Postanowienie I CZ 89/11

Sygn. akt I CZ 89/11 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. C. przeciwko I. M. i S. M. o uznanie umowy za bezskuteczną, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2011 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 kwietnia 2011 r., oddala zażalenie i zasądza od pozwanych na rzecz powoda kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny zasądził solidarnie od pozwanych I. M. i S. M. na rzecz powoda M. C. kwotę 5400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym. Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że pozwani cofnęli apelację wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 marca 2010 r., co było podstawą umorzenia postępowania apelacyjnego postanowieniem z dnia 10 lutego 2011 r. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 23 marca 2011 r., który w dniu 1 kwietnia 2011 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym. Z uwagi na to, że nie został przekroczony dwutygodniowy termin przewidziany art. 203 § 2 i § 3 w związku z art. 391 § 2 k.p.c. żądanie podlegało uwzględnieniu, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c., do wysokości 75% minimalnej stawki. Pozwani w zażaleniu domagali się zmiany zaskarżonego postanowienia, zarzucając że nie było podstaw do zasądzenia kosztów procesu, skoro cofnięcie apelacji dokonane zostało przed skierowaniem sprawy na rozprawę, a pełnomocnik powoda nie złożył odpowiedzi na apelację. Zasądzenie kosztów w tak wysokiej sumie jest krzywdzące i nie pozostaje w związku z nakładem pracy pełnomocnika powoda. Powód wniósł o oddalenie zażalenia, ponieważ odpowiedź na apelację złożona została w przepisanym terminie, a nadto zaszła potrzeba wystąpienia z wnioskiem o zabezpieczenie roszczenia. Do cofnięcia apelacji doszło po upływie czterech miesięcy od wniesienia odpowiedzi na apelację. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 391 § 2 k.p.c. sąd jest związany cofnięciem apelacji i nie może kontrolować tej czynności procesowej, będącej wyrazem dyspozycyjności przez skarżącego środkiem odwoławczym. Nie wymaga ono również zgody strony przeciwnej, ponieważ przewidziane tym przepisem odesłanie 3 do przepisów regulujących cofnięcie pozwu dotyczy jedynie orzekania o kosztach procesu, a ponadto nie dochodzi do naruszenia interesu tej strony. Przepis art. 203 § 2 w związku z art. 391 § 2 k.p.c. wskazuje, że stronę, która cofnęła apelację traktuje się jako przegrywającą sprawę na tym etapie postępowania, a zatem zobowiązaną do zwrotu przeciwnikowi, na jego żądanie, kosztów procesu. Odpowiedź na apelację wniesiona została w terminie przewidzianym art. 372 k.p.c., skoro odpis apelacji doręczono pełnomocnikowi powoda w dniu 25 października 2010 r., a odpowiedź na nią wraz z wnioskiem o zabezpieczenie roszczenia złożył on w dniu 8 listopada 2010 r. Pismo to nie zostało zwrócone, a zatem żądanie zasądzenia kosztów procesu, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika, według minimalnej stawki przewidzianej § 6 w związku z § 12 ust. pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 212 ze zm.) zasadnie zostało uznane za usprawiedliwione. Z powyższych względów zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw podlegało oddaleniu w oparciu o art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Na podstawie art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. uwzględnione zostało żądanie powoda zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.