Postanowienie IV CNP 41/08

Sygn. akt IV CNP 41/08 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 13 lipca 2007 r., sygn. akt VII Ga (…) w sprawie z powództwa P.(…) Spółki z o.o. w B. przeciwko "K.(…)" Spółce z o.o. w G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 czerwca 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 13 lipca 2007 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił apelację od wyroku Sądu Rejonowego w S. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia strona pozwana zarzuciła naruszenie art. 386 § 2 w zw. z art. 378 § 1 i art. 379 pkt 5 k.p.c. i wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z 2 prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.). Strona skarżąca tego obowiązku nie spełniła; wskazała jedynie, że kwota 21 746,02 zł stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia oraz "uprawdopodobniając wyrządzenie szkody" wskazała dowód z dokumentu prywatnego, tj. dowód wpłaty przez pozwaną na rzecz powoda wymienionej kwoty. Strona skarżąca zarzuca nieważność postępowania w sprawie. Zarzut nieważności postępowania bez wykazania jakie przepisy prawa materialnego zostały w jego wyniku naruszone nie może jednak stanowić podstawy skargi. Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m. in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.