Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni z 15 lipca 2022 r., sygn. I1 C 3195/19

Sąd
Sąd Rejonowy w Gdyni
Data
Sygnatura
I1 C 3195/19
Rodzaj
Wyrok

Sędzia: Małgorzata Nowicka-Midziak

Teza

nietezowane

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt: I1 C 3195/19 upr

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 lipca 2022 r.

Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym

w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Małgorzata Nowicka - Midziak

po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2022 r. w Gdyni

sprawy z powództwa A. G.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.

o zapłatę

1.

zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2000 zł. (dwa tysiące złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 20 sierpnia 2019r do dnia zapłaty;

2.

oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3.

zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 100 zł. ( sto złotych) tytułem zwrotu połowy opłaty od pozwu;

4.

nie obciąża powódki kosztami opinii biegłych ponad już uiszczoną zaliczkę na koszt opinii biegłych;

5.

nakazuje ściągnięcie od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 742,98 zł. (siedemset czterdzieści dwa złote dziewięćdziesiąt osiem groszy) tytułem brakujących kosztów opinii biegłych.

UZASADNIENIE

Powódka A. G. domaga

3a siê od pozwanego Powszechnego (...) S.A. z siedzib

1 w W. zap

3aty kwoty 4.000,00 z

3 wraz z ustawowymi odsetkami za opóŸnienie od dnia 20 sierpnia 2019 roku do dnia zap

3aty, a tak¿e zas

1dzenia na swoj

1 rzecz kosztów procesu wed

3ug norm przepisanych.

W uzasadnieniu poda

3a, ¿e dnia 5 grudnia 2018 roku jako pasa¿er autobusu linii nr (...) podczas gwa

3townego hamowania straci

3a równowagê i dozna

3a urazu w postaci st

3uczenia rêki prawej i prawego uda. PóŸniej rozpoznano u niej skrêcenie i naderwanie odcinka szyjnego krêgos

3upa oraz powierzchowny uraz klatki piersiowej. Dodatkowo powódka skar¿y

3a siê na bóle i zawroty g

3owy.

Pismem z dnia 5 sierpnia 2019 roku powódka wezwa

3a pozwanego do zap

3aty kwoty 10.000,00 z

3 tytu

3em zadoϾuczynienia. Pozwany przyzna

3 powódce kwotê 500,00 z

3, która zosta

3a pomniejszona wskutek przyczynienia siê do szkody.

Powódka odwo

3a

3a siê od decyzji, kwestionuj

1c przyczynienie siê do szkody. Pozwany nie zmieni

3 stanowiska.

Odsetki liczone s

1 od nastêpnego dnia po z

3o¿eniu przez pozwan

1 oœwiadczenia o przyznaniu zadoœæuczynienia w kwocie 500,00 z

3.

(pozew – k. 3-7)

Pozwany wniós

3 o oddalenie powództwa i zas

1dzenie na swoj

1 rzecz kosztów procesu wed

3ug norm przepisanych.

Zdaniem pozwanego roszczenie powódki przekracza rozs

1dne granice. Powódka nie dozna

3a trwa

3ego uszczerbku na zdrowiu. Stwierdzone u powódki uszkodzenia nie maj

1 wp

3ywu na funkcjonowanie organizmu jako ca

3oœci zarówno w ¿yciu codziennym, jak i samoobs

3udze. Zebrana dokumentacja nie spowodowa

3a u powódki obiektywnie uzasadnionego poczucia nieprzydatnoœci spo

3ecznej. (...) kwota zadoϾuczynienia zosta

3a pomniejszona o 30 % z tytu

3u przyczynienia siê poszkodowanej do zwiêkszenia rozmiarów szkody. Poszkodowana usiad

3a na fotelu pasa¿era bokiem do kierunku jazdy, trzymaj

1c w obu rêkach ró¿ne przedmioty, które uniemo¿liwi

3y jej przytrzymanie siê porêczy.

(odpowiedŸ na pozew – k. 32-33)

(...) stan faktyczny:

Dnia 5 grudnia 2018 roku powódka wsiad

3a do autobusu linii nr (...) na rozk

3adanym miejscu siedz

1cym w miejscu przeznaczonym na wózki. Z uwagi na brak uchwytów podtrzymuj

1cych, podtrzymywa

3a siê kul

1, przy pomocy której porusza

3a siê. (...) miejsce skoœnie do kierunku jazdy (przodem i delikatnie na prawo). Na skutek zachowania kierowcy, posiadaj

1cego obowi

1zkowe ubezpieczenie odpowiedzialnoœci cywilnej u pozwanej, autobus (...) zahamowa

3, co spowodowa

3o upadek powódki. Pasa¿erowie autobusu pomogli jej wstaæ. Powódka wraz z kole¿ank

1 uda

3y siê na (...).

(dowód: zeznania powódki – k. 78v.-79v., p

3yta – k. 80, zeznania œwiadka Z. (...) – k. 102-102v., zeznania œwiadka E. (...) – k. 105-106, k. 128-129, akta szkody na p

3ycie – k. 271)

W wyniku wypadku powódka dozna

3a st

3uczenia prawego uda, prawej rêki oraz prawego barku. Aktualne dolegliwoœci bólowe powódki zwi

1zane s

1 z obluzowaniem komponentu endoprotezy, który jest procesem wieloletnim. Na skutek wypadku powódka nie dozna

3a d

3ugotrwa

3ego lub sta

3ego uszczerbku na zdrowiu.

(dowód: dokumentacja medyczna – k. 9-12, k. 218-223, pisemna opinia (...) – k. 136-140 wraz z pisemn

1 opiniê uzupe

3niaj

1c

1 – k. 214-215)

W wyniku wypadku nie dosz

3o u powódki do ¿adnych obra¿eñ neurologicznych, które mog

3yby mieæ wp

3yw na ogóln

1 sprawnoϾ ruchow

1 powódki, a tym bardziej w stopniu powoduj

1cym koniecznoœæ pomocy osób trzecich w codziennym funkcjonowaniu.

(dowód: pisemna opinia (...) s

1dowego J. K. – k. 185-194)

Pismem z dnia 5 sierpnia 2019 roku powódka zg

3osi

3a szkodê pozwanemu. (...) z dnia 19 sierpnia 2019 roku pozwany uzna

3 swoj

1 odpowiedzialnoœæ za szkodê i przyzna

3 powódce zadoœæuczynienie w kwocie 350,00 z

3 przy uwzglêdnieniu stopnia przyczynienia siê powódki do zwiêkszenia rozmiaru szkody. Powódka zareklamowa

3a decyzjê ubezpieczyciela, co nie doprowadzi

3o do zmiany jego decyzji.

(dowód: pismo z dnia 05.08.2019r. – k. 14-16, decyzja z dnia 19.08.2019r. – k. 17-19, reklamacja z dnia – k. 20-22, pismo z dnia 24.09.2019r. – k. 23-25, akta szkody na p

3ycie – k. 271

(...)¿y

3, co nastêpuje:

P.¿szy stan faktyczny (...) na podstawie dowodów z dokumentów przed

3o¿onych przez strony, dowodu z zeznañ œwiadków, powódki oraz opinii (...) ortopedy oraz neurologa.

(...) zgromadzony w sprawie materia

3 dowodowy (...), ¿e dowody z dokumentów przed

3o¿onych przez strony s

1 wiarygodne, albowiem ¿adna ze stron nie kwestionowa

3a autentycznoœci tych dokumentów, w tym zgodnoœci przedstawionych kopii dokumentów z orygina

3ami, prawdziwoœci twierdzeñ w nich zawartych, ani te¿ ¿adna ze stron nie zaprzeczy

3a, ¿e osoby podpisane pod tymi dokumentami nie z

3o¿y

3y oœwiadczeñ w nich zawartych.

W ocenie (...) brak by

3o podstaw do kwestionowania dowodu z opinii (...) s

1dowych na okolicznoœæ ustalenia rodzaju i skutków dla zdrowia powódki, powsta

3ych w wyniku przedmiotowego wypadku, wysokoœci i charakteru doznanego uszczerbku oraz rokowañ co do stanu zdrowia powódki na przysz

3oϾ, albowiem zosta

3y sporz

1dzone w sposób rzetelny, profesjonalny i z zachowaniem nale¿ytych standardów, co czyni je w pe

3ni przydatnymi do rozstrzygniêcia sprawy. Nadto, wnioski do jakich doszli biegli s

1 stanowcze i zosta

3y logicznie uzasadnione, nie budz

1 one tak¿e ¿adnych w

1tpliwoœci (...) w œwietle zasad doœwiadczenia ¿yciowego czy wiedzy powszechnej. Dodatkowo bieg

3y ortopeda sprostowa

3 niedok

3adnoœci pisarskie, jednoczeœnie rozdzielaj

1c dolegliwoœci bólowe powódki wynikaj

1ce z innych schorzeñ. Dlatego opinie (...) (wraz z uzupe

3niaj

1c

1 opini

1 bieg

3ego ortopedy) uznano za w pe

3ni wiarygodne i przydatne dla rozstrzygniêcia sprawy.

Wobec wniosków opinii (...) ostro¿nie podszed

3 do zeznañ powódki w zakresie deklarowanych dolegliwoœci bólowych i ich zwi

1zku z przedmiotowym wypadkiem. N.¿a

3o mieæ na uwadze, ¿e cierpienie (psychiczne lub fizyczne) jako odczuwalne zjawisko jest w

3asnoœci

1 doœwiadczeñ zmys

3owych i w pewnym sensie jest subiektywne. (...) zobiektywizowanie cierpieñ powódki przez pryzmat wiedzy specjalnej lub zasad doœwiadczenia ¿yciowego nie dewaluuje mocy dowodowej zeznañ powódki, podlegaj

1cych zasadom swobodnej oceny dowodów. (...), ¿e powódce towarzyszy

3y dolegliwoœci bólowe na skutek ogólnego pot

3uczenia prawej strony cia

3a. Co siê zaœ tyczy

3o zeznañ œwiadków co do dolegliwoœci bólowych powódki, wiedz œwiadków pochodzi

3a wprost od powódki, zatem z powy¿szych wzglêdów nie sposób uznaæ tych zeznañ za nieprawdziwe. Je¿eli natomiast mowa o przebiegu wypadku, zeznania œwiadków oraz powódki by

3y spójne i potwierdza

3y fakt zaistnienia szkody, a tak¿e usytuowania powódki bezpoœrednio przed wypadkiem, co zreszt

1 potwierdzaj

1 kadry z monitoringu z autobusu podczas zdarzenia. Nie mniej œwiadkowie nie mieli wiedzy, aby powódka korzysta

3a z pomocy osób trzecich po wypadku. N.¿a

3o zwróciæ uwagê, ¿e dokonana ocena koncentruje siê na faktach, nie zaœ wnioskach dotycz

1cych winy powódki oraz jej ogólnej ostro¿noœci.

W tym stanie rzeczy normatywn

1 podstawê odpowiedzialnoœci pozwanego ubezpieczyciela stanowi

1 przepisy art. 822 § 1 i 4 k.c. i art. 8241 § 1 k.c. oraz art. 9 i art. 13 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowi

1zkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. 2003 nr 124 poz. 1152 ze zm.) w zw. z art. 415 k.c., art. 444 § 1 k.c. i art. 445 § 1 k.c.

Zgodnie z art. 822 § 1 i 4 k.c. przez umowê ubezpieczenia odpowiedzialnoœci cywilnej zak

3ad ubezpieczeñ zobowi

1zuje siê do zap

3acenia okreœlonego w umowie odszkodowania za szkody wyrz

1dzone osobom trzecim, wzglêdem których odpowiedzialnoœæ za szkodê ponosi ubezpieczaj

1cy albo osoba, na której rzecz zosta

3a zawarta umowa ubezpieczenia. Uprawniony do odszkodowania w zwi

1zku ze zdarzeniem objêtym umow

1 ubezpieczenia odpowiedzialnoœci cywilnej mo¿e dochodziæ roszczenia bezpoœrednio od zak

3adu ubezpieczeñ. Na mocy natomiast art. 8241 § 1 k.c. o ile nie umówiono siê inaczej, suma pieniê¿na wyp

3acona przez zak

3ad ubezpieczeñ z tytu

3u ubezpieczenia nie mo¿e byæ wy¿sza od poniesionej szkody. Z treœci art. 9 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowi

1zkowych (...) umowa ubezpieczenia obowi

1zkowego odpowiedzialnoœci cywilnej obejmuje odpowiedzialnoœæ cywiln

1 podmiotu objêtego obowi

1zkiem ubezpieczenia za szkody wyrz

1dzone czynem niedozwolonym oraz wynik

3e z niewykonania lub nienale¿ytego wykonania zobowi

1zania, o ile nie sprzeciwia siê to ustawie lub w

3aœciwoœci (naturze) danego rodzaju stosunków. Z kolei, zgodnie z art. 13 ust. 2 tej¿e ustawy w obowi

1zkowych ubezpieczeniach odpowiedzialnoœci cywilnej odszkodowanie wyp

3aca siê w granicach odpowiedzialnoœci cywilnej podmiotów objêtych ubezpieczeniem, nie wy¿ej jednak ni¿ do wysokoœci sumy gwarancyjnej ustalonej w umowie. Nadto, na wzglêdzie nale¿y mieæ równie¿ treœæ art. 361 §1 k.c., który stanowi, i¿ zobowi

1zany do odszkodowania ponosi odpowiedzialnoœæ jedynie za normalne nastêpstwa dzia

3ania lub zaniechania z którego szkoda wynik

3a.

O.Ͼ sprawcy szkody by

3a odpowiedzialnoœci

1 deliktow

1 i uzale¿nion

1 od wykazania przes

3anek w postaci: zdarzenia, z którym system prawny wi

1¿e odpowiedzialnoœæ na zasadzie winy, szkody i zwi

1zku przyczynowego miedzy owym zdarzeniem a szkod

1. Z kolei odpowiedzialnoϾ pozwanego ubezpieczyciela wynika

3a z zawartej ze sprawc

1 umowy ubezpieczenia odpowiedzialnoœci cywilnej (art. 822 § 4 k.c.), jednak¿e i w tym przypadku odpowiedzialnoœæ ubezpieczyciela zale¿a

3a od wykazania powy¿szych przes

3anek okreœlonych w art. 415 k.c.

Pozwany nie kwestionowa

3 swojej odpowiedzialnoœci za szkodê – uzna

3 j

1 ju¿ na etapie postêpowania likwidacyjnego. Sporna by

3a natomiast wysokoœæ szkody oraz kwestia, czy powódka swoim zachowaniem przyczyni

3a siê do zwiêkszenia rozmiaru szkody.

Zgodnie z treœci

1 art. 362 k.c., je¿eli poszkodowany przyczyni

3 siê do powstania lub zwiêkszenia szkody, obowi

1zek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okolicznoœci, a zw

3aszcza do stopnia winy obu stron. W orzecznictwie przyjêto, ¿e przyczynieniem siê poszkodowanego do powstania szkody jest ka¿de jego zachowanie pozostaj

1ce w normalnym zwi

1zku przyczynowym ze szkod

1, za któr

1 ponosi odpowiedzialnoœæ inna osoba. Przy czym, zachowanie siê poszkodowanego musi stanowiæ adekwatn

1 wspó

3przyczynê powstania szkody lub jej zwiêkszenia, czyli w

31czaæ siê jako dodatkowa przyczyna szkody. (...) stosowania art. 362 k.c. stwarzaj

1c

1 mo¿liwoœæ obni¿enia odszkodowania jest taki zwi

1zek pomiêdzy dzia

3aniem lub zaniechaniem poszkodowanego a powsta

31 szkod

1 (zwiêkszeniem siê jej rozmiarów), ¿e bez owej aktywnoœci poszkodowanego b

1dŸ w ogóle nie dozna

3by on szkody, albo te¿ wyst

1pi

3aby ona w mniejszym rozmiarze (wyrok S

1du N.¿szego z dnia 11 wrzeœnia 2014 r., sygn. akt III CSK 248/13, LEX nr 1541200, wyrok S

1du N.¿szego z dnia 29 paŸdziernika 2008 r., sygn. akt IV CSK 228/08, OSNC-ZD 2009/3/66). (...) ten musi byæ oceniany w kategoriach adekwatnej przyczynowoœci, bo chocia¿ w przepisie art. 361 § 1 k.c. mowa jest tylko o zobowi

1zanym do naprawienia szkody, to kodeks dla oceny zachowania siê poszkodowanego nie wprowadza innego miernika (wyrok S

1du N.¿szego z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt IV CSK 241/09, LEX nr 677896, wyrok S

1du N.¿szego z dnia 20 czerwca 1972 r., sygn. akt II PR 164/72, LEX nr 7098). U pod

3o¿a tej konstrukcji tkwi za

3o¿enie, ¿e je¿eli sam poszkodowany swoim zachowaniem wp

3yn

13 na powstanie lub zwiêkszenie szkody, s

3usznym jest, by poniós

3 konsekwencje swego postêpowania.

Przyczynienie ma charakter obiektywny, odnosz

1cy siê do czysto kauzalnych powi

1zañ pomiêdzy zachowaniem poszkodowanego a szkod

1, natomiast elementy subiektywne (np. wina lub nieprawid

3owoœæ zachowania) wystêpuj

1 dopiero na etapie miarkowania wysokoœci œwiadczenia, jako "stosowne okolicznoœci" wskazane w art. 362 k.c.

Oznacza to, ¿e samo ustalenie przyczynienia siê poszkodowanego nie nak

3ada na s

1d obowi

1zku zmniejszenia odszkodowania, ani nie przes

1dza o stopniu tego zmniejszenia. Ustalenie przyczynienia jest warunkiem wstêpnym, od którego w ogóle zale¿y mo¿liwoœæ rozwa¿ania zmniejszenia odszkodowania, i warunkiem koniecznym, lecz niewystarczaj

1cym, gdy¿ samo przyczynienie nie przes

1dza zmniejszenia obowi

1zku szkody. O tym, czy obowi

1zek naprawienia szkody nale¿y zmniejszyæ ze wzglêdu na przyczynienie siê, a je¿eli tak – w jakim stopniu nale¿y to uczyniæ, decyduje s

1d w procesie sêdziowskiego wymiaru odszkodowania w granicach wyznaczonych przez art. 362 k.c. Decyzja o obni¿eniu odszkodowania jest uprawnieniem s

1du, a rozwa¿enie wszystkich okolicznoœci in casu, w wyniku oceny konkretnej i zindywidualizowanej – jest jego powinnoœci

1 (wyrok S

1du N.¿szego z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt IV CSK 241/09, LEX nr 677896). Tym samym art. 362 k.c. zaliczany jest do tzw. prawa sêdziowskiego, którego istot

1 jest pozostawienie s

1dowi pewnego marginesu swobody, co nie zwalnia z obowi

1zku uwzglêdnienia i wnikliwego rozwa¿enia wskazówek zawartych w tym przepisie (wyrok S

1du Apelacyjnego w (...) z dnia 9 sierpnia 2013 r., sygn. akt I ACa 310/13, LEX nr 1362660). Oznacza to, ¿e nie ma znaku równoœci pomiêdzy stopniem przyczynienia siê a stopniem obni¿enia odszkodowania, chocia¿ nie jest te¿ wykluczone, ¿e w konkretnych okolicznoœciach sprawy zmniejszenie odszkodowania nast

1pi w takim samym stopniu, w jakim poszkodowany przyczyni

3 siê do szkody. W tej ostatniej sytuacji istotne jest, aby nie nast

1pi

3o to automatycznie, lecz w wyniku oceny wszystkich okolicznoœci sprawy. D. jeszcze nale¿y, ¿e interpretacji art. 362 k.c. nie mo¿na dokonywaæ w oderwaniu od podstawy prawnej, z jakiej wywodzone s

1 roszczenia odszkodowawcze. Jeœli zobowi

1zany do naprawienia szkody odpowiada na zasadzie ryzyka do zastosowania art. 362 k.c., obok adekwatnego zwi

1zku przyczynowego, wystarczy obiektywna nieprawid

3owoœæ zachowania siê poszkodowanego, gdy zaœ odpowiedzialnoœæ za szkodê zasadza siê na winie, to nieodzown

1 przes

3ank

1 stwierdzenia przyczynienia jest zawinione zachowanie siê poszkodowanego (wyrok S

1du Apelacyjnego w £odzi z dnia 08 sierpnia 2014 r., III APa 1/13, LEX nr 1506188, wyrok S

1du Apelacyjnego w W. z 30 stycznia 2013 r., VI ACa 1080/12, LEX nr 1294870, wyrok S

1du Apelacyjnego w P. z 18 lutego 2010 r., I ACa 80/10, LEX nr 628217, wyrok S

1du N.¿szego z 19 listopada 2009 r., IV CSK 241/09, LEX nr 677896, wyrok S

1du N.¿szego z 17 czerwca 2009 r., IV CSK 84/09, LEX nr 818614). P.œlenia te¿ wymaga, ¿e art. 362 k.c. wymienia stopieñ winy obu stron jako istotn

1, ale nie jedyn

1 okolicznoϾ decyduj

1c

1 o stopniu zmniejszenia odszkodowania, stanowi

1c, ¿e na stopieñ zmniejszenia odszkodowania ma wp

3yw tak¿e zespó

3 okolicznoœci. Brak skonkretyzowania w tym przepisie, o jakie okolicznoœci chodzi, tj. czy tylko zwi

1zane z samym wypadkiem, czy tak¿e odnosz

1ce siê do jego konsekwencji, czy wreszcie odnosz

1ce siê np. do sytuacji ¿yciowej osoby poszkodowanej i sprawcy, nakazuje przyj

1æ, ¿e okolicznoœci te winny byæ rozumiane szeroko. W orzecznictwie i piœmiennictwie za okolicznoœci, które nale¿y uwzglêdniæ przy dokonywaniu obni¿enia odszkodowania uznano: stopieñ przyczynienia siê obu stron, wiek poszkodowanego, stopieñ naruszenia obiektywnych regu

3 postêpowania przez poszkodowanego, ich konfrontacja z zarzutami stawianymi odpowiedzialnemu za szkodê, pobudki, motywy jakimi kierowa

3 siê poszkodowany, podejmuj

1c dzia

3anie nieprawid

3owe, ciê¿ar naruszonych przez sprawcê obowi

1zków i stopieñ ich naruszenia, rozmiar i waga uchybieñ po stronie poszkodowanego, ocena samej przyczyny wyrz

1dzaj

1cej szkodê, ocena zachowania siê poszkodowanego.

(...)¿sze rozwa¿ania na grunt niniejszej sprawy (...), ¿e powódka nie przyczyni

3a siê do zwiêkszenia rozmiaru szkody lub jej powstania. (...), ¿e jej zachowanie po zajêciu miejsca w autobusie nie by

3o obiektywnie nieprawid

3owe. Powódka jako osoba o ograniczonej zdolnoœci poruszania siê, skorzysta

3a z dostêpnego rozk

3adanego siedzenia. J.œnie zauwa¿yæ nale¿a

3o, co dobitnie wynika ze znajduj

1cych siê w aktach sprawy kadrów z monitoringu, ¿e niezale¿nie od pozycji siedz

1cej powódki dosz

3oby do jej upadku. Nie mniej powódka nie siedzia

3a bokiem do kierunku jazdy, ale przodem z lekkim odchyleniem w praw

1 stronê. Co wiêcej powódka nie mia

3a mo¿liwoœci przytrzymania siê uchwytów, gdy¿ w dostêpnym miejscu siedz

1cym nie by

3y one dostêpne. Dlatego w

3aœnie powódka w pozycji siedz

1cej podtrzymywa

3a siê kul

1, która s

3u¿y

3a jej do poruszania. Powódka nie mia

3a wiêc innej mo¿liwoœci unikniêcia wypadku podczas gwa

3towanego hamowania autobusu, a tym bardziej upadniêcia w bardziej korzystny sposób, powoduj

1cy mniejsze obra¿enia. Wynika to równie¿ z faktu, ¿e powódka dozna

3a ogólnych pot

3uczeñ prawej strony cia

3a, co nale¿y zakwalifikowaæ jako stosunkowo

3agodne skutki upadki w autobusie, co s

1dowi wiadomo z racji rozpoznawania podobnych spraw. Powódka nie uchybi

3a jakimkolwiek obiektywnym normom bezpiecznej podró¿y komunikacj

1 publiczn

1.

Nie istnieje zatem adekwatny zwi

1zek przyczynowy pomiêdzy zachowaniem powódki a w ogóle powstaniem szkody, co uniemo¿liwia jakiekolwiek miarkowanie nale¿nego powódce zadoœæuczynienia za doznan

1 krzywdê. N.¿nie od tej oceny, przemawia za tym równie¿ ca

3okszta

3t pozosta

3ych okolicznoœci. (...) nie widzia

3 podstaw do skorzystania z tej instytucji maj

1c równie¿ na uwadze ca

3okszta

3t okolicznoœci towarzysz

1cych zdarzeniu. Z.¿ywszy na brak automatyzmu w stosowaniu omawianego mechanizmu (...) pod uwagê, ¿e powódka jest osob

1 starsz

1 (w dacie wypadku mia

3a 85 lat) z widocznym ograniczeniem ruchomoœci. K.œæ zajêcia mniej bezpiecznego miejsca wynika

3a z faktu, ¿e powódce nie odst

1piono miejsca siedz

1cego, nawet specjalnie do tego wyznaczonego.

Jeœli chodzi o roszczenie o zap

3atê zadoœæuczynienia za krzywdê, to pozwany zakwestionowa

3 przede wszystkim rozmiar krzywdy poniesionej przez powódkê. (...) w przedmiocie rozmiaru krzywdy pamiêtaæ nale¿a

3o, ¿e nie jest mo¿liwe œcis

3e okreœlenie rozmiaru krzywdy i wysokoœci zadoœæuczynienia, zaœ ka¿dy przypadek powinien byæ rozpatrywany indywidualnie z uwzglêdnieniem wszystkich okolicznoœci sprawy (por.: wyrok SN z dnia 3 czerwca 2011 r., III CSK 279/10, OSP 2012/4/44). Bez w

1tpienia wprowadzenie do przepisu art. 445 § 1 k.c. klauzuli generalnej "odpowiedniej sumy" pozostawia s

1dowi orzekaj

1cemu margines uznaniowoœci, co do wysokoœci zas

1dzanej kwoty. Jest on dodatkowo wzmocniony fakultatywnym charakterem tego przyznania ("mo¿e"), co wskazuje na konstrukcjê nale¿nego zadoœæuczynienia dopiero po przekroczeniu pewnego poziomu krzywdy (por.: wyrok S

1du N.¿szego z dnia 23 stycznia 1974 r., II CR 763/73, OSPiKA 1975, nr 7-8, poz. 171). Pomimo niemo¿noœci œcis

3ego ustalenia wysokoœci uszczerbku nale¿y jednak opieraæ rozstrzygniêcie na kryteriach zobiektywizowanych, a nie kierowaæ siê wy

31cznie subiektywnymi odczuciami poszkodowanego. (...) na uwadze, ¿e wobec niewymiernoœci szkody niemaj

1tkowej okreœlaj

1c wysokoϾ "odpowiedniej sumy", s

1d powinien niew

1tpliwie kierowaæ siê celami oraz charakterem zadoœæuczynienia i uwzglêdniæ wszystkie okolicznoœci maj

1ce wp

3yw na rozmiar doznanej szkody niemaj

1tkowej. Podstawowe znaczenie musi mieæ rozmiar doznanej krzywdy, o którym decyduj

1 przede wszystkim takie czynniki, jak rodzaj uszkodzenia cia

3a czy rozstroju zdrowia, ich nieodwracalny charakter polegaj

1cy zw

3aszcza na kalectwie, d

3ugotrwa

3oœæ i przebieg procesu leczenia, stopieñ cierpieñ fizycznych i psychicznych, ich intensywnoœæ i d

3ugotrwa

3oϾ, wiek poszkodowanego i jego szanse na przysz

3oœæ oraz poczucie nieprzydatnoœci spo

3ecznej (por.: wyrok S

1du N.¿szego z dnia 1 kwietnia 2004r., II CK 131/03, LEX nr 327923). Ponadto nale¿y mieæ na wzglêdzie, ¿e chodzi tu o krzywdê ujmowan

1 jako cierpienie fizyczne, a wiêc ból i inne dolegliwoœci oraz cierpienia psychiczne, czyli negatywne uczucia prze¿ywane w zwi

1zku z cierpieniami fizycznymi lub nastêpstwami uszkodzenia cia

3a, czy rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, wy

31czenia z normalnego ¿ycia itp. Celem zadoœæuczynienia jest przede wszystkim z

3agodzenie tych cierpieñ. Winno ono mieæ charakter ca

3oœciowy i obejmowaæ wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno ju¿ doznane, jak i te, które zapewne wyst

1pi

1 w przysz

3oœci (a wiêc prognozy na przysz

3oœæ). Przy ocenie wiêc "odpowiedniej sumy" nale¿y braæ pod uwagê wszystkie okolicznoœci danego wypadku, maj

1ce wp

3yw na rozmiar doznanej krzywdy (por.: wyrok S

1du N.¿szego z dnia 3 lutego 2000r., CKN 969/98, LEX nr 50824). Zwraca siê przy tym uwagê na koniecznoœæ zachowania niezbêdnej równowagi miêdzy kompensacyjn

1 funkcj

1 zadoœæuczynienia, a koniecznoœci

1 uwzglêdnienia materialnego poziomu ¿ycia i dochodów spo

3eczeñstwa (por. wyrok S

1du N.¿szego z dnia 17.11.2016 r., IV CSK 15/16, LEX nr 2180098).

W ocenie (...) powódka wykaza

3a, ¿e dochodzona przez ni

1 kwota z tytu

3u zadoœæuczynienia za krzywdê jedynie czêœciowo (tj. w kwocie 2.000,00 z

3) jest adekwatna do rozmiaru obra¿eñ doznanych w wyniku wypadku z dnia 5 grudnia 2018 roku, dolegliwoœci bólowych z nimi zwi

1zanych, rozmiaru cierpieñ fizycznych i psychicznych oraz ograniczeñ w ¿yciu codziennym, wieku powoda i jego dotychczasowego trybu ¿ycia. Przede wszystkim za przyznaniem poszkodowanej zadoœæuczynienia w takiej w

3aœnie wysokoœci przemawia rozmiar i charakter obra¿eñ, jakie odnios

3a wskutek wypadku. Z opinii (...) wynika

3o, ¿e powódka nie dozna

3a trwa

3ego lub d

3ugotrwa

3ego uszczerbku na zdrowiu na skutek wypadku. (...) natomiast st

3uczeñ ca

3ej prawej strony cia

3a (rêki, uda, barku). Normalnym nastêpstwem doznanych obra¿eñ by

3y dolegliwoœci bólowe niew

1tpliwie towarzysz

1ce powódce przez co najmniej tydzieñ czasu. (...) jest, ¿e naczynia krwionoœne osób starszych oraz kobiet s

1 bardziej kruche. Dodatkowo regeneracja po uszkodzeniu narz

1dów cia

3a na ogó

3 nastêpuje wolniej ni¿ u przeciêtnej osoby m

3odej. W tym kontekœcie odpowiedzialnoœæ pozwanego mieœci siê w granicach nastêpstw „normalnych” dla osoby w odpowiednim wieku. Ostatecznie uznaæ nale¿a

3o, ¿e dolegliwoœci bólowe powódki by

3y przejœciowe. O.¿enia musia

3y wygoiæ siê ca

3kowicie. (...) ortopeda rozdzieli

3 mog

1ce towarzyszyæ powódce dolegliwoœci bólowe niezwi

1zane z wypadkiem. Warto zwróciæ uwagê, ¿e przez pewien okres powódka odczuwa

3a dyskomfort w codziennym funkcjonowaniu w stopniu wy¿szym ni¿ wynikaj

1cy z dotychczasowych schorzeñ. Nie mo¿na pomijaæ koniecznoœci wielogodzinnej wizyty na szpitalnym oddziale ratunkowym, co równie¿ stanowi pewien wymiar cierpienia, podlegaj

1cy kompensacji.

Zatem (...), ¿e doznane urazy poci

1ga

3y za sob

1 jedynie przemijaj

1ce i krótkotrwa

3e skutki zarówno w sferze zdrowia fizycznego jak i psychicznego (w kontekœcie obni¿enia samopoczucia). Nie wp

3ynê

3y na aktywnoœæ ¿yciow

1 powódki w d

3u¿szym horyzoncie czasowym.

W zwi

1zku z powy¿szym kwota 2.000,00 z

3 z tytu

3u zadoϾuczynienia (ponad wyp

3acon

1 ju¿ kwotê 350,00 z

3) za jest odpowiednia do charakteru urazów, ich skutków, d

3ugotrwa

3oœci i sposobu leczenia, w szczególnoœci do dyskomfortu w codziennym funkcjonowaniu wynikaj

1cego z doznanego z tego tytu

3u urazu. (...) pod rozwagê, ¿e zadoœæuczynienie nie mo¿e powodowaæ wzbogacenia po stronie poszkodowanego kosztem sprawcy i ubezpieczyciela, a jedynie rekompensowaæ powsta

31 krzywdê. Zdaniem (...) kwota ta – z uwagi na aktualny poziom ¿ycia spo

3eczeñstwa – przedstawia dla powódki ekonomicznie odczuwaln

1 wartoœæ. J.œnie nie jest ona nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i aktualnych stosunków maj

1tkowych spo

3eczeñstwa i jest utrzymana w rozs

1dnych granicach. (...) te¿ w ocenie (...) wy¿ej wskazane okolicznoœci sprawy w pe

3ni usprawiedliwiaj

1 tak

1 wysokoœæ zadoœæuczynienia i w ¿aden sposób nie mo¿na go uznaæ za nadmierne. Przy miarkowaniu wysokoœci zadoœ (...) na uwadze to, i¿ z opinii (...) jednoznacznie wynika

3o, i¿ doznany przez powódkê uraz nie stanowi

3 dla niej znacz

1cego ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu, a ponadto przebieg leczenia by

3 standardowy dla tego typu urazów. (...)œ (...) pod uwagê znacz

1cy spadek si

3y nabywczej pieni

1dza, co skutkuje korekt

1 przyznawanych kwot z tytu

3u zadoϾuczynienia w praktyce orzeczniczej.

(...) zatem na uwadze wszystkie podniesione powy¿ej okolicznoœci na mocy art. 822 § 1 i 4 k.c., art. 8241 § 1 k.c., 445 § 1 k.c. w zw. z art. 444 § 1 k.c. oraz art. 9 i art. 13 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowi

1zkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w zw. art. 415 k.c. (...) w punkcie 1. wyroku zas

1dzi

3 od pozwanego na rzecz powódki kwotê 2.000,00 z

3 tytu

3em zadoϾuczynienia.

Natomiast w pozosta

3ym zakresie na podstawie art. 361 § 2 k.c. (...) w punkcie 2. wyroku oddali

3 powództwo o zadoœæuczynienie jako zawy¿one.

Na podstawie art. 14 ustawy o ubezpieczeniach obowi

1zkowych (...) oraz art. 481 § 1 i 2 k.c. (...) odsetki ustawowe od kwoty zadoœæuczynienia od dnia 20 sierpnia 2019 roku do dnia zap

3aty. Ustawowy 30-dniowy termin nale¿y traktowaæ jako maksymalny na ocenê zasadnoœci roszczenia i wyp

3atê œwiadczenia. Je¿eli pozwany przed jego up

3ywem wyda

3 decyzjê odmown

1, to nastêpnego dnia pozostawa

3 w zw

3oce z zap

3at

1 i od tego dnia nale¿nego by

3y odsetki za opóŸnienie.

O kosztach procesu (...) na podstawie art. 100 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 3 rozporz

1dzenia Ministra S.œci z dnia 22 paŸdziernika 2015 roku w sprawie op

3at za czynnoœci radców prawnych (Dz.U.2015.1804 ze zm.).

Strony wygra

3y proces w równej czêœci. Poniesione identyczne koszty wynagrodzenia kwalifikowanego pe

3nomocnika, op

3aty skarbowej od pe

3nomocnictwa oraz zaliczki na poczet wynagrodzenia bieg

3ego podlegaj

1 wzajemnemu zniesieniu. (...) od pozwu wynios

3a 200,00 z

3. Z.¿ywszy na stosunek wygranej do przegranej pozwany powinien partycypowaæ w tym koszcie w po

3owie i dlatego zas

1dzono zwrot 100,00 z

3 z tego tytu

3u na rzecz powódki.

W punktach 4. i 5. wyroku na tej samej zasadzie na mocy art. 100 k.p.c. w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 8 ust. 1 i art. 83 i 113 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o kosztach s

1dowych w sprawach cywilnych (Dz.U.2014.1025 z póŸn. zm.) rozstrzygniêto o nieop

3aconych kosztach s

1dowych (niepokryta zaliczk

1 czêœæ wynagrodzenia bieg

3ych w wysokoœci 1.485,96 z

3) – uznaj

1c, ¿e strony co do zasady powinny ponieœæ ten koszt po po

3owie. Dlatego w punkcie 5. wyroku nakazano œci

1gniêcie od pozwanego na rzecz Skarbu P. – (...) Rejonowego w G. kwotê 742,98 z

3, a w punkcie 4. odstêpuj

1c od obci

1¿ania powódki kosztami s

1dowymi ponad ju¿ uiszczon

1 zaliczkê na bieg

3ego. (...) pod uwagê, ¿e koniecznoœæ przeprowadzenia dowodu z opinii (...) wynika

3a z dzia

3ania ubezpieczyciela, który dysponuj

1c fachowym zespo

3em specjalistów winien ustaliæ prawid

3ow

1 wysokoœæ zadoœæuczynienia – w kwocie przynajmniej zbli¿onej w miejsce symbolicznej.

Powołane sygnatury

I ACa 310/13, III APa 1/13, III CSK 248/13, III CSK 279/10, IV CSK 228/08, IV CSK 241/09, IV CSK 84/09, VI ACa 1080/12, I ACa 80/10, II CK 131/03, II CR 763/73, II PR 164/72, IV CSK 15/16