Postanowienie III CZ 82/06

Sygn. akt III CZ 82/06 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (sprawozdawca) w sprawie z powództwa B.Z. przeciwko Powiatowi J. o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste i przeniesienie własności budynku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2006 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 sierpnia 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez B.Z., powódkę w sprawie przeciwko Powiatowi J. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste i przeniesienie własności budynków. Jako przyczynę odrzucenia skargi Sąd wskazał zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia. W zażaleniu na to postanowienie powódka podnosi, że w sprawie chodzi o roszczenia niemajątkowe (zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli), a więc nie znajduje zastosowania ograniczenie dopuszczalności skargi kasacyjnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z treścią art. 3982 § 1 k.p.c. w sprawach o prawa majątkowe dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona została od osiągnięcia określonego progu wartość przedmiotu zaskarżenia. Wbrew stanowisku skarżącej żądanie zobowiązania pozwanego do złożenia oświadczenia woli o ustanowieniu użytkowania wieczystego gruntu jest żądaniem odnoszącym się do prawa majątkowego, bo taki charakter ma użytkowanie wieczyste. Tym samym sprawa wszczęta złożeniem pozwu z tak sformułowanym żądaniem jest sprawą o prawa majątkowe; dopuszczalność skorzystania ze skargi kasacyjnej jest zatem zależna od osiągnięcia przez wartość przedmiotu zaskarżenia 50.000 zł, a w sprawach gospodarczych - 75.000 zł. Wobec niewskazania przez powódkę, mimo wezwania, wartości przedmiotu zaskarżenia Sąd Okręgowy prawidłowo odrzucił wniesioną skargę. Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 3941 § 1 i 3 w związku z art. 397 k.p.c.).