Art. 219. u.o.p. Odpowiednie stosowanie

Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 208, 210 § 2a i § 3-5 oraz art. 211-215, a do postanowień, na które przysługuje zażalenie, oraz postanowień, o których mowa w art. 228 § 1, stosuje się również art. 240-249 oraz art. 252, z tym że zamiast decyzji, o których mowa w art. 243 § 3, art. 245 § 1 i art. 248 § 3, wydaje się postanowienie.

Komentarz do Art. 219. uop

Art. 219 Ordynacji podatkowej stanowi kluczowy element regulacji dotyczących postanowień wydawanych w toku postępowania podatkowego. Przepis ten wskazuje na odpowiednie stosowanie szeregu innych przepisów Ordynacji podatkowej do postanowień, co ma na celu zapewnienie spójności i jednolitości procedur administracyjnych.

Komentarz do Art. 219 Ordynacji podatkowej:

Zakres stosowania przepisów: Art. 219 wskazuje, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 208, 210 § 2a i § 3-5 oraz art. 211-215. Oznacza to, że zasady dotyczące m.in. doręczeń, uzasadnienia postanowień, a także ich formy i treści, mają zastosowanie również do postanowień wydawanych w toku postępowania podatkowego.
Zażalenia na postanowienia: W przypadku postanowień, na które przysługuje zażalenie, oraz postanowień, o których mowa w art. 228 § 1, stosuje się również przepisy art. 240-249 oraz art. 252. Przepisy te dotyczą m.in. trybu wnoszenia zażaleń, terminów, a także procedury rozpatrywania zażaleń przez organ wyższego stopnia.
Zamiast decyzji - postanowienie: Art. 219 wprowadza istotne zastrzeżenie, że zamiast decyzji, o których mowa w art. 243 § 3, art. 245 § 1 i art. 248 § 3, wydaje się postanowienie. Oznacza to, że w określonych przypadkach, gdzie przepisy przewidują wydanie decyzji, organ podatkowy wydaje postanowienie, co może mieć wpływ na tryb i sposób zaskarżania takich rozstrzygnięć.
Odpowiednie stosowanie przepisów: Odpowiednie stosowanie przepisów oznacza, że przepisy te stosuje się z uwzględnieniem specyfiki postanowień. Niektóre przepisy mogą wymagać adaptacji lub modyfikacji, aby były adekwatne do postanowień, a nie decyzji administracyjnych.

Praktyczne znaczenie:

Jednolitość procedur: Przepis ten zapewnia, że procedury dotyczące postanowień są spójne z procedurami dotyczącymi decyzji, co ułatwia zarówno organom podatkowym, jak i podatnikom zrozumienie i stosowanie przepisów.
Ochrona praw podatników: Możliwość wnoszenia zażaleń na postanowienia oraz stosowanie przepisów dotyczących zażaleń zapewnia podatnikom dodatkową ochronę ich praw.
Elastyczność: Przepis ten daje organom podatkowym elastyczność w wydawaniu postanowień zamiast decyzji w określonych przypadkach, co może przyspieszyć procedury administracyjne.

Wnioski:

Art. 219 Ordynacji podatkowej jest istotnym przepisem, który zapewnia odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących decyzji administracyjnych do postanowień wydawanych w toku postępowania podatkowego. Przepis ten ma na celu zapewnienie spójności proceduralnej oraz ochronę praw podatników, umożliwiając im wnoszenie zażaleń na postanowienia. W praktyce przepis ten ułatwia organom podatkowym prowadzenie postępowań oraz przyczynia się do efektywności i przejrzystości procedur administracyjnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przepis prawny

artykuł kodeksu

procedura postępowania

postanowienie sądowe

zażalenie

decyzja

paragraf

postępowanie sądowe

regulacja prawna

przepisy art.

Art. 218.Art. 220.