Postanowienie II UKN 532/99

Postanowienie z dnia 12 maja 2000 r. II UKN 532/99 W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych podlega odrzuceniu ka- sacja zarzucająca naruszenie przepisów dotyczących innej decyzji organu emerytalnego niż zaskarżona przez ubezpieczonego w odwołaniu do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Andrzej Kijowski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2000 r. sprawy z wniosku Aleksandra S. przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. o wysokość świadczenia, na skutek kasacji wnio- skodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 1999 r. [...] p o s t a n o w i ł : o d r z u c i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Aleksander S., działając przez pełnomocnika będącego adwokatem, w spra- wie przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o wysokość świadczenia, wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjne- go w Warszawie z dnia 6 stycznia 1999 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem oddalono apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 8 czerwca 1998 r. [...] . Zakres orzekania przez Sąd Wojewódzki nie został w tym wyroku jasno określony. Postępowanie sądowe zostało wszczęte przez wnioskodawcę wskutek złożenia przez niego odwołania od decyzji organu rentowego z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej waloryzacji emerytury policyjnej za marzec 1992 r. W sentencji wyroku Sąd Wojewódzki wskazał, iż rozpo- znawał odwołanie wnioskodawcy od tej decyzji. Jednakże później w trakcie postę- 2 powania, wnioskodawca rozszerzał żądania i domagał się wyższej emerytury na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariu- szy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożar- nej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. Nr 53, poz. 214 ze zm.), a także pod- wyższenia przysługującej mu również emerytury rolniczej. Sąd Wojewódzki oddalił odwołanie od decyzji z dnia 1 lipca 1996r., a sprawę waloryzacji emerytury rolniczej przekazał do rozpoznania właściwemu oddziałowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. W uzasadnieniu Sąd Wojewódzki wskazał, iż dokonane decyzją z dnia 1 czerwca 1994 r. przeliczenie policyjnej emerytury powoda było zgodne z ustawą z dnia 18 lutego 1994 r. Pogląd ten podzielił Sąd Apelacyjny podnosząc także, iż decy- zja z dnia 1 czerwca 1994 r. nie została zaskarżona przez wnioskodawcę. W kasacji zarzucono naruszenie art. 14 ust. 1, art. 16 ust. 1 oraz art. 58 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., podnosząc argumenty przemawiające za zasadnością podwyższenia policyjnej emerytury powoda na ich podstawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu. Sądy Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpatrują odwołania od decyzji orga- nów rentowych – w pierwszej instancji sąd okręgowy (uprzednio wojewódzki – art. 4778 KPC), a w drugiej sąd apelacyjny. Przedmiotem postępowania jest zgodność z prawem tylko tej zaskarżonej decyzji. Jeżeli wnoszący odwołanie zgłasza przed są- dem żądania niezwiązane ze sprawami objętymi decyzją, to sąd nie może ich rozpa- trywać. W niniejszej sprawie oznacza to, iż skoro wnioskodawca odwołał się od de- cyzji z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej obliczenia jego emerytury policyjnej za marzec 1992 r., to żądania dotyczące decyzji z dnia 1 czerwca 1994 r. odnoszącej się do przeliczenia tej emerytury na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., nie mogą być przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Są to bowiem różne sprawy, dotyczące różnych decyzji organu rentowego, rozstrzygających o innych uprawnieniach wnios- kodawcy. W takiej sytuacji sąd powinien nadać temu pisemnemu żądaniu (dotyczą- cemu przeliczenia emerytury na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r.) właściwy bieg, przekazując je do organu rentowego po to, aby zostały spełnione wymogi z art. 4779 § 1 KPC (odwołanie wnosi się do organu, który wydał decyzję). Tak słusznie uczynił Sąd pierwszej instancji w odniesieniu do żądania dotyczącego emerytury rol- 3 niczej. Jednakże w odniesieniu do żądań wnioskodawcy odnoszących się do przeli- czenia emerytury policyjnej Sąd ten nie rozważał w uzasadnieniu prawidłowości obli- czenia emerytury w zaskarżonej decyzji z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej marca 1992 r. Rozważania Sądu Wojewódzkiego w całości dotyczyły niezaskarżonej decyzji emerytalnej z dnia 1 czerwca 1994 r., odnoszącej się do waloryzacji emerytury wnioskodawcy na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. Trafnie zatem Sąd Apelacyjny – oddalając apelację wnioskodawcy – stwierdził, że przedmiotem orzeka- nia nie mogły być inne zagadnienia niż związane z emeryturą za marzec 1992 r. Wy- nika stąd, że kasacja zarzucająca naruszenie przepisów ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., które w ogóle nie miały zastosowania do obliczenia emerytury wnioskodawcy za marzec 1992 r., kwestionująca jedynie prawidłowość niezaskarżonej decyzji orga- nu rentowego, podlega odrzuceniu. Z tych względów na podstawie art. 3938 § 1 w związku z art. 3935 KPC orze- czono jak w sentencji. ========================================