Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok II URN 48/94

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
II URN 48/94
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Jerzy Kuźniar

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Wyrok z dnia 2 lutego 1995 r.

II URN 48/94

Sąd rozpatrując odwołanie wnioskodawcy obowiązany jest do prze-

słuchania świadków, których oświadczeń i protokołów zeznań złożonych

organowi rentowemu, organ ten nie uwzględnił.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędzia SN: Maria Tyszel, Sędzia SA:

Jerzy Kuźniar (sprawozdawca),

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 1995 r. sprawy z wniosku

Mariana I. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. o wzrost

emerytury, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ogólnopolskiego Porozumienia Związków

Zawodowych [...] od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Katowicach z dnia 13 kwietnia 1994 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Wojewódzkiemu-

-Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach do ponownego rozpoznania.

U z a s a d n i e n i e

Decyzją z dnia 11 października 1983 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych

Oddział w C. przyznał wnioskodawcy Marianowi I., urodzonemu 2 stycznia 1934 r.,

emeryturę górniczą, podejmując jej wypłatę od dnia 1 lipca 1983 r.We wniosku o to

świadczenie wnioskodawca powołał się na zatrudnienie w charakterze górnika doło-

wego w Kopalni Węgla Kamiennego"J." od dnia 4 stycznia 1956 r., do 17 sierpnia 1983

r.

W dniu 6 kwietnia 1993 r., do organu rentowego wpłynęło oświadczenie wnios-

kodawcy, a 19 kwietnia 1993 r. protokoły zeznań świadków Teresy W. i Józefy O.

stwierdzające zatrudnienie świadczeniobiorcy w tzw. "resztówce" w B. od dnia 1

sierpnia 1948 r. do 31 grudnia 1951 r. oraz w Spółdzielni Rolniczo-Produkcyjnej od dnia

15 stycznia 1954 r. do 31 grudnia 1955 r. w charakterze robotnika w pełnym wymiarze

czasu pracy, tj. łącznie 5 lat i 4 miesiące.

Decyzją z dnia 8 czerwca 1993 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C.

odmówił doliczenia do tzw. stażu pracy wymienionych okresów wobec lakoniczności

zeznań świadków i ich małej wiarygodności, a nadto braku dowodów pośrednich.

Zaświadczenia Urzędu Gminy jako wydane w oparciu o zeznania świadków nie mogą

zostać uwzględnione.

Wobec odwołania wnioskodawcy, Sąd Wojewódzki w Katowicach wyrokiem z

dnia 13 kwietnia 1994 r. [...] oddalił je, stwierdzając w uzasadnieniu sporządzonym już

po zaskarżeniu wyroku rewizją nadzwyczajną, że wnioskodawca mimo dwukrotnego

wezwania nie stawił się na rozprawę i "nie usprawiedliwił" swojej nieobecności, stąd

Sąd wziął pod uwagę dowody zebrane przez organ rentowy, podzielając jego ustalenia.

Należy zauważyć, że we wniosku dotyczącym przyznania emerytury górniczej,

wnioskodawca nie powoływał zatrudnienia w latach 1948 - 1955.

Powyższy wyrok zaskarżyło rewizją nadzwyczajną Ogólnopolskie Porozumienie

Związków Zawodowych i zarzucając rażące naruszenie prawa, a to art. art. 3 § 2, 227,

316 § 1, 477

3

§ 1 w związku z art. 477

15

k.p.c., a także naruszenie interesu Rzeczy-

pospolitej Polskiej, wniosło o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu w Katowicach.

Do podstawowych obowiązków Sądu należało - zdaniem skarżącego - wszechs-

tronne zbadanie wszystkich istotnych okoliczności dotyczących okresów zatrudnienia,

przesłuchanie w tym celu wskazanych świadków, stąd pominięcie powyższego czyni

wydany wyrok przedwczesnym, gdy się dodatkowo zważy, że wnioskodawca działający

bez adwokata nie był obecny na rozprawie i nie został przesłuchany "nawet

informacyjnie".

Te okoliczności świadczą o tym, że zaskarżony wyrok naruszając prawo, narusza

też interes Rzeczypospolitej Polskiej, chroniącej szczególnie uprawnienia pracowników i

osób ubezpieczonych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 224 § 1 i 316 § 1 k.p.c. zamknięcie rozprawy może

nastąpić dopiero po uznaniu, że sprawa jest dostatecznie wyjaśniona do rozstrzyg-

nięcia, tzn. gdy nie ma już wątpliwości co do stanu faktycznego sprawy istotnego dla jej

rozstrzygnięcia.

W celu jej wyjaśnienia sąd zarządza postępowanie dowodowe, w ramach

którego może między innymi dopuszczać dowód z zeznań świadków.

Przytoczenie powyższego jest celowe, gdy się zważy stan rozpoznawanej spra-

wy, który daje podstawę do stwierdzenia przedwczesności wydanego wyroku.

Złożone przez wnioskodawcę do organu rentowego oświadczenia i protokoły

zeznań świadków nie uwzględnione przez ten organ, zobowiązywały Sąd, wobec

odwołania wnioskodawcy, do "wszechstronnego zbadania okoliczności sprawy" sto-

sownie do art. 3 § 2 k.p.c., co oznaczało potrzebę przesłuchania świadków na poda-

wane w protokołach ich zeznań okoliczności.

Sąd Wojewódzki temu obowiązkowi uchybił i orzekł w sprawie nie wyjaśnionej do

rozstrzygnięcia.

Zauważyć należy, że Sąd wezwał na rozprawę wnioskodawcę, nie określając w

protokole celu tego wezwania, w tym zwłaszcza podania, czy wezwanie to następuje w

związku z dopuszczeniem dowodu z przesłuchania stron.

Dowód ten ma charakter subsydiarny tzn. stosuje się go po wyczerpaniu środ-

ków dowodowych, albo wobec ich braku gdy pozostały nie wyjaśnione fakty istotne dla

rozstrzygnięcia sprawy.Nie przeprowadzenie żadnego postępowania dowodowego w

sprawie świadczy o rażącym naruszeniu prawa, a to art. art. 3 § 2, 224 § 1, 316 k.p.c. i

uzasadnia - w uwzględnieniu rewizji nadzwyczajnej - uchylenie zaskarżonego wyroku i

przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu - Sądowi Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Katowicach do ponownego rozpoznania na podstawie art. 422 § 2 k.p.c.

Rzeczą tego Sądu będzie przeprowadzenie postępowania dowodowego i ocena,

czy wobec całokształtu sprawy wykazane zostało zatrudnienie od dnia 1 sierpnia 1948

r. do 31 grudnia 1951 r. i od 15 stycznia 1954 r. do 31 grudnia 1955 r., a nadto jego

znaczenie wobec pobieranej przez ubezpieczonego emerytury górniczej.

Rewizja nadzwyczajna została wniesiona nieznacznie po upływie 6 miesięcy od

uprawomocnienia się wyroku z dnia 13 kwietnia 1994 r., ale upływ tego terminu nie stoi

na przeszkodzie w jej uwzględnieniu, skoro wyrok Sądu narusza interes Rze-

czypospolitej Polskiej, gdyż kwestionuje prawo do świadczenia z ubezpieczenia spo-

łecznego, bez wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Jest to sprzeczne z

zasadami państwa prawnego (art. 1 Konstytucji) oraz narusza zasadę zaufania oby-

wateli do wymiaru sprawiedliwości.

========================================