Postanowienie II CNP 9/09

Sygn. akt II CNP 9/09 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2009 r., skargi "D.C." - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 czerwca 2006 r., wydanego w sprawie ze skargi na czynności Komornika Sądowego Rewiru III przy Sądzie Rejonowym w L. w sprawie z wniosku wierzyciela "D.C." - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. przeciwko dłużnikowi Przedsiębiorstwu Rolnemu "R." - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o świadczenie pieniężne, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wierzyciel „D.C." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 czerwca 2006 r., którym oddalone zostało zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w L. z dnia 15 lutego 2006 r. odrzucające zażalenie wierzyciela na postanowienie uchylające zajęcie wierzytelności oraz rzeczy oznaczonej co do gatunku w toku postępowania egzekucyjnego. Tym ostatnim postanowieniem Sąd Rejonowy nakazał także komornikowi dokonanie zwrotu określonej kwoty. Postanowienie Sądu Rejonowego wydane zostało z urzędu (art. 759 § 2 k.p.c.). Wypełniając obowiązek uprawdopodobnienia powstania, w wyniku wydania zaskarżonego orzeczenia, szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.) skarżący wskazał, że w wyniku uchylenia zajęcia wierzytelności oraz nakazania zwrotu określonej kwoty wierzyciel nie uzyskał zaspokojenia swojej wierzytelności, a postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z powodu jego bezskuteczności. Takie określenie szkody nie stanowi wystarczającego uprawdopodobnienia istnienia przesłanki z art. 4244 k.p.c. Należy przypomnieć, że z powołanego przepisu wynika konieczność istnienia związku przyczynowego pomiędzy wydaniem zaskarżonego orzeczenia a powstaniem szkody (verba legis: „...przez jego wydanie"). Pomiędzy uchyleniem postanowienia o zajęciu jednego ze składników majątku dłużnika a nieuzyskaniem przez wierzyciela zaspokojenia przysługującego mu roszczenia nie istnieje związek, o którym mowa w art. 4244 k.p.c. Z tego względu skarga wierzyciela podlegała odrzuceniu zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. jz