Postanowienie II PZ 69/04

Postanowienie z dnia 27 stycznia 2005 r. II PZ 69/04 Apelacja sporządzona przez nieuprawnionego pełnomocnika podlega rozpoznaniu, jeśli zostanie potwierdzona przez stronę. W takiej sytuacji, sank- cją niewykonania lub nienależytego wykonania przez radcę prawnego zarzą- dzenia sądu zobowiązującego do złożenia oświadczenia zgodnie z art. 89 § 3 k.p.c., nie jest odrzucenie apelacji, lecz niedopuszczenie go do występowania w sprawie. Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Beata Gudowska, Maria Tyszel (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2005 r. sprawy z powództwa Tadeusza K. przeciwko Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w L. o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Słupsku z dnia 25 marca 2004 r. [...] u c h y l i ł zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Słupsku postanowie- niem z dnia 25 marca 2004 r. [...] odrzucił apelację powoda Tadeusza K. od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Lęborku z dnia 7 listopada 2003 r. [...], oddalają- cego jego powództwo o przywrócenie do pracy w pozwanym Miejskim Przedsiębior- stwie Wodociągów i Kanalizacji. W uzasadnieniu swojego postanowienia Sąd zwrócił uwagę, iż pełnomocnik powoda, będący radcą prawnym, wezwany stosownie do art. 89 § 3 k.p.c. do złożenia oświadczenia, iż nie pozostaje w stosunku pracy, złożył ta- kie, które nie może jednak być uznane za oświadczenie postulacyjne, gdyż nie za- wiera stwierdzenia stanu faktycznego, a ocenę zdolności pełnomocnika do repre- zentowania osób fizycznych. Taka ocena należy do sądu, a nie do pełnomocnika i 2 dlatego Sąd drugiej instancji uznał, że braki formalne apelacji nie zostały usunięte w terminie i apelację odrzucił. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik powoda wniósł o jego uchyle- nie w całości i przekazanie sprawy do dalszego prowadzenia przez Sąd Okręgowy, celem nadania biegu apelacji oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za udział w postępowaniu zażaleniowym. Zarzucił Sądowi Apelacyjnemu obrazę przepisów prawa procesowego przez niezastosowanie i błędną wykładnię art. 87 § 1 k.p.c. i art. 97 k.p.c., a także art. 89 § 3 k.p.c. przez bezpodstawne zakwestionowanie przez Sąd treści oświadczenia złożonego przez pełnomocnika. Zarzucił również ob- razę przepisu art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. Rozpoznając zażalenie Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje: Trafne jest stanowisko Sądu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że wy- konanie przez pełnomocnika procesowego powoda zarządzenia Sądu wydanego w trybie art. 130 k.p.c. było wadliwe, ponieważ nadesłane przez pełnomocnika oświad- czenie nie czyniło zadość wymaganiu z art. 89 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy przypomina więc, że - stosownie do tego przepisu - w razie udzielenia pełnomocnictwa proceso- wego radcy prawnemu przez osobę fizyczną powinnością radcy prawnego jest złoże- nie oświadczenia, że „nie pozostaje w stosunku pracy", natomiast ocena, czy „nie zachodzą przeszkody w przyjęciu pełnomocnictwa" przez radcę prawnego należy do sądu a nie do pełnomocnika. Nieuzupełnienie braku apelacji polegającego na wadli- wości pełnomocnictwa nie oznacza jednak takiego niezachowania warunków formal- nych, które powodowałoby niemożność nadania apelacji prawidłowego biegu. Brak zdolności postulacyjnej pełnomocnika, który sporządził apelację nie uzasadnia jej odrzucenia. Nie straciła aktualności uchwała Sądu Najwyższego z 20 grudnia 1968 r., II CZP 93/68, zgodnie z którą skuteczność prawna czynności procesowych doko- nanych przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem procesowym, zależy od ich zatwierdzenia przez zainteresowaną stronę (OSNCP 1969 nr 7-8, poz. 129). W prze- ciwieństwie do kasacji, w postępowaniu apelacyjnym nie obowiązuje tzw. przymus adwokacko-radcowski i apelacja sporządzona przez nieuprawnionego radcę prawne- go podlega rozpoznaniu, jeśli zostanie potwierdzona przez stronę skarżącą. Sankcją niewykonania lub też niewłaściwego wykonania przez radcę prawnego zarządzenia sądu zobowiązującego pełnomocnika do złożenia oświadczenia, stosownego do art. 3 89 § 3 k.p.c., nie jest odrzucenie apelacji, lecz niedopuszczenie go do występowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, zgodnie z powołanymi przepi- sami oraz art. 39319 w związku z art. 397 oraz art. 386 k.p.c., orzekł jak sentencji po- stanowienia. ========================================