Postanowienie I CZ 110/10

Sygn. akt I CZ 110/10 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster SSA Jan Kremer (sprawozdawca) w sprawie z powództwa N.(...) Spółki z o.o. w W. przeciwko R. O., Szkole Wyższej (…) w W. i (…) Akademii Nauk o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…), w przedmiocie kosztów procesu, zmienia punkt 2 zaskarżonego orzeczenia w ten sposób, że zasądzoną kwotę „5400” (pięć tysięcy czterysta) zł obniża do kwoty „2700” (dwa tysiące siedemset) zł. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 7 grudnia 2009 r. oddalił apelację strony powodowej N.(...) Spółki z o.o. w W. w stosunku do wszystkich pozwanych i zasądził w punkcie 2 koszty zastępstwa procesowego za II instancję na rzecz dwojga z pozwanych: R. O. i (…) Akademii Nauk w W. w kwotach po 5400 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 102 000 zł. 2 Sąd Apelacyjny uzasadnił orzeczenie o kosztach jedynie wskazaniem przepisów - art. 108 § 1 k.p.c. oraz powołał § 2 ust. 2; § 6 pkt 6; § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.02.163.1349 ze zm.). Orzeczenie zawarte w punkcie 2 wyroku w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym zaskarżył powód, wnosząc o jego zmianę i zasądzenie wynagrodzenia pełnomocników pozwanych w wysokości stawki minimalnej wynoszącej 2700 zł. Zarzucił, że nakład pracy pełnomocników pozwanych w postępowaniu apelacyjnym nie uzasadniał zasądzenia wynagrodzenia w wysokości podwójnej stawki minimalnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.02.163.1349 ze zm.), w § 2 ust. 1 i 2 określa granice wynagrodzenia za czynności pełnomocnika z tytułu zastępstwa prawnego strony. Podstawą są stawki minimalne, jednak przy zasądzaniu opłaty sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy i wkład pracy pełnomocnika, jak też charakter sprawy, oraz wnioski stron. Wartość przedmiotu zaskarżenia skutkuje tym, że zastosowanie ma § 6 pkt 6 rozporządzenia wyżej wskazanego, który określa stawkę minimalną na kwotę 3600 zł. W związku z § 12 ust. 1 pkt 2 regulującym wysokość wynagrodzenia w postępowaniu apelacyjnym wynosi ona 2700 zł. Przebieg postępowania przed Sądem II instancji i podejmowane przez strony czynności nie uzasadniają przyjęcia ponad przeciętnego nakładu pracy pełnomocników, którzy ponadto nie zgłosili wniosków o przyznanie wynagrodzenia w wysokości wielokrotności stawki minimalnej. Sąd Apelacyjny także nie uzasadnił przyjęcia podwójnej wysokości stawki minimalnej. W tym stanie rzeczy zażalenie powoda okazało się uzasadnione i na podstawie art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 39816 k.p.c. Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone orzeczenie obniżając opłaty w ten sposób, że w miejsce kwot po 5400 zł zasądził kwoty po 2700 zł. Ich wysokość odpowiada stawce minimalnej podstawowej dla wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie, przy uwzględnieniu wysokości stawki dla postępowania w sądzie II instancji.