Postanowienie II CZ 54/11

Sygn. akt II CZ 54/11 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Iwona Koper SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku J. G. przy uczestnictwie S. S. o podział majątku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 sierpnia 2011 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 31 stycznia 2011 r., oddala zażalenie i zasądza od S. S. na rzecz J. G. kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 31 stycznia 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania S. S. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 1 października 2010 r. z powodu nie wskazania w skardze zakresu zaskarżenia oraz zakresu żądanego uchylenia i zmiany zaskarżonego orzeczenia. W zażaleniu pełnomocnik uczestnika wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, podnosząc, że odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 w zw. z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c., w sytuacji, gdy z jej treści można było wywieść zakres zaskarżenia oraz zakres żądanego uchylenia i zmiany jest przejawem nadmiernego formalizmu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zdaniem skarżącego, ze stanowiskiem skarżącego nie można się zgodzić. Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Skarżący obowiązany jest zatem precyzyjnie określić w skardze kasacyjnej, czy przedmiotem zaskarżenia jest całe orzeczenie, czy jedynie jego część, a jeżeli część, to jaka oraz zamieścić ściśle odpowiadający zakresowi zaskarżenia wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę całości lub dokładnie oznaczonej części zaskarżonego orzeczenia. Opisane wymagania są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej znajdującymi swoje głębokie uzasadnienie w charakterze i celu postępowania kasacyjnego, w którym Sąd Najwyższy, inaczej niż sądy pierwszej i drugiej instancji, rozpoznaje skargę, nie zaś sprawę. Jeżeli bowiem Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia (art. 39813 § 1 k.p.c.), to co do określenia tych granic nie może być żadnych wątpliwości. Przyjęcie, jak chce tego skarżący, że Sąd Najwyższy mógłby sam wywieść zakres zaskarżenia oraz zakres żądanego uchylenia i zmiany z treści skargi kasacyjnej oznaczałoby uznanie 3 kompetencji tego Sądu do samodzielnego określania granic swojego orzekania. Nie znajduje to uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Z przytoczonych względów zażalenie należało oddalić (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 13 § 2 w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.