Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie III KO 106/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
III KO 106/12
Rodzaj
Postanowienie

Sędzia: Krzysztof Cesarz

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt III KO 106/12 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz w sprawie A. W. skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2013 r. o odmowie przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 13 maja 2008 r., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Na wstępie należy stwierdzić fakt, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane przez przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego – T. A. i przez niego własnoręcznie podpisane. Skazanemu przesłano odpis zarządzenia z pominięciem osoby, która je wydała, co było uchybieniem, ale nie mającym wpływu na ocenę autentyczności tej decyzji procesowej i jej funkcjonowania w obrocie prawnym. Przechodząc do meritum zażalenia, nie kwestionuje się w nim formalnego wymogu wnikającego z art. 545 § 2 k.p.k., że wniosek o wznowienie postępowania (jeżeli nie pochodzi od prokuratora), powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. Skazany w zakreślonym terminie nie dopełnił tego obowiązku. W zażaleniu zarzuca on jedynie, że nie wyznaczono mu kolejnego adwokata, który złożyłby wniosek odpowiadający powyższym wymogom formalnym. 2 Jednak w uzasadnieniu pkt 1 zaskarżonego zarządzenia przekonująco wykazano, dlaczego wniosek o nowego obrońcę nie mógł być uwzględniony. Wywody skazanego są tylko polemiką ze stanowiskiem wyrażonym w zarządzeniu, nie zawierającą argumentów świadczących o nietrafności tego stanowiska. W zaskarżonym zarządzeniu zwrócono uwagę, że wniosek o wznowienie postępowania na korzyść może być złożony w każdym czasie przez ustanowionego adwokata. Żądanie skazanego o wyznaczenie kolejnego obrońcy nie może prowadzić do wymuszenia na nim sporządzenia wniosku, do czego w rzeczywistości zmierza się w zażaleniu. Z przytoczonych względów orzeczono jak na wstępie.