Sygn. akt: II K 596/25
4075-4 Ds 3896.2024
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 września 2026 r.
Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący sędzia Marek Tyciński
Protokolant st. sekretarz sądowy Marcin Szymczak
w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń – Wschód w Toruniu
-----------------------------------------------------------
po rozpoznaniu dnia 10 lutego 2026 r. i 24 września 2026 r.
sprawy
W. A. s. W. i H. z domu X. ur. (...) w C.
oskarżonego o to, że:
W dniu 5 grudnia 2024 roku w miejscowości C., woj. (...) przy ul. (...) na drodze publicznej, kierował pojazdem mechanicznym marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) będąc pod wpływem środka działającego podobnie do alkoholu, mając we krwi (...) w stężeniu 8,1 ng/ml
tj. o czyn z art. 178a§1 kk
orzeka:
I.
uznaje oskarżonego W. A. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 178a§1kk i za to na podstawie art. 178a§1kk w zw. z art. 37a§1kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą w myśl art. 34§1, 1a pkt 1 kk i art. 35§1 kk na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;
II.
na podst. art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zalicza okres zatrzymania od dnia 05.12.2024r. godz. 22:00 do dnia 06.12.2024r. godz. 02:00;
III.
na podstawie art. 43a§2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 5000 zł (pięć tysięcy złotych) na rzecz (...) (...) oraz (...) w X.;
IV.
na mocy art. 42§2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat;
V.
na podstawie art. 63§4 kk na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zalicza zatrzymanie prawa jazdy od 6 grudnia 2024r.;
VI.
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 636,99 zł (sześćset trzydzieści sześć złotych dziewięćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem wydatków postępowania.
UZASADNIENIE
Formularz UK 1
Sygnatura akt
II K 596/25
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.
USTALENIE FAKTÓW
1.Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.1.1.
W. A.
W dniu 5 grudnia 2024 roku w miejscowości C., woj. (...) przy ul. (...) na drodze publicznej, kierował pojazdem mechanicznym marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) będąc pod wpływem środka działającego podobnie do alkoholu, mając we krwi (...) w stężeniu 8,1 ng/ml,
tj. o czyn art. 178a§1 kk
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione
Dowód
Numer karty
W dniu 5 grudnia 2024 r. o godz. 21:45 w C. po ul. (...), na wysokości posesji nr (...), W. A. kierował po drodze publicznej samochodem marki R. (...) o nr rej. (...).
Po zatrzymania do rutynowej kontroli drogowej, z uwagi na pobudzenie kierującego pojazdem, dziwne zachowania oraz brak reakcji źrenic na światło, wykonano test na obecność narkotyków w ślinie testem (...) (...). Wynik testu był niejednoznaczny, wobec czego przewieziono W. A. do Komisariatu Policji C.-N., gdzie przeprowadzono test na urządzeniu Z. (...). Wynik testu wykazał obecność(...) oraz (...).
W. A. zatrzymano prawo jazdy.
częściowo wyjaśnienia oskarżonego
70-71, 128-128v, 143
protokół użycia testera narkotykowego
2-3
pokwitowanie zatrzymania dokumentu
10
W próbkach krwi pobranych od W. A. stwierdzono (...) w stężeniu 8,1 ng/ml, co oznacza, że w momencie zdarzenia kierujący znajdował się pod wpływem środka odurzającego w rozumieniu art. 178a kk. W przypadku (...) stan "pod wpływem środka odurzającego" zachodzi gdy stężenie narkotyku we krwi przekracza 2,5 ng/l.
Przyjęcie kreatyny, cytruliny, argininy z ekstraktami roślinnymi, czy hydroksyzyny i ketonalu nie wpływa na obecność (...) w organizmie.
Wykluczyć należy aby przyjmowane przez W. A. środki bazujące m.in. na zielu konopi ((...)) mogły wygenerować w jego organizmie stwierdzoną zawartość (...), względnie spowodować jego naturalny wzrost.
opinia z badań toksykologicznych
41-43
opinia sądowo-lekarska
132-133
W. A. nie był karany sądownie.
dane o karalności
66
1.Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
1.2.1.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione
Dowód
Numer karty
OCena DOWOdów
1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
częściowo wyjaśnienia oskarżonego
Oskarżony W. A. w toku postępowania przygotowawczego oraz przed Sądem nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na terminie rozprawy w dniu 24.09.2026r. oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (k. 143). Oskarżony wyjaśnił, że w tamtym okresie uczęszczał na siłownię i suplementował kreatynę, cytrulinę oraz suplement powiększający penisa. Zażywał też (...) zakupione w sklepie w W.. Sporadycznie przyjmował też hydroksyzynę. Przyjmował również lek ketonal z uwagi na ból pleców. Około 20 godzin przed kontrolą policji, tj. poprzedniego dnia ok. godz. 22:00-23:00, przyjmował (...) w ilości jednego skręconego papierosa. Było to (...), które ma mieć usunięty narkotyk i które można kupić w automacie. Nie był świadom, że te środki mogą wpłynąć na pozytywny wynik (...) w organizmie. Oskarżony wskazał, że nie przyjmuje środków narkotycznych. Nie czuł się odurzony.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego jedynie w części w jakiej przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W pozostałej części Sąd nie dał mu wiary uznając, że jego wyjaśnienia w opisanym wyżej zakresie są tylko prostą negacją zaistniałych faktów, nie popartą żadnym materiałem dowodowym. Wyjaśnienia oskarżonego stoją w sprzeczności z opinią z badań toksykologicznych a także opinią sądowo-lekarską i stanowią jedynie linię obrony zmierzającą do umniejszenia winy lub uniknięcia odpowiedzialności karnej.
opinia z badań toksykologicznych
Opinia została sporządzona w sposób profesjonalny. Część sprawozdawcza korespondowała z wnioskami końcowymi. Została ona sporządzona przez doświadczonego biegłego. Nadto żadna ze stron nie kwestionowała jej wniosków, wobec tego stanowiła ona miarodajny materiał dowodowy, na którym Sąd oparł ustalenia faktyczne.
opinia sądowo-lekarska
Sąd uznał za całkowicie wiarygodną opinię sądowo-lekarską. Sporządzający je biegły dysponuje odpowiednim doświadczeniem zawodowym oraz kwalifikacjami, zaś treść tej opinii jest jasna i zupełna.
Protokół użycia testera narkotykowego, pokwitowanie zatrzymania dokumentu, dane o karalności
Sąd oparł się na dowodach z wszelkich dokumentów dołączonych do akt postępowania albowiem zostały sporządzone przez uprawnione do tego podmioty i brak było podstaw do kwestionowania prawdziwości, rzetelności ww. dokumentów.
1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
PODSTAWA PRAWNA WYROKU
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Oskarżony
☒3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem
I
W. A.
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 kk.
Stosownie do treści tego przepisu odpowiedzialności karnej podlega ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Dla zakwalifikowania określonego zachowania jako wypełniającego znamiona tego przestępstwa, konieczne jest ustalenie, że obecny w organizmie sprawcy środek odurzający był tego rodzaju i w takim stężeniu, że wywarł wpływ na możliwość prawidłowego prowadzenia pojazdu mechanicznego.
W niniejszej sprawie postępowanie dowodowe wykazało, że oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym znajdując się pod wpływem środka odurzającego, mając we krwi (...) w stężeniu 8,1 ng/ml. Stężenie narkotyków oraz jego dopuszczalne normy jednoznacznie wynikały z opinii biegłego z dziedziny toksykologii. Oskarżony po przeprowadzeniu postępowania dowodowego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu
☐3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem
Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej
☐3.3. Warunkowe umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania
☐3.4. Umorzenie postępowania
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania
☐3.5. Uniewinnienie
Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
W. A.
I
I
Sąd na podstawie art. 178a § 1 kk po zastosowaniu art. 37a § 1 kk wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.
Sąd postanowił wymierzyć oskarżonemu karę ograniczenia wolności, uznając w świetle całokształtu okoliczności w przedmiotowej sprawie za niezasadne orzeczenie kary pozbawienia wolności. Sąd przy swoim wyborze kierował się przede wszystkim dyrektywami przewidzianymi w art. 53 kk.
Zauważyć należy, iż na podstawie przepisu art. 37a kk sądy orzekające mają możliwość w ramach tzw. zwyczajnego wymiaru kary rezygnacji z orzekania kary pozbawienia wolności przewidzianej w sankcji i orzeczenia zamiast niej kary grzywny lub kary ograniczenia wolności. Jest to możliwość dana sądom do korzystania z niej na zasadzie swobodnego uznania, a nie żadna preferencja co do rodzaju orzekanych kar. Dyrektywa sądowego wymiaru kary za występki zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą lat 8, o jakiej mowa w art. 37a kk, jest sformułowana na użytek wymiaru kary sprawcom czynów zagrożonych sankcją prostą, w której jedyną karą grożącą jest kara pozbawienia wolności. Dyrektywa z art. 37a kk niejako uelastycznia tego typu sankcje, dając sądom możliwość rezygnacji z kary pozbawienia wolności i wymierzenia kary łagodniejszego rodzaju w ramach zwykłego, a nie nadzwyczajnego wymiaru kary. Z uwagi na tak sformułowaną dyrektywę przed sądami orzekającymi otwiera się potrójna alternatywa, gdyż mogą orzec karę pozbawienia wolności przewidzianą w sankcji lub karę grzywny, lub karę ograniczenia wolności. Sąd uznał, iż wymierzając karę T. O. należy skorzystać z powyższej dyrektywy. Bez wątpienia kara pozbawienia wolności – jako kara powodująca izolację od osób najbliższych, dotychczasowego sposobu i trybu życia, a także w ogóle od społeczności w jakiej na co dzień się funkcjonuje – jest karą najbardziej dotkliwą i nie byłaby adekwatna zarówno do stopnia zawinienia oskarżonego, jak i stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił. Podkreślić należy, iż zgodnie z przesłaniem ustawodawcy to kary wolnościowe miały być podstawowym instrumentem zwalczania przestępczości drobnej i średniej, natomiast kara pozbawienia wolności w swojej postaci bezwzględnej miała być wykorzystywana do zwalczania przestępczości poważnej. W ocenie Sądu spośród możliwych kar alternatywnych, za słuszną uznać należy karę ograniczenia wolności.
Kara 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie jest odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości czynu sprawcy a przede wszystkim spełni swą rolę w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej.
Sąd uznał, że warunki oraz właściwości osobiste oskarżonego, jego dotychczasowy sposób życia i charakter popełnionego przestępstwa uzasadniały wymierzenie właśnie kary ograniczenia wolności. W przekonaniu Sądu wymierzona kara jest w tym wypadku dostatecznie dolegliwa i wystarczająca dla osiągnięcia celów kary, zarówno w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak również wpłynie zapobiegawczo wobec oskarżonego na przyszłość.
Orzeczona kara ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnie kontrolowanej pracy oprócz pewnej dolegliwości jaką także stanowi, ma przede wszystkim zapobiec powrotowi do przestępstwa przez oskarżonego oraz zapewnić dodatkowy efekt wychowawczy. Wykonywanie nieodpłatnej kontrolowanej pracy powinno odciągnąć uwagę i myśli oskarżonego od niezgodnych z prawem zachowań, a zająć jego wolny czas pożytecznymi dla społeczeństwa zadaniami.
Do okoliczności łagodzących zaliczono werbalne przyznanie się do stawianego zarzutu oraz wcześniejszą niekaralność oskarżonego.
W. A.
II
I
Na podstawie art. 63 § 1 kk Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności okres zatrzymania do sprawy.
W. A.
III
I
Na podstawie art. 43a § 2 kk orzeczono świadczenie pieniężne w wysokości 5000 złotych - orzeczenie świadczenia jest obligatoryjne a nadto ma znaczenie prewencyjne, ma stanowić realną dolegliwość w związku z przypisaniem sprawstwa.
W. A.
IV, V
I
Na podstawie art. 42 § 2 kk orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Orzeczenie zakazu ma doprowadzić do wyeliminowania z ruchu drogowego osoby, która w sposób tendencyjny i niefrasobliwy traktuje obowiązujące przepisy i obowiązki a także bezpieczeństwo innych uczestników ruchu. Orzekając zakaz Sąd wziął pod uwagę stężenie środka odurzającego we krwi oskarżonego.
W odniesieniu do przestępstw z art. 178a § l kk wysoka społeczna szkodliwość czynu wyraża się w zagrożeniu jakie "pijany" kierowca stwarza dla innych użytkowników ruchu, czego najbardziej miarodajnym wskaźnikiem jest stopień "upojenia" sprawcy. Kierowca w takim stanie jak oskarżony, zgodnie ze wskazaniami nauki, ale także doświadczenia życiowego - stwarza poważne zagrożenie dla innych użytkowników ruchu drogowego.
Przeciwko złagodzeniu tego środka karnego przemawia też nagminność tego rodzaju przestępstw. Sądowi wiadomo z urzędu, że sprawcy czynów z art. 178a§ 1 kk jako najbardziej dolegliwe - spośród całego katalogu kar i środków karnych przewidzianych przez ustawodawcę za te czyny - odbierają właśnie zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych (po bezwzględnej karze pozbawienia wolności) i dlatego zagrożenie tym środkiem karnym chyba najskuteczniej (chociaż wciąż nie dość skutecznie) powstrzymuje kierowców przed prowadzeniem auta pod wpływem alkoholu lub środków odurzających a ewentualna pobłażliwość sądów w zakresie stosowania tego środka nie służyłaby więc zwalczaniu nagminności tych przestępstw.
W ocenie Sądu okres 3 lat z jednej strony pozwoli na wyeliminowanie z ruchu osoby, która narusza obowiązujące przepisy a z drugiej strony jest wystarczający aby uzmysłowić oskarżonemu naganność tego typu zachowań.
Na poczet orzeczonego środka karnego zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od 6 grudnia 2024 roku
Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
W przekonaniu Sądu w stosunku do oskarżonego brak było podstaw do warunkowego umorzenia postępowania. Jego zachowanie stanowiło rażący przykład lekceważącego stosunku do przepisów obowiązującego prawa. Oskarżony prowadząc samochód osobowy po drodze publicznej znajdował się w stanie pod wpływem środka odurzającego, którego stężenie było znaczne (8,1 ng/ml). Wszystkie te elementy świadczą o stosunku oskarżonego do obowiązujących, również jego, norm i przepisów. Najłagodniej rzecz ujmując stosunek ten jest beztroski, niedojrzały i nieodpowiedzialny. Dlatego takie zachowanie oskarżonego spotkać się musi z odpowiednią reakcją, mieszczącą się przy tym w granicach wyznaczonych przez stopień winy sprawcy. Oskarżony prowadził pojazd drogą publiczną w stanie pod wpływem środka odurzającego w znacznej ilości. Sąd zdaje sobie sprawę z konsekwencji utraty prawa jazdy, szczególnie przez osoby korzystające z samochodu w celach zawodowych czy też dojeżdżających do pracy w innej miejscowości jednak okoliczność ta nie może mieć decydującego znaczenia przy rozstrzyganiu o sankcji karnej.
7.
KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
VI
Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 2023r., poz. 123 t.j.) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 120 zł tytułem opłaty sądowej, a na podstawie art. 627 kpk obciążył go poniesionymi wydatkami w kwocie 636,99 zł.
Podpis