Postanowienie I PZ 74/97

Postanowienie z dnia 5 lutego 1998 r. I PZ 74/97 Po upływie miesięcznego terminu z art. 393 4 KPC nie jest dopuszczalne uzupełnienie kasacji przez wskazanie jej nowych podstaw. Przewodniczący SSN: Zbigniew Myszka, Sędziowie SN: Józef Iwulski (spra- wozdawca), Roman Kuczyński. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lutego 1998 r. sprawy z powództwa Barbary B. przeciwko Akademii Medycznej w W. o przywrócenie do pracy, na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Woje- wódzkiego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 21 paź- dziernika 1997 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć zażalenie. U z a s a d n i e n i e Powódka Barbara B. działając przez pełnomocnika będącego adwokatem wniosła kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Spo- łecznych w Warszawie z dnia 20 maja 1997 r. [...], w sprawie przeciwko Akademii Medycznej w W. o przywrócenie do pracy. Kasacja składała się z jednej strony ma- szynopisu i zawierała jedynie ogólne powołanie się na podstawy kasacyjne, bez wymienienia jakiegokolwiek przepisu. Kasacja była podpisana. Postanowieniem z dnia 21 października 1997 r. Sąd Wojewódzki w Warsza- wie odrzucił kasację. Sąd powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego stwier- dził, że kasacja jest niedopuszczalna, gdyż nie wskazując podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia nie spełnia warunków koniecznych do uznania jej za ten środek zas- karżenia. - 2 - Od tego postanowienia zażalenie złożyła powódka działając przez tego sa- mego pełnomocnika. Podniosła, że przez pomyłkę przekazany Sądowi dokument zawierał jedynie pierwszą stronę kasacji. Rozwinięcie argumentacji, w tym uzasad- nienie i skonkretyzowanie zarzutów znajdowało się na kolejnych stronach doku- mentu. Treść pierwszej strony kasacji wskazywała jednoznacznie na fakt, iż nie jest to cały dokument. Brak było jego zakończenia i podpisu. Dokument przesłany Są- dowi zawierał jedynie zwyczajową parafkę składaną na każdej ze stron. Powódka uważa, że Sąd powinien zgodnie z art. 130 (nie podaje jakiej ustawy) i "utartą prak- tyką sądową" wezwać ją do usunięcia braków formalnych i przesłania brakującej części kasacji. Wraz z zażaleniem (ale już po terminie do złożenia kasacji) powódka przesłała "pozostałą część kasacji". Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 393 3 KPC kasacja powinna zawierać przytoczenie podstaw ka- sacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę wyroku w całości lub części. Sąd Najwyższy kontynuując linię orzecznictwa przedwojennego (por. orzeczenie z dnia 14 września 1936 r., C II 859/36, OSN 1937 poz. 109; uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 30 kwietnia 1938 r., C III 319/37, OSN 1938 poz. 303) konsekwentnie przyjmuje, że brak wskazania podstaw kasacyjnych i ich uza- sadnienia stanowi istotną wadę, która nie podlega usunięciu w trybie art. 130 KPC (por. postanowienie z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 12/96, OSNAPiUS 1997 nr 10 poz. 173; postanowienie z dnia 20 listopada 1996 r., I PKN 22/96, OSNAPiUS 1997 nr 5 poz. 74; postanowienie z dnia 6 grudnia 1996 r., II UKN 24/96, OSNAPiUS 1997 nr 13 poz. 242; wyrok z dnia 6 lutego 1997 r., I PKN 68/96, OSNAPiUS 1997 nr 18 poz. 339; postanowienie z dnia 25 marca 1997 r., III CKN 60/97; OSP 1997 z. 12 poz. 230; postanowienie z dnia 2 kwietnia 1997 r., II CKN 98/96, OSNC 1997 z. 10 poz. 144; postanowienie z dnia 16 lipca 1997 r., II CKN 290/97; postanowienie z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, Wokanda 1998 nr 2 s. 8). Wykładni tej powódka zdaje się nie kwestionować. Uważa jedynie, że brakiem formalnym, podle- gającym uzupełnieniu w trybie art. 130 KPC jest brak podpisu na kasacji czy też niedołączenie jej pozostałej części w przypadku przesłania tylko fragmentu kasacji. - 3 - Powódka ma rację, że brak podpisu kasacji przez pełnomocnika będącego adwo- katem lub radcą prawnym jest brakiem formalnym kasacji (art. 393 3 w związku z art. 126 § 1 pkt 4 KPC) podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 130 KPC. Jednakże uzupełnieniu może podlegać tylko sam podpis, a nie złożenie dalszej części doku- mentu. Inaczej mówiąc uzupełnić taki brak można tylko w ten sposób, że pełnomoc- nik podpisze ten dokument, który złożył, a nie że dołączy jego dalszą część. Natomiast nie jest brakiem formalnym kasacji brak jej części. Żaden przepis KPC nie stanowi, że określony dokument procesowy musi być złożony w całości. Strona składa pisma procesowe w takim zakresie, w jakim uważa to za potrzebne i w tej części są one oceniane pod względem wywołania skutków procesowych. Jeżeli więc strona w terminie do wniesienia kasacji złoży dalsze pisma procesowe uzupeł- niające kasację, to staną się one po prostu częścią tej kasacji. Żaden bowiem prze- pis nie wymaga aby kasacja została złożona w jednym dokumencie. Natomiast nie jest możliwe uzupełnienie kasacji po upływie terminu do jej wniesienia poza wyjąt- kiem ustanowionym w art. 393 11 zdanie drugie KPC. Strona może więc przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych, a nie uzupełniać kasację przez przyto- czenie innych podstaw, nie podniesionych w terminie. Dopuszczenie do uzupełnia- nia kasacji przez wskazywanie nowych podstaw oznaczałoby obejście przepisów o terminie do wniesienia kasacji (art. 393 4 KPC) i wskazanego przepisu art. 393 11 KPC w zakresie uzupełnienia uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Sądowi Najwyższemu nie jest znana żadna "utarta praktyka" o takim uzupełnianiu podstaw kasacyjnych, a gdyby nawet występowała to byłaby ona sprzeczna ze wskazanymi przepisami. Wykładnię taką prezentował Sąd Najwyższy już w okresie przedwojennym (por. orzeczenie z dnia 29 stycznia 1937 r., C llI 2047/36, OSN 1938 poz. 41) i kon- tynuuje ją w aktualnym stanie prawnym. W dotychczas nie publikowanym postano- wieniu z dnia 8 października 1997 r., III CKN 193/97 Sąd Najwyższy stwierdził, że w tym samym terminie, w jakim adwokat lub radca prawny może powołać lub uzasad- nić podstawę kasacji oraz sprecyzować wnioski, może on także uzupełnić skargę kasacyjną przez jej podpisanie; usunięcie bowiem w ten sposób tego uchybienia kasacji może również nastąpić tylko wtedy, gdy otwarty jest jeszcze termin dla jej wniesienia. Wobec powyższego zażalenie powódki było bezzasadne i podlegało oddale- - 4 - niu na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 1 oraz w związku z art. 393 18 i 393 19 KPC. ========================================