Postanowienie I CZ 90/09

Sygn. akt I CZ 90/09 POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Stanisław Dąbrowski w sprawie z powództwa Skarbu Państwa reprezentowanego przez Ministra Skarbu Państwa przeciwko M. Spółce z o.o. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2009 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 sierpnia 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną strony pozwanej od postanowienia tego Sądu z 30 kwietnia 2009 r. oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 17 października 2008 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu zarzutów od nakazu zapłaty, uznając skargę za niedopuszczalną. W zażaleniu na to postanowienie strona pozwana wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z jednoznacznego brzmienia art. 3981 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Jest zatem oczywiste, że skarga kasacyjna nie przysługuje od postanowienia oddalającego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia dotyczącego orzeczenia o odrzuceniu zarzutów od nakazu zapłaty. W związku z tym podnoszone w zażaleniu do Sądu Najwyższego argumenty, że zaskarżone orzeczenie jako postanowienie kończące postępowanie w sprawie powinno podlegać zaskarżeniu skargą kasacyjną należy uznać jedynie za postulat pod adresem ustawodawcy i nie mogą one być uznane za uzasadnione. Z tych względów zażalenie należało oddalić (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).