Sygn.akt IV Ka 890/13
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 28 maja 2013r. sygn.akt V K.46/13 uznano oskarżonego K. G. za winnego tego,że w dniu 10 lutego 2012r. we W.,pełniąc obowiązki pomocnika oficera dyżurnego na stanowisku kierowania Komendy Miejskiej Policji we W.,nie dopełnił swoich obowiązków służbowych,w ten sposób,że zaniechał zarejestrowania w systemie informatycznym zgłoszenia K. P. o usiłowaniu dokonania przestępstwa oszustwa,a następnie zaniechał wykonania wymaganych czynności służbowych,mających na celu zapobieżenie dokonania tego przestępstwa ,w wyniku czego doszło do naruszenia interesu prywatnego osoby zgłaszającej – K. P.,którego to nieznani sprawcy podający się za funkcjonariuszy policji,doprowadzili do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.000 zł tj.czynu z art.231§1 kk,przy czym na podstawie art.66§1 i 2 kk oraz art.67§1 kk postępowanie karne warunkowo umorzono ustalając okres próby na 1 rok.
Jednocześnie zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe,w tym opłatę w kwocie 60 zł.
Powyższy wyrok został zaskarżony przez Prokuratora i obrońcę oskarżonego.
Prokurator zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,mający wpływ na treść orzeczenia poprzez wyrażenie błędnego poglądu,że stopień społecznej szkodliwości czynu i wina sprawcy nie są znaczne,jak również niezasadne uznanie,że właściwości i warunki osobiste sprawcy i dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie,że pomimo umorzenia postępowania,będzie przestrzegał porządku prawnego,w szczególności nie popełni przestępstwa.
Stawiając tenże zarzut Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Obrońca oskarżonego zarzucił obrazę prawa materialnego a to art.231§1 kk poprzez wyrażenie błędnego poglądu prawnego,że niedopełnienie obowiązków służbowych nastąpiło umyślnie mimo braku jakichkolwiek przesłanek do wyrażenia takiego stanowiska.
Stawiając powyższy zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego K. G. od zarzucanego mu czynu.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja Prokuratora zasługuje na uwzględnienie,natomiast nie jest zasadna apelacja obrońcy.
Sąd Rejonowy uzasadniając pisemnie swoje rozstrzygnięcie przytoczył argumentację,która w sposób prawidłowy dokonała oceny zachowania oskarżonego K. G.,podkreślając istotną rolę jego funkcji, z jednoczesnym przytoczeniem trafnych fragmentów wewnętrznych przepisów policyjnych regulujących szczegółowo zakres i obowiązki służbowe pomocnika oficera dyżurnego.
Oskarżony K. G. wszystkie te obowiązki w sposób rażący zlekceważył ,albowiem z dużym prawdopodobieństwem przyjąć należy,że gdyby jego zachowanie zgodne było z przepisami to mogło ono doprowadzić do zatrzymania sprawców przedmiotowego oszustwa,czego - między innymi z powodu leżącego po stronie tego sprawcy - nie zdołano zrealizować.
Tym samym Sąd Okręgowy uznaje wywody obrony zawarte w uzasadnieniu wniesionego środka odwoławczego za chybione i sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym,co skutkowało nieuwzględnienie apelacji obrońcy.
W ślad za słusznymi wywodami Oskarżyciela Publicznego powtórzyć należy z kolei,iż nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego,iż rzeczywiście spełnione zostały w pełni wszystkie ustawowe przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania.
Sąd Rejonowy mimo przytoczenia zasługujących na uwzględnienie okoliczności przedmiotowych,przyjął błędną ocenę stopnia szkodliwości czynu tego oskarżonego ,która zdaniem Sądu Odwoławczego przekracza granicę zakreśloną przepisem art.66 kk.,co wyklucza warunkowe umorzenie postępowania.
Drugą z okoliczności na którą trafnie powołał się skarżący to kwestia prognozy kryminologicznej sprawcy czynu,jako warunku nieodzownego do zastosowania dobrodziejstwa odstąpienia od wymierzenia kary.
W chwili orzekania Sąd Rejonowy nie dysponował danymi,które w postępowaniu odwoławczym przedstawił Prokurator,a które w istotny sposób ważą na wyrokowaniu w niniejszej sprawie.Dotyczy to w szczególności prawomocnego skazania oskarżonego K. G. za czyn z art. 178a§1 kk popełniony w dniu 7 czerwca 2013r. na karę grzywny oraz zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym .
Jeśli zatem,oskarżony K. G. zaledwie kilka dniu po ogłoszeniu wyroku o warunkowym umorzeniu postępowania dopuszcza się nowego przestępstwa,które również rażąco koliduje z jego statusem zawodowym (niezależnie od prawomocnego skazania w sprawie o sygnaturze II K.649/12),to teza ustawowa o uzasadnionym przypuszczeniu przestrzegania porządku prawnego w przyszłości – w żadnym razie ostać się nie może.
Kierując się powyższymi rozważaniami Sąd Okręgowy uznał za niezbędne uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i rozważenia przy wyrokowaniu opisanych wyżej zastrzeżeń Sądu Odwoławczego.
Z mocy art.442§1-3 kpk Sąd Rejonowy odstąpi natomiast od bezpośredniego ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego i poprzestanie na ujawnieniu istotnych dla wyrokowania dowodów , albowiem ustalenia faktyczne dotyczące sprawstwa oskarżonego nie budzą wątpliwości,podobnie jak przyjęta kwalifikacja prawna jego czynu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.