Postanowienie II CZ 17/10

Sygn. akt II CZ 17/10 POSTANOWIENIE Dnia 22 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa J. Z. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń „N.(…)” Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt III Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 2 (drugim) wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt III Ca (…) w części ponad kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ł., pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 4 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w Ł. oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 lipca 2009 r. oraz zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Podstawę prawną rozstrzygnięcia o 2 kosztach postępowania apelacyjnego stanowiły przepisy art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Wynagrodzenie pełnomocnika powoda zostało ustalone na podstawie § 2 ust. 1, § 6 pkt 3 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Na postanowienie o kosztach procesu, zawarte w punkcie drugim wyroku Sądu Okręgowego w Ł., zażalenie wniósł pozwany, który zaskarżył je w części, tj. ponad kwotę 90 zł, zarzucając naruszenie § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, poprzez obciążenie pozwanego kwotą 300 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym, podczas gdy winna to być kwota 90 zł, stosownie do wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie. Pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie drugim przez zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 90 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Ponadto pozwany wniósł o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wysokość opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego powódki w postępowaniu apelacyjnym Sąd Okręgowy ustalił na podstawie § 6 pkt 3 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Powołany § 6 pkt 3 rozporządzenia określa stawkę minimalną w kwocie 600 zł, stanowiącą podstawę zasądzenia opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, przy wartości przedmiotu sporu wynoszącej powyżej 1.500 zł do 5.000 zł. W przypadku postępowania apelacyjnego przed sądem okręgowym stawka minimalna przy tej wartości przedmiotu zaskarżenia wynosi, zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1, 50% stawki minimalnej, nie mniej niż 60 zł. Zasadnie w zażaleniu podniesiono, że wskazana przez Sąd Okręgowy stawka minimalna nie miała zastosowania dla rozliczenia kosztów postępowania apelacyjnego pomiędzy stronami albowiem podana w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła kwotę 1.418 zł. Wartość ta nie była weryfikowana przez Sąd drugiej instancji. Dlatego właściwą stawką 3 minimalną, dla zasądzenia opłaty na rzecz powódki za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym, była kwota 90 zł, tj. połowa stawki minimalnej przy wartości przedmiotu zaskarżenia powyżej 500 zł do 1.500 zł (§ 6 pkt 2 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia). Uwzględniając powyższe postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego, na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., zostało uchylone w zaskarżonej części, a sprawa w tym zakresie przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ł., któremu, zgodnie z art. 108 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. pozostawiono rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.