Postanowienie z dnia 18 stycznia 2000 r. II UKN 750/99 Kasacja, w której jako stronę wskazano organ rentowy inny niż ten, który wydał decyzję będącą przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonego kasacją orzeczenia sądu drugiej instancji, jest niedopuszczalna z mocy art. 392 § 1 KPC i podlega odrzuceniu. Przewodniczący SSN Maria Tyszel (sprawozdawca), Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Barbara Wagner. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2000 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Janiny S. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddział Regionalny w B. o emeryturę rolniczą, na skutek kasacji wnios- kodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 30 listopada 1999 r. [...] p o s t a n o w i ł : o d r z u c i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 30 listopada 1999 r., Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku, [...], oddalił zażalenie Janiny S. na posta- nowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 lute- go 1999 r., odmawiającej jej przyznania prawa do emerytury rolniczej, wobec braku wymaganego okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników. Od tego postanowienia pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł kasację na pod- stawie art. 3931 pkt 2 KPC zarzucając naruszenie art. 316 KPC. W kasacji tej, jako organ rentowy wobec którego skierowane są roszczenia wnioskodawczyni pełnomocnik wskazał Zakład Ubezpieczeń Społecznych w B. 2 Rozpoznając zażalenie Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje: Sprawa zakończona zaskarżonym wyrokiem została wszczęta odwołaniem wnioskodawczyni od decyzji organu rentowego, którym była Kasa Rolniczego Ubez- pieczenia Społecznego-Oddział Regionalny w B. i ten organ rentowy był stroną w postępowaniu przed sądami obu instancji. Kasacja jest szczególnym środkiem zas- karżenia, środkiem o charakterze ściśle prawnym, przysługującym - zgodnie z art. 392 KPC – od wyroków lub postanowień sądu drugiej instancji kończących postępo- wanie w sprawie. Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie roszczeń wnioskodawczyni określonych w uzasadnieniu kasacji, wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zakład ten nie był stroną w postępowaniu zakończonym zaskarżonym orzeczeniem, a więc skierowane wobec niego żądania nie mogą też być przedmiotem rozpoznania kasacyjnego, nie były bowiem przedmiotem sporu. Oczywiste jest, że stosownie do art. 392 KPC – kasację można wnieść wy- łącznie od istniejącego orzeczenia. Skoro zatem wnoszący kasację jako jedną ze stron wskazuje inny organ rentowy niż ten, który wydał decyzję stanowiącą przedmiot sporu zaskarżonego postanowienia, to kasacja ta - jako zaskarżająca nieistniejące orzeczenie - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3938 § 1 KPC orzekł jak w sentencji postanowienia. ========================================
Orzecznictwo
Postanowienie II UKN 750/99
Sędzia: Maria Tyszel
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnegoart. 316, art. 392, art. 392 § 1, art. 393(1) pkt 2, art. 393(8) § 1