści art. 526 § 2 k.p.k. jeżeli kasacja nie pochodzi od prokuratora, Prokuratora Generalnego albo Rzecznika Praw Obywatelskich to powinna być sporządzona i podpisana przez obrońcę lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, nie może być natomiast sporządzona i podpisana osobiście przez stronę postępowania, w tym wypadku skazanego. W tym stanie rzeczy nie usunięcie w zakreślonym 30-dniowym terminie braku formalnego pisma procesowego (ewentualne sporządzenie i podpisanie w tym terminie kasacji przez obrońcę ustanowionego przez skazanego z wyboru), nie pozostawiło prezesowi innej możliwości, jak stosownie do treści art. 120 § 2 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. odmówić przyjęcia złożonej przez skazanego osobiście skargi kasacyjnej. Nie istnieją żadne racje merytoryczne i prawne (nie zawiera ich też złożone przez skazanego zażalenie), które prawidłowość wydanego w tym przedmiocie zarządzenia skutecznie by podważały. Przedstawione względy zadecydowały, iż Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.