Postanowienie III CZ 43/12

Sygn. akt III CZ 43/12 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Szulc SSA Andrzej Niedużak w sprawie z powództwa J. C. przeciwko Gminie Miejskiej K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 sierpnia 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 18 listopada 2011 r., 1. oddala zażalenie 2. zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 600 zł (sześćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 18 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 6000 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, opierając swoje orzeczenie na treści art. 98 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego zmianę przez nieobciążanie go kosztami postępowania apelacyjnego lub zasądzenie od powoda „minimalnej części kosztów” na zasadzie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 5 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Artykuł 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od – odnoszącej się do obowiązku zwrotu kosztów postępowania – zasady odpowiedzialności za wynik procesu i pozwala na odstąpienie od niej „w szczególnie uzasadnionych wypadkach”. Fakt ich nastąpienia (bądź braku) podlega indywidualnej ocenie sądu orzekającego przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności rozpoznanej sprawy. Z rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie wynika, że Sąd uznał, iż w sprawie brak szczególnych okoliczności, które przemawiałyby za zastosowaniem w niniejszej sprawie art. 102 k.p.c. Z taką oceną nie zgadza się powód. Uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, Sąd Apelacyjny wskazał, jakie argumenty przemawiają za brakiem podstaw do zastosowania w sprawie wyjątku przewidzianego w art. 102 k.p.c. Stanowisko Sądu Apelacyjnego jest przekonywujące. Wskazał on nie tylko na sytuację majątkową powoda, który m.in. w 2010 r. dokonał zbycia należącej do niego części udziału w nieruchomości, za którą otrzymał wysoką cenę. Powód jest także współwłaścicielem innych nieruchomości, a ponadto osiąga dochody z pracy sezonowej. Tak ustalona sytuacja majątkowa powoda nie pozwala na uznanie, że w sprawie występuje „wypadek szczególnie uzasadniony” uzasadniony sytuacją majątkową powoda. Za taką oceną nie przemawia także charakter rozpoznawanej sprawy. Z tego też względu rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego jest słuszne. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.