Postanowienie IV CSK 228/14

Sygn. akt IV CSK 228/14 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku K. G. o sprostowanie oznaczenia nieruchomości, o wpis własności i dożywocia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 czerwca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 lutego 2013 r., 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. odmawia przyznania kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnikowi wnioskodawcy ustanowionemu z urzędu. 2 UZASADNIENIE Skarga kasacyjna wnioskodawcy została wniesiona w dniu 27 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy zarządzeniem z dnia 26 lutego 2014 r. zwrócił skargę kasacyjną Sądowi Okręgowemu celem wezwania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia skargi przez zawarcie w niej uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez sporządzenie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało wysłane pełnomocnikowi skarżącego na adres kancelarii podany w skardze, jednakże - mimo dwukrotnego awiza, w dniach 6 marca i 14 marca 2014 r., k. 907- 908 - nie zostało odebrane. Następnie zostało zwrócone Sądowi Okręgowemu w dniu 24 marca 2014 r. W dniu 26 marca 2014 r. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wydano pełnomocnikowi skarżącego w siedzibie sądu, w sekretariacie właściwego wydziału. Brak formalny skargi został uzupełniony w dniu 2 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego - k. 911) Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Brak skargi kasacyjnej w postaci braku uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest jej brakiem formalnym (art. 3984 § 2 k.p.c.) podlegającym usunięciu w trybie art. 3986 § 1 k.p.c., w terminie tygodniowym. Uchybienie temu terminowi powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Biorąc pod uwagę powyższe, wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku skargi kasacyjnej, doręczone pełnomocnikowi skarżącego w trybie 139 § 1 k.p.c., uznać należało za skutecznie dokonane z dniem 21 marca 2014 r. Termin do usunięcia braku upływał zatem z dniem 28 marca 2014 r. Złożenie 3 w dniu 2 kwietnia 2014 r. pisma procesowego zawierającego uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania było tym samym spóźnione. Wydanie pełnomocnikowi skarżącego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej w siedzibie sądu nie wpłynęło na bieg terminu do uzupełnienia tego braku. Skargę kasacyjną wnioskodawcy należało zatem odrzucić (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.). Wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej zawarty w skardze podlegał oddaleniu wobec faktu, że sporządzenie skargi kasacyjnej dotkniętej brakiem formalnym, który nadto, mimo wezwania, nie został usunięty, nie może być poczytane za udzielenie pomocy prawnej. Podzielić wszak należy wyrażone w orzecznictwie stanowisko, że czynności ustanowionego z urzędu zawodowego pełnomocnika sprzeczne z zasadami profesjonalizmu nie uzasadniają przyznania mu kosztów nie opłaconej pomocy prawnej (por. m.in. postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123).