Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie III CZ 29/11

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
III CZ 29/11
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Irena Gromska-Szuster, Jan Górowski, Krzysztof Pietrzykowski

Powołane przepisy

  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnegoart. 109 § 1 zd. 1, art. 132 § 1, art. 372, art. 391 § 1, art. 394(1) § 1 pkt 2, art. 398(16)
  • Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu§ 13 ust. 2 pkt 2

Treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 29/11 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa Antoniego J. przeciwko Uniwersytetowi z siedzibą w K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 czerwca 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie zawarte w wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 stycznia 2011 r., 1. uchyla zaskarżone postanowienie o zwrocie pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego; 2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego na rzecz adwokata M. C. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o należny podatek VAT z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy wydanym w sprawie [...], oddalił apelację powoda i zasądził od niego na rzecz strony pozwanej kwotę 1200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Orzeczenie o kosztach procesu zawarte w wyroku zostało zaskarżone zażaleniem przez powoda, który wniósł o jego zmianę, a także o przyznanie mu kosztów postępowania zażaleniowego. Powód zarzucił, iż Sąd Okręgowy naruszył art. 372 k.p.c. w zw. z art. 132 § 1 k.p.c. i 98 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., albowiem nie wydano zarządzenia o zwrocie stronie pozwanej odpowiedzi na apelację pomimo jej wniesienia z naruszeniem powyższych przepisów; powód wskazał także, iż strona pozwana nie wniosła do zamknięcia rozprawy wniosku o przyznanie jej kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się uzasadnione. Stosownie do treści art. 132 § 1 k.p.c. w toku sprawy adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy oraz radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa doręczają sobie nawzajem bezpośrednio odpisy pism procesowych z załącznikami, a do pisma procesowego wniesionego do sądu dołącza się dowód doręczenia drugiej stronie odpisu albo dowód jego wysłania przesyłką poleconą. W razie nieuczynienia zadość temu obowiązkowi, a to nie dołączenia dowodu doręczenia albo dowodu wysłania przesyłką poleconą, pismo podlega zwrotowi bez wzywania do usunięcia braku. Strona pozwana, reprezentowana przez r. pr. Wacława W., wniosła odpowiedź na apelację powoda do sądu pierwszej instancji, nie dołączając do niej dowodu doręczenia, ani dowodu wysłania przesyłką poleconą tego pisma stronie przeciwnej. Tym samym odpowiedź na apelację, stosownie do treści art. 132 § 1 k.p.c. podlegała zwrotowi. Pismo podlegające zwrotowi należy traktować tak, jakby nie zostało ono wniesione, w konsekwencji wnioski w nim zawarte, w tym wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, nie mogą zostać przez sąd rozpoznawane, albowiem nie zostały one zgłoszone w sposób należyty. Strona pozwana, reprezentowana na rozprawie apelacyjnej przez pełnomocnika zawodowego, nie złożyła również wniosku o przyznanie jej kosztów postępowania apelacyjnego, a tym samym przyznanie jej 3 tych kosztów nie znajdowało uzasadnienia w stanie sprawy (art. 109 § 1 zd. 1 k.p.c.). W tym stanie rzeczy zażalenie powoda okazało się uzasadnione i na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 39816 k.p.c. Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone orzeczenie poprzez jego uchylenie. Sąd Najwyższy przyznał adw. M.i C. kwotę 1200 złotych powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, o co pełnomocnik wniósł, ustalając należne wynagrodzenie w oparciu o treść § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).