Postanowienie III CZ 90/05

Sygn. akt III CZ 90/05 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Strus (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Antoni Górski w sprawie z powództwa Koła Łowieckiego Nr (..)1 "H." w L. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Starostę K. i Kołu (…) Nr (…)4 "L." w Ł. z udziałem interwenienta ubocznego Polskiego Związku (…) w W. o ustalenie nieważności umowy dzierżawy, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2005 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia 10 sierpnia 2005 r., sygn. akt I Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego sądu z 6 kwietnia 2005 r. w sprawie o ustalenie nieważności umowy dzierżawy, ponieważ ustalił, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie – o prawa majątkowe wynosiła 2.252,24 zł, tj. mniej niż wymaga przepis art. 3982 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powód domaga się jego uchylenia kwestionując majątkowy charakter roszczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Prawo łowieckie w art. 8 ust. 1 stanowi, że w obwodach łowieckich uprawnieni (dzierżawcy i zarządcy) prowadzą gospodarkę łowiecką. Łowiectwo ze swej natury polega na pozyskiwaniu zwierzyny i faktu tego nie zmieniają inne – doniosłe i społecznie akceptowalne cele tego zorganizowanego zajęcia. Łowiectwo rozpatrywane w aspekcie 2 majątkowym oprócz przynoszenia pożytków wymaga też czynienia nakładów osobistych i finansowych związanych z prowadzeniem gospodarki. Dlatego obwody łowieckie wydzierżawia się, a określenie to w pełni odpowiada definicji ustawowej umowy dzierżawy, przez którą wydzierżawiający (nie zawsze właściciel) oddaje dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków, a dzierżawca płaci czynsz (art. 693 § 1 k.c.). Dzierżawa jest zatem formą gospodarczej aktywności ocenianej również w/g kryterium korzyści majątkowych. Sprawy o prawo dzierżawy mają charakter majątkowy, a dopuszczalność kasacji podlega warunkowi odpowiedniej wartości przedmiotu zaskarżenia. Postanowienie Sądu Okręgowego odpowiada przeto prawu (art. 3986 § 2 k.p.c.), dlatego zażalenie jako nieuzasadnione zostało oddalone na podstawie art. 3941 § w związku z art. 39814 k.p.c.