Postanowienie I CZ 71/07

Sygn. akt I CZ 71/07 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) del. SSA Marta Romańska w sprawie z wniosku WM przy uczestnictwie AM, SM i WM o stwierdzenie nabycia spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2007 r., zażalenia uczestnika postępowania WM na postanowienie Sądu Okręgowego w T. z dnia 5 kwietnia 2007 r., sygn. akt [..], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2007 r. Sąd Okręgowy w T. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania WM wniesioną na postanowienie tego Sądu z dnia 21 grudnia 2006 r. w przedmiocie oddalenia apelacji, wniesionej od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 7 marca 2006 r., w którym Sąd I instancji stwierdził, że spadek po GM nabył WM w całości. Sąd Okręgowy uznał, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 149 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z 28 lipca 2005 r. i przyjął, że skarga kasacyjna uczestnika, złożona przez reprezentującego go adwokata, nie została należycie opłacona. Uiszczono bowiem opłatę w znakach w wysokości 30 zł, a zgodnie z art. 50 przywołanej ustawy o kosztach sądowych należało wnieść opłatę w wysokości 100 zł. Postanowienie to wnioskodawca zaskarżył zażaleniem wnosząc o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. O zwolnieniu od kosztów sądowych orzeka sąd. Jeżeli wiec, tak jak w rozpoznawanej sprawie, brak jest postanowienia sądu, które zwalniałoby uczestnika postępowania z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, to brak podstaw, aby przy sporządzaniu skargi kasacyjnej uznawać, że takie zwolnienie mu przysługuje. Pełnomocnik uczestnika, który miał dostęp do akt i stwierdził, że jego mocodawca nie został zwolniony od kosztów sądowych, nie miał podstaw do uznania, że jego mocodawca został zwolniony od kosztów sądowych, skoro ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu. W tej sytuacji był zobowiązany, zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r., o kosztach sądowych, do opłacenia skargi w wysokości wyższej niż kwota 30 zł. Nie jest też trafny obszerny wywód, zawarty w uzasadnieniu zażalenia, jakoby w razie nienależytego opłacenia skargi kasacyjnej zastosowanie miałby znaleźć art. 1302 § 2 k.p.c. Jak wynika jednoznacznie z art. 1302 § 3 k.p.c. skarga kasacyjna nie opłacona, podlega odrzuceniu bez wzywania przez sąd. Za nie 3 opłaconą skargę kasacyjna należy rozumieć zarówno taką od której nie uiszczono żadnej opłaty, jak i skargę od której wniesiono opłatę niepełną. W obu tych sytuacjach od skargi kasacyjnej nie uiszczono bowiem należnej opłaty, do czego zobowiązuje stronę działającą przez profesjonalnego pełnomocnika art. 1302 § 3 k.p.c. Mając na uwadze, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.