Postanowienie II CNP 69/10

Sygn. akt II CNP 69/10 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2010 r., skargi „D.(...)” - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt X Ga (…) wydanego w sprawie .„D.(...)” - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. przeciwko P. W. o zapłatę, odrzuca skargę. Uzasadnienie W związku ze skargą powódki D.(...) Sp. z o.o. w G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 marca 2010 r. należy zważyć, co następuje. Skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1 - 6 k.p.c., powinna zawierać między innymi przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.). Wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c. jest spełnione wtedy, gdy skarżący określi, na której z opisanych w art. 4244 k.p.c. podstaw opiera skargę, wskazując konkretne przepisy ustawy, które zostały naruszone oraz wyjaśni na czym to 2 naruszenie polegało. Skarżący wskazał jedynie, że .„opiera skargę na podstawie naruszenia przepisów prawa procesowego, które to naruszenie miało wpływ na treść zapadłego wyroku”. Skarżący nie sprostał więc opisanemu wymaganiu, a Sąd Najwyższy nie jest powołany, ani uprawniony do rekonstruowania podstaw skargi z zamieszczonych dopiero w jej uzasadnieniu wywodów bądź - jak to uczynił skarżący - .fragmentów uzasadnień orzeczeń Sądu Najwyższego .(por. postanowienie SN z dnia 9 lipca 2008 r., V CZ 41/08, niepubl.). Ponadto przyjęcie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem do rozpoznania może uzasadniać, nie jak uważa skarżący, naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść zapadłego wyroku, ale uchybienie procesowe, które spowodowało niezgodność orzeczenia z prawem (por. wyrok SN z dnia 9 października 2006 r., II BP 8/06, OSNP 2007, nr 19-10, poz. 275). Opisanego braku skargi nie sanuje okoliczność, że wskazane zostały przepisy prawa, z którymi w ocenie skarżącego zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, ponieważ wymagania skargi wskazane w art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Z przytoczonych względów, na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 4241 § 1 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 25 września 2010 r., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.