Art. 35. k.k. Zasady wykonywania obowiązku pracy

§ 1. Nieodpłatna, kontrolowana praca na cele społeczne jest wykonywana w wymiarze od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym.

§ 2. Potrącenie wynagrodzenia za pracę może być orzeczone wobec osoby zatrudnionej; w okresie, na jaki zostało orzeczone potrącenie, skazany nie może rozwiązać bez zgody sądu stosunku pracy.

§ 3. (uchylony)

§ 4. Do orzekania świadczenia pieniężnego wymienionego w art. 39 pkt 7 oraz obowiązków, o których mowa w art. 72 § 1 pkt 2-7a, przepis art. 74 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 35. kk

Art. 35 Kodeksu karnego reguluje instytucję nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne jako jedną z form kary, którą sąd może nałożyć na skazanego. Przepis ten zawiera kilka kluczowych elementów, które warto omówić.

Wymiar pracy

Przede wszystkim, art. 35 określa, że nieodpłatna praca na cele społeczne powinna być wykonywana w wymiarze od 20 do 40 godzin miesięcznie. Taki zakres godzinowy ma na celu zapewnienie, że kara będzie miała realny wpływ na skazanego, ale jednocześnie nie będzie nadmiernie obciążać jego codziennego życia i obowiązków zawodowych.

Potrącenie wynagrodzenia

Przepis przewiduje również możliwość potrącenia wynagrodzenia za pracę wobec osoby zatrudnionej. Jest to dodatkowy środek, który może być orzeczony przez sąd, mający na celu zwiększenie dolegliwości kary. Warto zauważyć, że w okresie, na jaki zostało orzeczone potrącenie, skazany nie może rozwiązać stosunku pracy bez zgody sądu. Jest to mechanizm zabezpieczający, który ma na celu zapobieżenie unikaniu przez skazanego odpowiedzialności finansowej poprzez rozwiązanie umowy o pracę.

Odniesienie do innych przepisów

Art. 35 odsyła również do innych przepisów Kodeksu karnego, mianowicie do art. 39 pkt 7 oraz art. 72 § 1 pkt 2-7a, a także do art. 74. Art. 39 pkt 7 dotyczy świadczenia pieniężnego, które może być orzeczone jako kara dodatkowa. Art. 72 § 1 pkt 2-7a wymienia różne obowiązki, które mogą być nałożone na skazanego w ramach warunkowego zawieszenia wykonania kary, takie jak obowiązek naprawienia szkody, przeproszenie pokrzywdzonego, czy też zakaz zbliżania się do określonych osób. Art. 74 natomiast reguluje kwestie związane z nadzorem kuratora sądowego nad wykonaniem tych obowiązków.

Podsumowanie

Art. 35 Kodeksu karnego jest istotnym przepisem, który wprowadza możliwość nałożenia na skazanego nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Przepis ten jest skonstruowany w sposób, który ma na celu zapewnienie, że kara będzie miała realny wpływ na skazanego, ale jednocześnie będzie proporcjonalna do popełnionego przestępstwa. Dodatkowe mechanizmy, takie jak możliwość potrącenia wynagrodzenia i zakaz rozwiązania stosunku pracy bez zgody sądu, mają na celu zwiększenie skuteczności tej formy kary. Odniesienia do innych przepisów Kodeksu karnego wskazują na kompleksowy charakter regulacji, która ma na celu zapewnienie spójności i skuteczności systemu karnego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 17.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

praca społeczna

wynagrodzenie za pracę

potrącenie wynagrodzenia

zgoda sądu

stosunek pracy

świadczenie pieniężne

obowiązki skazanego

artykuł prawny

okres orzeczenia

kontrolowana praca

Art. 34.Art. 36.