Postanowienie II CZ 46/06

Sygn. akt II CZ 46/06 POSTANOWIENIE Dnia 14 lipca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Helena Ciepła (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku „G.” z siedzibą w N. w Szwecji przy uczestnictwie L.G. o pozbawienie prawa prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2006 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 9 grudnia 2005 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania L.G. od postanowienia tego Sądu z dnia 16 września 2005 r., z tego względu, że została wniesiona po terminie. W zażaleniu skarżący twierdzi, że złożył skargę kasacyjną w terminie, przewidzianym w przepisach k.p.c., wobec czego zaskarżone postanowienie powinno zostać uchylone. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Trafnie Sąd Okręgowy podkreślił, że zgodnie z art. 3895 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zostać złożona w ciągu dwóch miesięcy od dnia doręczenia stronie skarżącej orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Jeżeli więc nie doręcza się go stronie z urzędu, skarga kasacyjna przysługuje jej tylko wówczas, gdy przed upływem tygodnia od ogłoszenia sentencji zażądała ona doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Strona, która w terminie określonym w art. 387 § 3 k.p.c., nie wystąpi z takim wnioskiem, pozbawia się tym samym prawa do wniesienia skargi kasacyjnej. Stanowisko takie można uznać za utrwalone w orzecznictwie (postanowienia SN: z dnia 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254, z 23 stycznia 1997 r., I CZ 28/96, Lex Polonica i z 7 czerwca 1997 r., II CZ 64/97 niepubl.). Skarżący, co przyznaje również w uzasadnieniu zażalenia, nie wystąpił z wnioskiem o doręczenia mu, ogłoszonego w dniu 16 września 2005 r., postanowienia Sądu Okręgowego wraz z uzasadnieniem, a jedynie w dniu 16 listopada 2005 r. złożył skargę kasacyjną. W tej sytuacji nie był on uprawniony do złożenia skargi kasacyjnej, a jedynie mógł co najwyżej wnosić o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o doręczenie postanowienia wraz z uzasadnieniem. Odrzucenie skargi kasacyjnej przez Sąd Okręgowy było więc w pełni uzasadnione. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.