Art. 187. u.o.p. Zasada oficjalności postępowania dowodowego

§ 1. Organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

§ 2. Organ podatkowy może w każdym stadium postępowania zmienić, uzupełnić lub uchylić swoje postanowienie dotyczące przeprowadzenia dowodu.

§ 3. Fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi podatkowemu z urzędu nie wymagają dowodu. Fakty znane organowi podatkowemu z urzędu należy zakomunikować stronie.

Komentarz do Art. 187. uop

Art. 187 Ordynacji podatkowej jest kluczowym przepisem regulującym zasady gromadzenia i oceny dowodów przez organ podatkowy w toku postępowania podatkowego. Przepis ten nakłada na organ podatkowy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co jest fundamentalnym elementem zasady prawdy materialnej. Oznacza to, że organ podatkowy musi dążyć do ustalenia stanu faktycznego zgodnie z rzeczywistością, a nie tylko na podstawie dostępnych dowodów.

Obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego

Pierwsza część przepisu stanowi, że organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Oznacza to, że organ nie może ograniczyć się jedynie do dowodów przedstawionych przez stronę, ale musi również z własnej inicjatywy podejmować działania zmierzające do ustalenia pełnego stanu faktycznego. Jest to wyraz zasady inkwizycyjności, która dominuje w postępowaniu podatkowym.

Możliwość zmiany, uzupełnienia lub uchylenia postanowienia

Druga część przepisu daje organowi podatkowemu możliwość zmiany, uzupełnienia lub uchylenia swojego postanowienia dotyczącego przeprowadzenia dowodu na każdym etapie postępowania. Jest to istotne z punktu widzenia elastyczności postępowania i umożliwia organowi dostosowanie swoich działań do zmieniających się okoliczności faktycznych i prawnych. Jednakże, każda taka zmiana powinna być odpowiednio uzasadniona i zakomunikowana stronie, aby zapewnić jej prawo do obrony.

Fakty powszechnie znane i znane z urzędu

Kolejna część przepisu mówi, że fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi podatkowemu z urzędu nie wymagają dowodu. Fakty powszechnie znane to takie, które są ogólnie znane i nie budzą wątpliwości, np. powszechnie znane wydarzenia historyczne czy geograficzne. Fakty znane z urzędu to takie, które są znane organowi podatkowemu z jego działalności służbowej, np. informacje zawarte w rejestrach publicznych.

Obowiązek zakomunikowania faktów znanych z urzędu

Ostatnia część przepisu nakłada na organ podatkowy obowiązek zakomunikowania stronie faktów znanych z urzędu. Jest to istotne z punktu widzenia zasady jawności postępowania i prawa strony do obrony. Strona musi mieć możliwość zapoznania się z wszystkimi faktami, które organ bierze pod uwagę przy wydawaniu decyzji, aby móc skutecznie się do nich odnieść.

Podsumowanie

Art. 187 Ordynacji podatkowej jest przepisem, który ma na celu zapewnienie rzetelności i kompletności postępowania dowodowego w sprawach podatkowych. Nakłada on na organ podatkowy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, umożliwia elastyczne dostosowanie działań organu do zmieniających się okoliczności oraz zapewnia stronie prawo do pełnej informacji o faktach znanych organowi z urzędu. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia prawidłowego i sprawiedliwego przebiegu postępowania podatkowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 2383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

organ podatkowy

materiał dowodowy

stadium postępowania

przeprowadzenie dowodu

fakty powszechnie znane

fakty znane

zakomunikować stronie

Art. 185.Art. 188.