Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie I CZ 16/05

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
I CZ 16/05
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Bronisław Czech, Henryk Pietrzkowski, Zbigniew Strus

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CZ 16/05 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Strus (przewodniczący) SSN Bronisław Czech (sprawozdawca) SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa (…) Zakładu Ubezpieczeń S.A. z siedzibą w W. Inspektorat w P. przeciwko Bankowi (…) S.A. z siedzibą w W. II Oddział w P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 maja 2005 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 16 listopada 2004 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny w dniu 25 października 2004 r. ogłosił wyrok w sprawie sygn. akt I ACa (…). Radca prawny K. L., która występowała w sprawie jako pełnomocnik strony pozwanej, w dniu 27 października 2004 r. złożyła wniosek o „nadesłanie odpisu wyroku z dnia 26 października 2004 r. w sprawie sygn. akt I ACa (…) z powództwa (…) Zakładu Ubezpieczeń S.A. p-ko Bankowi (…) S.A. o zwrot nakładów”. Pismo to zostało zatytułowane jako „Pismo pełnomocnika powoda”, zaś sama radca prawny określiła siebie jako „pełnomocnik powoda Banku (..) S.A.” Na wymienionym piśmie zamieszczone jest zarządzenie sędziego z dnia 3 listopada 2004 r.: „proszę doręczyć sentencję po opłaceniu” oraz potwierdzenie odbioru: „odpis sentencji otrzymałam dnia 9 listopada 2004 r.” podpisane przez radcę prawnego K. L. 2 Następnie w piśmie z dnia 9 listopada 2004 r., które wniesione zostało do Sądu 10 listopada 2004 r. wymieniona radca prawny stwierdziła, że wniosek z dnia 27 października 2004 r. stanowił „zapowiedź kasacji” a „przepisy k.p.c. w dziale dotyczącym środków odwoławczych nie precyzują, że aby skutecznie złożyć zapowiedź kasacji należy zwrócić się do sądu o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem.” Sąd Apelacyjny, postanowieniem zaskarżonym zażaleniem, odrzucił wymieniony wniosek z dnia 10 listopada 2004 r. o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, jako wniesiony po upływie terminu z art. 387 § 3 k.p.c., i uznał, że wniosek z dnia 27 października 2004 r. nie spełniał wymagań z tego przepisu. Pozwany w zażaleniu wniósł o uchylenie wymienionego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące kasacji w brzmieniu i numeracji obowiązującej przed dniem 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98). Sąd Apelacyjny trafnie powołał się na ustaloną linię orzecznictwa, że warunkiem skutecznego wniesienia kasacji jest uprzednie złożenie wniosku o doręczenie odpisu orzeczenia sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem, bowiem normę z art. 387 § 3 k.p.c. należy rozumieć w ten sposób iż termin do wniesienia kasacji jest liczony od daty wymienionego, prawidłowego doręczenia, tj. zgodnie z art. 387 § 3 k.p.c. Jeżeli zatem strona (pełnomocnik) z takim wnioskiem nie wystąpiła, lub wystąpiła po terminie określonym w tym przepisie, termin do wniesienia kasacji nie może rozpocząć biegu (vide postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254, z dnia 7 lutego 1997 r., II UZ 25/96 OSNAPiUS 1998, nr 3, poz. 103, z dnia 2 czerwca 1997, I PKN 136/97, OSNAPiUS 1998, nr 2, poz. 44, z dnia 30 stycznia 1998 r., III CKU 106/97, Prok. i Pr. 1998, nr 6, poz. 30, z dnia 19 czerwca 1999 r., II CZ 23/99, OSNC 1999, nr 11, poz. 195, z dnia 10 marca 2000 r., IV CZ 18/00, OSNC 2000, nr 10, poz. 181 i z dnia 7 stycznia 2003 r., I PZ 104/02 OSNP 2004, nr 13, poz. 231). Sąd Apelacyjny uznał trafnie, że przedmiotowe pismo z dnia 27 października 2004 r. było w swej treści jednoznaczne, nie zawierało żadnych sformułowań, które mogłyby świadczyć, iż celem strony jest wniesienie kasacji, lub choć mogłyby wywołać w tym zakresie wątpliwość. Strony mają prawo składać wnioski o doręczenie odpisów pism procesowych i orzeczeń w trybie art. 9 k.p.c. i wymieniony pismo zawierało taki 3 właśnie wniosek, niespełniający wymagań z art. 387 § 3 k.p.c. Sąd Apelacyjny uznał także trafnie, że z pisma z dnia 9 listopada 2004 r. wynika, iż zamiarem strony jest wniesienie kasacji i zamiar ten został uzewnętrzniony w dacie złożenia tego pisma, a zatem potraktował to pismo jako wniosek o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem na podstawie art. 387 § 3 k.p.c., chociaż expressis verbis taki wniosek nie został sformułowany. Wniosek ten, jako złożony po terminie, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 387 § 3 k.p.c. oraz art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 328 § 1 zd 2 k.p.c. Sąd Najwyższy zauważa również, że przedmiotowe pisma zostały wniesione nie przez samą stronę lecz przez jej profesjonalnego pełnomocnika od którego należy wymagać użycia precyzyjnych sformułowań. Z powyższych przyczyn zażalenie podlega oddaleniu (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 39319 i art. 397 § 2 k.p.c.).

Powołane sygnatury

I PKN 136/97, I PKN 45/96, I PZ 104/02, II CZ 23/99, II UZ 25/96, III CKU 106/97, IV CZ 18/00