Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie IV CZ 102/07

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
IV CZ 102/07
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Józef Frąckowiak, Maria Grzelka, Teresa Bielska-Sobkowicz

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 102/07 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) w sprawie z powództwa P.J. przeciwko „U.” SA o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę i ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2007 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 września 2007 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c., jako nie opłaconą, apelację powoda uznając, że apelacja podlegała opłacie podstawowej, która nie została uiszczona. W zażaleniu powód zarzucił, że jako strona zwolniona w całości od kosztów sądowych nie miał obowiązku uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji ani w świetle ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ani w świetle nowych przepisów o kosztach sądowych obowiązujących od dnia 10 marca 2007 r. w sytuacji, gdy sprawa została wniesiona w dniu 3 marca 2003 r. i miała do niej zastosowanie ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, która nie przewidywała opłaty podstawowej. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne. Apelacja powoda została wniesiona w dniu 24 lipca 2007 r. od wyroku wydanego w sprawie wszczętej w 2003 roku. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. zmieniającej ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2007 r. nr 21, poz. 123) do opłacenia apelacji miały zastosowanie przepisy dotychczasowe, tj. przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz. U. nr 167, poz. 1398) w brzmieniu niezmienionym, te zaś w art. 149 ust. 1 przewidywały, że tylko do czasu zakończenia postępowania w danej instancji należało w zakresie kosztów sądowych stosować poprzednio obowiązującą ustawę o kosztach sądowych z 1967 roku. Postępowanie w pierwszej instancji zakończyło się wydaniem przez Sąd Okręgowy w L. wyroku z dnia 4 maja 2007 r. i do tego dnia w zakresie kosztów sądowych obowiązywały reguły ustawy z 1967 r., natomiast po tym dniu, a więc – do apelacji powoda, znajdowały zastosowanie przepisy art. 14 ust. 2 w zw. z art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r., zgodnie z którymi apelacja powoda podlegała opłacie podstawowej (por. uchwałę SN z dnia 24 stycznia 2007 r. III CZP 124/06 – OSNC 2007, nr 6, poz. 91 i uchwałę SN z dnia 10 stycznia 2007 r. III CZP 134/06 – OSNC 2007, nr 11, poz. 160). Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Powołane sygnatury

III CZP 124/06, III CZP 134/06