Postanowienie III SW 7/14

Sygn. akt III SW 7/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Beata Gudowska (sprawozdawca) SSN Zbigniew Hajn w sprawie z protestu wyborczego G. D. przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego, przy udziale: 1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, 2) Przewodniczącego Okręgowej Komisji Wyborczej Nr 1 w Warszawie, 3) Prokuratora Generalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 czerwca 2014 r., postanawia: wyrazić opinię, że zarzut protestu jest zasadny, lecz naruszenie przepisów nie miało wpływu na wynik głosowania. UZASADNIENIE W proteście przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej G. D., którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w Obwodowej Komisji Wyborczej nr […], zarzucił uchybienia członków tej Komisji wskazujące na naruszenie przepisów dotyczących głosowania. Stwierdził, że nie została mu wydana karta do głosowania, gdyż w miejscu wykazu, w którym miał poświadczyć jej odebranie, znajdował się już inny podpis. 2 Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej uznał, że w razie potwierdzenia się zarzutu dotyczącego tylko jednej karty do głosowania, uchybienie nie miało wpływu na wynik wyborów. Prokurator Generalny wniósł o wydanie postanowienia wyrażającego opinię, że zarzuty protestu są zasadne, lecz naruszenie przepisów nie miało wpływu na wynik wyborów. Przewodniczący Okręgowej Komisji Wyborczej w Warszawie I, […], przedstawił, że według protokołu Obwodowej Komisji Wyborczej nr […], w głosowaniu wzięło udział 706 wyborców, z których 702 oddało głosy ważne. W protokole nie opisano zdarzenia ujętego w proteście wyborcy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Dopuszczalność protestu wyborczego określa jego przedmiot, którym może być zarzut dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub zarzut naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów (art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego). W proteście wniesionym w niniejszej sprawie został postawiony zarzut nieprawidłowości w wydawaniu kart do głosowania przez członków Obwodowej Komisji nr […], polegającej na dopuszczeniu do złożenia przez inną osobę podpisu przy nazwisku osoby uprawnionej i umieszczonej w spisie osób uprawnionych do udziału w głosowaniu w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd Najwyższy, uznawszy fakt podany przez wyborcę za prawdziwy, stwierdził, że doszło do naruszenia przepisów kodeksu wyborczego dotyczących głosowania. Z punktu widzenia prawidłowości głosowania ważne jest, aby komisja obwodowa dopuszczała do głosowania tylko osoby uprawnione – z wyłączeniem możliwości dwukrotnego głosowania – lecz równocześnie nie powodowała sytuacji, w których dochodzi do pozbawienia prawa udziału w głosowaniu osoby 3 uprawnionej. Istotne jest w związku z tym właściwe udokumentowanie wydania karty do głosowania. Wydanie karty do głosowania innej osobie i umożliwienie jej oddania głosu, a równocześnie pozbawienie możliwości zrealizowania swego prawa przez G. D., którego nazwisko było umieszczone na liście osób uprawnionych do udziału w głosowaniu obwodzie, oznaczało, że zasady te zostały naruszone (art. 10 § 1 pkt 2 Kodeksu wyborczego). Zważywszy jednak, że w proteście nie został przedstawiony dowód ani nawet uprawdopodobnienie zaistnienia innego podobnego zdarzenia podczas głosowania w Komisji, stwierdzone w niej naruszenie ustawy dotyczące tylko jednego wyborcy w okręgu wyborczym nr 11, w skład którego wchodzi obwód nr 406, w którym oddano łącznie 762.886 głosy ważne, uzasadnia opinię, iż naruszenie to nie miało wpływu na wynik wyborów. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji (art. 242 § 1 i 2 w związku z art. 336 Kodeksu wyborczego).