Postanowienie I CNP 37/08

Sygn. akt I CNP 37/08 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie za skargi M. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt I Ca (…), z powództwa M. W. przeciwko Bankowi (…) S.A. w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2008 r., odrzuca skargę i nie obciąża skarżącego kosztami postępowania wywołanymi wniesieniem skargi. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 5 października 2007 r. Sąd Okręgowy w R. na skutek apelacji pozwanego zmienił wyrok Sądu Rejonowego w D. z dnia 14 czerwca 2007 r. uwzględniający powództwo M. W. przeciwko Bankowi (…) Spółce Akcyjnej w K. o zapłatę kwoty 10.006,52 zł w ten sposób, że powództwo oddalił. Wyrok ten zaskarżony został przez powoda skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 § 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (pkt 1), przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (pkt 2), wskazanie przepisu prawa z którym zaskarżone jest niezgodne (pkt 3), uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia (pkt 4), wykazanie że wzruszenie 2 zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5) oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem (pkt 6). Wymagania te maja charakter konstytutywny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a co za tym idzie skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Wniesiona skarga nie zawiera wskazania przepisu, z którym zaskarżone orzeczenie jest sprzeczne, a tym samym nie spełnia wymagania opisanego w pkt 3 art. 4245 § 1 k.p.c., które jest wymaganiem odrębnym od przytoczenia podstaw skargi i nie może być z nim utożsamiane (powołane wyżej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r.). Nie został wypełniony przez skarżącego nadto wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia wobec niewskazania jej rozmiaru oraz czasu powstania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Natomiast określone w skardze co do rozmiaru, jako element szkody, koszty postępowania nie stanowią szkody uzasadniającej wniesienie skargi przewidzianej w art. 4241 k.p.c., nawet wtedy gdy zostały uiszczone (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06 nie publ.). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4245 § 1 pkt 3 i 4 k.p.c.). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania znajduje podstawę w przepisach art. 102 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.