Postanowienie II KO 8/13

Sygn. akt II KO 8/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący) SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) SSN Roman Sądej w sprawie M. P. skazanego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2013 r., w przedmiocie wznowienia z urzędu postępowania w sprawie V K …/08 Sądu Okręgowego w W. zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., p o s t a n o w i ł: pozostawić bez rozpoznania złożony przez M. P. w trybie art. 9 § 2 kpk wniosek o wznowienie z urzędu postępowania w sprawie V K …/08 Sądu Okręgowego w W. zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II AKa … . UZASADNIENIE Pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. skazany M. P. wniósł o wznowienie postępowania „zakończonego prawomocnym wyrokiem w sprawie V K …/08 z powodu pojawienia się przesłanki określonej w art. 542 w zw. z art. 439 § 1 ust. 10 k.p.k.”, wobec tego, że wyznaczony mu obrońca z urzędu nie sporządził na jego rzecz apelacji. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie ulega wątpliwości, że Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 2 lutego 2012 r. w sprawie II Ko 67/11 stwierdził brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. akt II AKa …/10 w zakresie dotyczącym skazanego M. P. Rozstrzygnięcie to zapadło w związku z pismem M. P. z dnia 8 sierpnia 2011 r. w którym – podobnie jak obecnie - domagał się on wznowienia z urzędu postępowania w powyżej wskazanej sprawie, z uwagi na to, że obrońca z urzędu nie wniósł na jego rzecz apelacji. Pismo skazanego z dnia 22 stycznia 2013 r. będące przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej, jest zatem kolejną podjętą przez niego próbą wznowienia z urzędu postępowania we wspomnianej sprawie Sądu Okręgowego w W. W tej sytuacji zważywszy na to, że odnośnie kwestii wznowienia tego postępowania z urzędu, i to nawet z identycznych powodów, Sąd Najwyższy już prawomocnie rozstrzygnął wskazanym powyżej postanowieniem z dnia 2 lutego 2012 r., należało złożony przez skazanego w trybie art. 9 § 2 k.p.k. wniosek inicjujący niniejsze postepowanie pozostawić bez rozpoznania. Dotyczy on bowiem kwestii odnośnie której wydano już prawomocne orzeczenie, mocą którego nie stwierdzono podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w tejże sprawie, a tym samym i brak podstaw do zastosowania art. 540 § 3 k.p.k. Z tych to względów – postanowiono jak wyżej.