Przejdź do treści

o zdrowiu zwierząt

Rozdział 9. Zmiany w przepisach

24 artykuły

Rozdział 9

Zmiany w przepisach

Art. 103. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 883) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3c w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”;
2) w art. 15:
a) w ust. 2b wyrazy „działalność w zakresie chowu i hodowli zwierząt akwakultury oraz rozrodu ryb, w rozumieniu przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazami „zakład akwakultury zgodnie z przepisami o zdrowiu”,
b) w ust. 2c wyrazy „działalności w zakresie chowu lub hodowli zwierząt akwakultury oraz rozrodu ryb” zastępuje się wyrazami „zakładu akwakultury”.
Art. 104. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 154 oraz z 2025 r. poz. 523 i 619) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2d po ust. 3a dodaje się ust. 3b i 3c w brzmieniu: „3b. Minister właściwy do spraw rolnictwa może na wniosek Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej upoważnić ją do wykonywania w jego imieniu zadań określonych w art. 14, art. 34, art. 35, art. 36 ust. 1 i art. 37–39 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1669 i 1863) oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 21 tej ustawy. 3c. W przypadku upoważnienia Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, o którym mowa w ust. 3b, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna pobiera opłatę za wydanie zaświadczenia o prawie wykonywania zawodu lekarza weterynarii w wysokości kosztów poniesionych na zakup blankietu zaświadczenia oraz wydanie zaświadczenia.”;
2) w art. 2g w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Przepisy art. 2d ust. 1–3a i 3c oraz art. 2e stosuje się odpowiednio.”;
3) po art. 3i dodaje się art. 3j w brzmieniu: „Art. 3j. Minister właściwy do spraw rolnictwa może upoważnić Komisję do wykonywania w jego imieniu zadań określonych w art. 14, art. 34, art. 35, art. 36 ust. 1 i art. 37–39 ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o dokumentach publicznych oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 21 tej ustawy.”;
4) w art. 39 w ust. 1 w pkt 18 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 19 w brzmieniu: „19) ustala koszty zakupu blankietu zaświadczenia i wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 2d ust. 3c.”.
Art. 105. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.20)) w art. 21 w ust. 1 w pkt 155 wyrazy „art. 49 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075)” zastępuje się wyrazami „art. 47 ust. 8 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795)”.
Art. 106. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2025 r. poz. 567) w art. 58 w ust. 3a pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) działania związane z zapobieganiem dalszemu rozprzestrzenianiu się afrykańskiego pomoru świń, o których mowa w art. 28 ust. 4 pkt 23 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795), wprowadzane zgodnie z art. 28 ust. 3 tej ustawy.”.
Art. 107. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2025 r. poz. 539) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 8 w ust. 8 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”;
2) w art. 8a:
a) w ust. 8 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”,
b) w ust. 19 pkt 7 otrzymuje brzmienie: „7) podejrzenia wystąpienia albo wystąpienia choroby zwierząt podlegającej likwidacji na podstawie przepisów o zdrowiu zwierząt.”;
3) w art. 8c w ust. 10 pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) podejrzenia wystąpienia albo wystąpienia choroby zwierząt podlegającej likwidacji na podstawie przepisów o zdrowiu zwierząt.”;
4) w art. 11:
a) w ust. 3 i 4 wyrazy „ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi zwalczania na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt” zastępuje się wyrazami „z likwidacją chorób zwierząt podlegających likwidacji na podstawie przepisów o zdrowiu zwierząt”,
b) w ust. 5 w pkt 2 wyrazy „zakaźnych, o których mowa w art. 2 pkt 21 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt” zastępuje się wyrazami „w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795)”;
5) w art. 22 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej” zastępuje się wyrazami „produktach pochodzenia zwierzęcego”;
6) w art. 42aa w pkt 14 wyrazy „11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazami „21 listopada 2025 r. o zdrowiu”.
Art. 108. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1580 oraz z 2025 r. poz. 1696) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 pkt 25 otrzymuje brzmienie: „25) „schronisku dla zwierząt” – rozumie się przez to zakład w rozumieniu art. 4 pkt 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, z późn. zm.21)), w którym są utrzymywane zwierzęta bezdomne inne niż zwierzęta gospodarskie.”;
2) po art. 11a dodaje się art. 11b i art. 11c w brzmieniu: „Art. 11b. 1. Podmiot prowadzący schronisko dla zwierząt jest obowiązany do zapewnienia utrzymywanym w nim zwierzętom opieki, w tym opieki weterynaryjnej, i właściwych warunków bytowania. 2. Zwierzętom utrzymywanym w schronisku dla zwierząt w pomieszczeniach, kojcach lub klatkach zapewnia się możliwość swobodnego poruszania się, ochronę przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i stały dostęp do wody. 3. Podmiot prowadzący schronisko dla zwierząt jest obowiązany do: 1) oznakowania utrzymywanych w nim psów i kotów; 2) prowadzenia dokumentacji dotyczącej utrzymywanych w nim zwierząt zawierającej: a) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres osoby, która nabyła zwierzę od podmiotu prowadzącego schronisko dla zwierząt, albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu, który nabył zwierzę od podmiotu prowadzącego schronisko dla zwierząt, b) inne informacje związane z utrzymywaniem zwierzęcia w schronisku dla zwierząt niebędące danymi osobowymi. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia: 1) minimalne warunki utrzymywania psów i kotów w schronisku dla zwierząt, w tym minimalne warunki dotyczące lokalizacji schroniska dla zwierząt, 2) zakres opieki sprawowanej nad psami i kotami utrzymywanymi w schronisku dla zwierząt, wymagania dotyczące osoby sprawującej tę opiekę, sposób dokumentowania tej opieki oraz wymagania dotyczące osoby, która odpowiada za przestrzeganie przepisów dotyczących minimalnych warunków utrzymywania psów i kotów w schronisku dla zwierząt oraz przepisów o ochronie zwierząt, 3) sposób i termin oznakowania psów i kotów utrzymywanych w schronisku dla zwierząt, 4) szczegółowy zakres informacji niebędących danymi osobowymi, jakie są zawarte w dokumentacji dotyczącej zwierząt utrzymywanych w schronisku dla zwierząt, sposób prowadzenia lub udostępniania tej dokumentacji oraz okres jej przechowywania – mając na względzie liczbę zwierząt utrzymywanych w schronisku dla zwierząt, zapewnienie tym zwierzętom opieki i właściwych warunków bytowania, w tym potrzebę ograniczenia negatywnego wpływu lokalizacji schroniska dla zwierząt na stan fizyczny i psychiczny utrzymywanych zwierząt, w którym najlepiej znoszą warunki bytowania narzucone przez człowieka, zapewnienie kontroli stanu zdrowia tych zwierząt i profilaktyki chorób, możliwości identyfikacji tych zwierząt i ograniczenia ich rozmnażania się oraz umożliwienie organom Inspekcji Weterynaryjnej sprawowania nadzoru nad schroniskami dla zwierząt. Art. 11c. 1. Powiatowy lekarz weterynarii przeprowadza nie rzadziej niż raz w roku kontrolę w zakresie spełnienia przez podmiot prowadzący schronisko dla zwierząt wymagań określonych w ustawie i w przepisach wydanych na podstawie art. 11b ust. 4. 2. Wprowadzenie do schroniska dla zwierząt pierwszego zwierzęcia jest uzależnione od stwierdzenia przez powiatowego lekarza weterynarii w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 1, że to schronisko dla zwierząt spełnia wymagania określone w ustawie i w przepisach wydanych na podstawie art. 11b ust. 4, co potwierdza protokół tej kontroli. 3. Kontrolę, o której mowa w ust. 1, w przypadku określonym w ust. 2, przeprowadza się na wniosek podmiotu prowadzącego schronisko dla zwierząt w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego wniosku. 4. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że przy prowadzeniu schroniska dla zwierząt zostały naruszone wymagania określone w ustawie lub w przepisach wydanych na podstawie art. 11b ust. 4, w drodze decyzji: 1) nakazuje usunięcie stwierdzonych naruszeń w określonym terminie lub 2) zakazuje wprowadzania zwierząt do schroniska dla zwierząt do czasu usunięcia stwierdzonych naruszeń. 5. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia, że: 1) pierwsze zwierzę zostało wprowadzone do schroniska dla zwierząt niezgodnie z ust. 2, 2) podmiot prowadzący schronisko dla zwierząt nie zastosował się do nakazu lub zakazu określonego w decyzji, o której mowa w ust. 4 – w drodze decyzji, zakazuje prowadzenia schroniska dla zwierząt i skreśla podmiot prowadzący schronisko dla zwierząt z rejestru, o którym mowa w art. 55 pkt 2 lit. a oraz b ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795). 6. Powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje o wydaniu decyzji zakazującej prowadzenia schroniska dla zwierząt, o której mowa w ust. 5, Głównego Lekarza Weterynarii za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii.”;
3) w art. 12g:
a) w ust. 1 skreśla się wyrazy „w rozumieniu przepisów o kontroli weterynaryjnej w handlu”,
b) w ust. 2 wyrazy „po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206, z późn. zm.; Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 75), i na podstawie wyników badania poubojowego, określa” zastępuje się wyrazami „określa na podstawie wyników badania poubojowego”;
4) w art. 12h:
a) uchyla się ust. 1,
b) w ust. 2 uchyla się pkt 1;
5) w art. 12j w pkt 6 wyrazy „rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającym rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. Urz. UE L 189 z 20.07.2007, str. 1) oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia” zastępuje się wyrazami „rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str. 1, z późn. zm.22))”;
6) w art. 33 w ust. 2 w zdaniu drugim wyrazy „obowiązkowi zwalczania na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazami „likwidacji na podstawie przepisów o zdrowiu”;
7) w art. 33b:
a) w ust. 1 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”,
b) w ust. 2 wyrazy „zwalczanie chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazami „likwidację chorób”,
c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Do odszkodowania, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 45 ust. 2 i 3, art. 46 i art. 47 ust. 1, 4–7, 9 i 10 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt oraz przepisy wydane na podstawie art. 48 tej ustawy.”;
8) w art. 34 w ust. 4 w pkt 1 w lit. c wyrazy „art. 44 ust. 1 pkt 4, art. 48b ust. 1 i 3 oraz art. 57e ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazami „art. 25 ust. 2 pkt 3 i art. 36 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu”.
Art. 109. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2024 r. poz. 485) w art. 10 w ust. 5a oraz w art. 29 w ust. 1 w pkt 8 i w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”.
Art. 110. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1490 i 1676) w art. 4 w pkt 22 lit. o otrzymuje brzmienie: „o) ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795),”.
Art. 111. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 750, 905, 924, 1416 i 1537) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 69:
a) w ust. 1 w pkt 1 w lit. b wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075)” zastępuje się wyrazami „wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-agonistycznym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075 oraz z 2025 r. poz. 1795)”,
b) w ust. 3 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt” zastępuje się wyrazami „wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-agonistycznym”;
2) w art. 72 w ust. 7 w pkt 4 wyrazy „pkt 40 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt” zastępuje się wyrazami „pkt 7 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 12 oraz z 2025 r. poz. 1795)”.
Art. 112. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o zakładach leczniczych dla zwierząt (Dz. U. z 2019 r. poz. 24) w art. 19 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: „1a. W przypadku stwierdzenia uchybień w prowadzeniu działalności polegającej na świadczeniu usług weterynaryjnych w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt, które stwarzają zagrożenie epidemiologiczne, powiatowy lekarz weterynarii, w drodze decyzji, wstrzymuje prowadzenie tej działalności i nakazuje usunięcie tych uchybień w terminie wskazanym w tej decyzji, zawiadamiając o tym właściwą okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną. 1b. Jeżeli uchybienia, o których mowa w ust. 1a, nie zostaną usunięte w terminie wskazanym w decyzji, o której mowa w tym przepisie, okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna na wniosek powiatowego lekarza weterynarii skreśla zakład leczniczy dla zwierząt z ewidencji.”.
Art. 113. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 12) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu: „5) zasady wprowadzania do obrotu wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej i zasady wprowadzania do używania wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej.”;
2) w art. 2:
a) uchyla się pkt 1,
b) po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu: „1a) dystrybutor – osobę fizyczną, jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę prawną, których miejsce zamieszkania albo siedziba jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i które wprowadzają do używania lub dystrybucji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej; 1b) prawodawstwo weterynaryjne – przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w zakresie weterynarii, w tym przepisy o kontrolach urzędowych w zakresie weterynarii, a także przepisy wdrażające lub wykonujące te przepisy, w tym zwłaszcza przepisy o produktach pochodzenia zwierzęcego, zdrowiu zwierząt i ochronie zwierząt;”,
c) w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 5–8 w brzmieniu: „5) wprowadzenie do obrotu wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej – przekazanie nieodpłatnie albo za opłatą po raz pierwszy wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej do używania lub dystrybucji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 6) wprowadzenie do używania wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej – pierwsze udostępnienie użytkownikowi nieodpłatnie albo za opłatą wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej do używania zgodnie z jego zastosowaniem przewidzianym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 7) wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej – wyrób przeznaczony do badań przeprowadzanych na potrzeby Inspekcji będący: a) testem do diagnostyki in vitro stosowanym w zakresie diagnostyki chorób zakaźnych zwierząt, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, z późn. zm.23)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/429”, w tym zoonoz, a także do oznaczania substancji niedozwolonych lub zanieczyszczeń biologicznych w tkankach zwierząt i produktach pochodzenia zwierzęcego, b) pojemnikiem na próbki typu próżniowego lub innym pojemnikiem przeznaczonym przez wytwórcę do bezpośredniego przechowywania i konserwacji próbek pochodzących od zwierząt, które zostały pobrane do badania diagnostycznego in vitro, c) sprzętem laboratoryjnym ogólnego stosowania, jeżeli ze względu na jego właściwości jest przeznaczony przez wytwórcę do badań diagnostycznych in vitro; 8) wytwórca – osobę fizyczną, jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę prawną odpowiedzialne za projektowanie, wytwarzanie, pakowanie i oznakowanie wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej przed wprowadzeniem go do obrotu niezależnie od tego, czy te czynności wykonuje odpowiednio ta osoba lub ta jednostka czy w ich imieniu osoba trzecia.”;
3) w art. 3 w ust. 2:
a) w pkt 4 lit. d otrzymuje brzmienie: „d) kontroli wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej mającej na celu ustalenie, czy wprowadzone do obrotu wyroby do diagnostyki in vitro stosowane w medycynie weterynaryjnej lub wprowadzone do używania wyroby do diagnostyki in vitro stosowane w medycynie weterynaryjnej znajdują się w wykazie wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, o którym mowa w art. 25h ust. 1,”,
b) w pkt 5: – w lit. b wyrazy „wprowadzaniem na rynek zwierząt,” zastępuje się wyrazami „przemieszczaniem zwierząt, wprowadzaniem do obrotu”, – w lit. d skreśla się wyrazy „i jaj wylęgowych drobiu”, – lit. i otrzymuje brzmienie: „i) przestrzeganiem wymagań dotyczących zdrowia zwierząt w zakładach w rozumieniu art. 4 pkt 27 rozporządzenia 2016/429;”,
c) pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) prowadzenie kontroli urzędowych, o których mowa w art. 19 ust. 1 rozporządzenia 2017/625;”;
4) w art. 4 w ust. 1 wyraz „lekarsko-weterynaryjnego” zastępuje się wyrazami „lekarzy weterynarii”;
5) po art. 4a dodaje się art. 4b w brzmieniu: „Art. 4b. 1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej przekazuje Głównemu Lekarzowi Weterynarii na jego wniosek dane będące w posiadaniu Krajowej Administracji Skarbowej, w tym dane objęte tajemnicą celną, o której mowa w art. 95b ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1373), dotyczące zwierząt i towarów wprowadzanych na terytorium Unii Europejskiej, które są niezbędne do organizacji i przeprowadzania kontroli urzędowych przez Inspekcję. 2. Dane, o których mowa w ust. 1, obejmują: 1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres odbiorcy zwierząt lub towarów; 2) kod CN zwierząt lub towarów lub opis towarów wprowadzanych na terytorium Unii Europejskiej; 3) liczbę lub ilość zwierząt lub towarów; 4) państwo wysyłki zwierząt lub towarów; 5) państwo pochodzenia zwierząt lub towarów. 3. Do ochrony danych, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 8 rozporządzenia 2017/625.”;
6) w art. 5 w ust. 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu: „4) osoby, którym nakazano wykonywanie czynności, o których mowa w art. 18 ust. 1.”;
7) w art. 8a w pkt 1 i 2 po wyrazach „art. 15i ust. 3” dodaje się wyrazy „ , art. 24a, art. 24b”;
8) w art. 12 w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) przeprowadzanie kontroli urzędowych określonych w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2023 r. poz. 872 oraz z 2025 r. poz. 1424 i 1795);”;
9) w art. 13:
a) w ust. 1: – w pkt 4 wyrazy „z Międzynarodowym Urzędem do Spraw Epizootii” zastępuje się wyrazami „ze Światową Organizacją Zdrowia Zwierząt (WOAH)”, – w pkt 5 wyrazy „dokonuje analiz” zastępuje się wyrazami „ustala kierunki działań w odniesieniu do chorób zwierząt, dokonuje analiz”, – pkt 8 otrzymuje brzmienie: „8) organizuje szkolenia dla pracowników Inspekcji;”, – po pkt 11b dodaje się pkt 11c w brzmieniu: „11c) jest punktem kontaktowym w rozumieniu art. 2 pkt 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1715 z dnia 30 września 2019 r. ustanawiającego przepisy dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych oraz jego składników systemowych („rozporządzenie w sprawie systemu IMSOC”) (Dz. Urz. UE L 261 z 14.10.2019, str. 37, z późn. zm.24)) w odniesieniu do systemu ADIS w rozumieniu art. 2 pkt 29 tego rozporządzenia;”,
b) po ust. 1c dodaje się ust. 1d w brzmieniu: „1d. Realizując zadanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje, o których mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/429.”,
c) ust. 9 otrzymuje brzmienie: „9. Główny Lekarz Weterynarii: 1) informuje ministra właściwego do spraw rolnictwa o: a) przedłożeniu Komisji Europejskiej do zatwierdzenia projektów programów likwidacji chorób i o ich zatwierdzeniu, b) złożeniu wniosku o uznanie statusu obszaru wolnego od choroby, c) zawarciu umowy o udzielenie dotacji, o której mowa w pkt 2.1 akapit piąty załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/690 z dnia 28 kwietnia 2021 r. ustanawiającego program na rzecz rynku wewnętrznego, konkurencyjności przedsiębiorstw, w tym małych i średnich przedsiębiorstw, dziedziny roślin, zwierząt, żywności i paszy, oraz statystyk europejskich (Program na rzecz jednolitego rynku) oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 99/2013, (UE) nr 1287/2013, (UE) nr 254/2014 i (UE) nr 652/2014 (Dz. Urz. UE L 153 z 03.05.2021, str. 1), d) efektach współpracy ze Światową Organizacją Zdrowia Zwierząt (WOAH) związanej z realizacją koncepcji nadzoru, o której mowa w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Dz. Urz. UE L 174 z 03.06.2020, str. 211, z późn. zm.25)); 2) składa ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa: a) sprawozdanie z realizacji zadań Inspekcji w roku ubiegłym – do dnia 30 czerwca, b) sprawozdanie z głównych wyników przeprowadzonych ćwiczeń symulacyjnych, o którym mowa w art. 45 ust. 3 rozporządzenia 2016/429 – na bieżąco; 3) przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa kopie sprawozdań, o których mowa w art. 34 rozporządzenia 2016/429.”;
10) w art. 14 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) organizuje szkolenia dla pracowników Inspekcji i dla urzędowych lekarzy weterynarii;”;
11) uchyla się art. 14c;
12) w art. 15c wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”;
13) uchyla się art. 15d i art. 15e;
14) w art. 15i w ust. 4 skreśla się wyrazy „(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.)”;
15) w art. 16 w ust. 1 w pkt 1:
a) lit. c otrzymuje brzmienie: „c) badania przemieszczanych zwierząt, zwierząt przeznaczonych do wywozu oraz do wystawiania wymaganych świadectw zdrowia lub informowania o możliwości przemieszczania świń w przypadku, o którym mowa w art. 29a ust. 5 ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1815 oraz z 2025 r. poz. 1795),”,
b) lit. m otrzymuje brzmienie: „m) przeprowadzania kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych w ramach zwalczania chorób zakaźnych zwierząt,”;
16) w art. 17 w pkt 8a skreśla się wyrazy „w rozumieniu art. 2 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1565)”;
17) w art. 18:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W przypadku stwierdzenia zagrożenia epizootycznego, zagrożenia dobrostanu zwierząt stanowiącego niebezpieczeństwo dla ich życia, zagrożenia katastrofą naturalną mającą wpływ na zdrowie lub życie zwierząt lub zagrożenia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego lub w przypadku gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia publicznego lub dla zabezpieczenia gospodarki narodowej przed poważnymi stratami, organ Inspekcji nakazuje, w drodze decyzji administracyjnej, lekarzowi weterynarii lub innej osobie wykonywanie czynności koniecznych do likwidacji tych zagrożeń, ochrony zdrowia publicznego lub zabezpieczenia gospodarki narodowej przed poważnymi stratami, zgodnych z kwalifikacjami tej osoby.”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Do wydania nakazu, o którym mowa w ust. 1, osobie niebędącej lekarzem weterynarii i pracownikiem Inspekcji, jest wymagana uprzednia zgoda tej osoby wyrażona na piśmie.”,
c) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: „2. Do wykonania nakazu, o którym mowa w ust. 1, nie są obowiązani: 1) kobieta, która ukończyła 60 lat, albo mężczyzna, który ukończył 65 lat; 2) kobieta w ciąży, kobieta karmiąca dziecko piersią lub osoba samotnie wychowująca dziecko w wieku do lat 14; 3) osoba niepełnosprawna. 3. Decyzję, o której mowa w ust. 1, w przypadku nakazu wykonywania czynności, o których mowa w tym przepisie: 1) na obszarze powiatu, w którym osoba, o której mowa w ust. 1, mieszka lub jest zatrudniona – wydaje powiatowy lekarz weterynarii właściwy dla tego powiatu; 2) na obszarze innego powiatu niż powiat, o którym mowa w pkt 1, w tym samym lub innym województwie – wydaje wojewódzki lekarz weterynarii właściwy dla tego województwa; 3) na rzecz Głównego Lekarza Weterynarii – wydaje ten organ.”,
d) ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie: „5. Czynności, o których mowa w ust. 1, wykonuje się w miejscu określonym w decyzji, o której mowa w ust. 1, przez okres określony w tej decyzji, jednak nie dłuższy niż 3 miesiące, oraz w dniach lub godzinach określonych w tej decyzji – w przypadku gdy zostały one określone. 6. Pracodawca zatrudniający osobę, o której mowa w ust. 1, jest obowiązany zwolnić ją od pracy na czas wykonywania czynności, o których mowa w tym przepisie. Za czas zwolnienia od pracy osoba, o której mowa w ust. 1, zachowuje prawo do świadczeń związanych z pracą, z wyjątkiem prawa do wynagrodzenia.”,
e) w ust. 7 wyrazy „Osobie, o której mowa w ust. 1” zastępuje się wyrazami „Osobom, o których mowa w ust. 1”,
f) w ust. 8: – wyraz „czas” zastępuje się wyrazem „okres”, – wyrazy „przy zwalczaniu epizootii” zastępuje się wyrazami „ , o których mowa w tym przepisie,”,
g) ust. 9 otrzymuje brzmienie: „9. Osobom, o których mowa w ust. 1, za wykonywanie czynności, o których mowa w tym przepisie, przysługuje wynagrodzenie.”,
h) dodaje się ust. 10 w brzmieniu: „10. Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza Weterynarii oraz Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i jakości wykonywanych czynności.”;
18) w art. 21 w ust. 2 wyrazy „nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. o ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt,” zastępuje się wyrazami „w zakresie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych”;
19) po art. 21a dodaje się art. 21b w brzmieniu: „Art. 21b. Podmiot, któremu zostały dostarczone zwierzęta, produkty lub czynniki chorobotwórcze, niezwłocznie zgłasza ich dostarczenie powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce ich dostarczenia, jednak niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia ich dostarczenia.”;
20) po art. 24 dodaje się art. 24a–24d w brzmieniu: „Art. 24a. 1. Badania i inne czynności z żywym czynnikiem chorobotwórczym, jego materiałem genetycznym, antygenami lub szczepionkami wytwarzanymi z antygenów przeprowadzane lub wykonywane w celach badawczym, diagnostycznym lub wytwórczym mogą być przeprowadzane lub wykonywane wyłącznie w zatwierdzonych pomieszczeniach, obiektach lub laboratoriach, jeżeli przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt przewidują obowiązek zatwierdzenia takich pomieszczeń, obiektów lub laboratoriów. 2. Zatwierdzenia pomieszczenia, obiektu lub laboratorium dokonuje Główny Lekarz Weterynarii na wniosek podmiotu zamierzającego przeprowadzać badania i wykonywać inne czynności określone w ust. 1, jeżeli pomieszczenie, obiekt lub laboratorium, a także osoby przeprowadzające takie badania i wykonujące takie czynności spełniają wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 24c. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera: 1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy; 2) określenie rodzaju i zakresu przeprowadzanych badań lub wykonywanych czynności określonych w ust. 1; 3) określenie lokalizacji pomieszczenia, obiektu lub laboratorium, w których mają być przeprowadzane badania lub wykonywane czynności określone w ust. 1. 4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się opinię o spełnianiu wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 24c niezbędnych do zatwierdzenia wydaną przez krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego kierunku badań laboratoryjnych, a w przypadku gdy nie ma takiego krajowego laboratorium referencyjnego lub gdy wniosek dotyczy zatwierdzenia takiego krajowego laboratorium referencyjnego lub jego pomieszczenia lub obiektu – wydaną przez krajowe laboratorium referencyjne znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej „państwem członkowskim EFTA”, lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej. 5. Główny Lekarz Weterynarii przeprowadza kontrolę w pomieszczeniu, obiekcie lub laboratorium w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku i opinii, o których mowa w ust. 2 i 4. 6. Główny Lekarz Weterynarii po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w ust. 5, w drodze decyzji: 1) zatwierdza pomieszczenie, obiekt lub laboratorium po stwierdzeniu spełnienia wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 24c niezbędnych do zatwierdzenia; 2) odmawia zatwierdzenia pomieszczenia, obiektu lub laboratorium po stwierdzeniu, że nie są spełnione wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 24c niezbędne do zatwierdzenia. 7. Główny Lekarz Weterynarii ogłasza, na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii, wykaz podręczników badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (WOAH) dotyczących prac z żywymi czynnikami chorobotwórczymi w laboratoriach oraz w pomieszczeniach ze zwierzętami laboratoryjnymi. Art. 24b. 1. W przypadku stwierdzenia naruszenia wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 24c Główny Lekarz Weterynarii nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych naruszeń w terminie określonym w tej decyzji. 2. W przypadku niezastosowania się do nakazu, o którym mowa w ust. 1, Główny Lekarz Weterynarii cofa, w drodze decyzji, zatwierdzenie pomieszczenia, obiektu lub laboratorium. 3. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Art. 24c. Jeżeli przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt przewidują obowiązek zatwierdzenia pomieszczeń, obiektów lub laboratoriów, o których mowa w art. 24a ust. 1, minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakie powinny spełniać te pomieszczenia, obiekty lub laboratoria, a także osoby przeprowadzające badania i wykonujące inne czynności określone w art. 24a ust. 1, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa epizootycznego i ochrony zdrowia publicznego. Art. 24d. 1. Główny Lekarz Weterynarii prowadzi i aktualizuje wykaz zatwierdzonych pomieszczeń, obiektów i laboratoriów. 2. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej wykaz zatwierdzonych pomieszczeń, obiektów i laboratoriów oraz informuje Komisję Europejską o każdej zmianie dokonanej w tym wykazie.”;
21) w art. 25:
a) w ust. 6 wyrazy „Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej „państwem członkowskim EFTA” ” zastępuje się wyrazem „EFTA”,
b) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Laboratoria urzędowe, o których mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a–c: 1) biorą udział w badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych, o których mowa w art. 38 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, przeprowadzanych przez właściwe dla danego kierunku badań krajowe laboratorium referencyjne, w terminach określonych w harmonogramie opracowanym przez krajowe laboratorium referencyjne, a w przypadku gdy nie ma takiego laboratorium referencyjnego – nie rzadziej niż raz na 4 lata w badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych przeprowadzanych przez właściwe dla danego kierunku badań krajowe laboratorium referencyjne znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej; 2) poddają się kontroli właściwego dla danego kierunku badań krajowego laboratorium referencyjnego, w tym kontroli niezapowiedzianej; 3) w terminie 6 miesięcy od dnia uzyskania w badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych, o których mowa w pkt 1, wyniku niezgodnego z kryteriami określonymi przez krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziły te badania, lub wyniku wątpliwego podlegają ponownemu badaniu, będącemu badaniem biegłości lub międzylaboratoryjnym badaniem porównawczym, przeprowadzanemu przez właściwe dla danego kierunku badań krajowe laboratorium referencyjne, a w przypadku gdy nie ma takiego krajowego laboratorium referencyjnego – przez krajowe laboratorium referencyjne znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej.”,
c) po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu: „7a. Główny Lekarz Weterynarii cofa wyznaczenie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1–3, jeżeli: 1) krajowa jednostka akredytująca, o której mowa w art. 37 ust. 4 lit. e rozporządzenia 2017/625, cofnęła lub zawiesiła posiadaną przez laboratorium urzędowe, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a–c, akredytację lub 2) laboratorium urzędowe, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a–c: a) dwukrotnie w kolejnych badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych nie uzyskało wyników zgodnych z kryteriami określonymi przez krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziły te badania, lub nie poddało się badaniu biegłości lub międzylaboratoryjnemu badaniu porównawczemu, o których mowa w ust. 7 pkt 1, lub ponownemu badaniu, o którym mowa w ust. 7 pkt 3, lub b) uchyla się od poddania się kontroli, o której mowa w ust. 7 pkt 2, albo w wyniku takiej kontroli stwierdzono, że to laboratorium nie spełnia warunków niezbędnych do przeprowadzania badań, lub c) używa do diagnostyki in vitro wyrobów stosowanych w medycynie weterynaryjnej, które nie znajdują się w wykazie wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, o którym mowa w art. 25h ust. 1, lub 3) nie zostały podjęte działania naprawcze, o których mowa w art. 39 ust. 2 rozporządzenia 2017/625.”;
22) w art. 25a:
a) w ust. 2 w pkt 3 po wyrazie „przeprowadzonych” dodaje się wyrazy „niewcześniej niż”,
b) w ust. 6 w pkt 2: – w lit. c wyrazy „art. 76a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt” zastępuje się wyrazami „art. 25h ust. 1”, – w lit. e wyrazy „art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt” zastępuje się wyrazami „art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795)”;
23) w art. 25e w ust. 1 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazami „zdrowiu”;
24) w art. 25f:
a) użyte w ust. 3, ust. 4 pkt 2, ust. 6 i w ust. 8 pkt 2 lit. a w różnych przypadkach wyrazy „badania biegłości” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „badania biegłości lub międzylaboratoryjne badania porównawcze”,
b) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Laboratorium wpisane do rejestru w terminie 6 miesięcy od dnia uzyskania w badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych, o których mowa w ust. 6, wyniku niezgodnego z kryteriami określonymi przez krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziły te badania, lub wyniku wątpliwego podlega ponownemu badaniu, będącemu badaniem biegłości lub międzylaboratoryjnym badaniem porównawczym, przeprowadzanemu przez właściwe dla danego kierunku badań laboratoryjnych krajowe laboratorium referencyjne, a w przypadku gdy nie ma takiego krajowego laboratorium referencyjnego – przez krajowe laboratorium referencyjne znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej.”,
c) w ust. 8 w pkt 2 w lit. b wyrazy „art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazami „art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu”;
25) po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu: „Rozdział 3a Zasady wprowadzania do obrotu wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej i zasady wprowadzania do używania wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej Art. 25h. 1. Do obrotu lub do używania może być wprowadzony wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej, który uzyskał pozytywną opinię Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego i został wpisany do wykazu wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, który prowadzi Główny Lekarz Weterynarii. 2. Państwowy Instytut Weterynaryjny – Państwowy Instytut Badawczy wydaje opinie o: 1) wyrobie do diagnostyki in vitro stosowanym w medycynie weterynaryjnej, który ma być wprowadzony do obrotu – na wniosek wytwórcy lub dystrybutora; 2) przedłużeniu ważności wpisu wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej do wykazu wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, o którym mowa w ust. 1 – na wniosek wytwórcy lub dystrybutora; 3) zmianie parametrów wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej – na wniosek wytwórcy, który planuje zmienić te parametry. 3. Wnioski, o których mowa w ust. 2, składa się niepóźniej niż w terminie 90 dni przed: 1) planowanym terminem wprowadzenia do obrotu wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej – w przypadku wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1; 2) upływem terminu ważności wpisu do wykazu wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, o którym mowa w ust. 1 – w przypadku wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2; 3) planowanym terminem zmiany parametrów wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej – w przypadku wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3. 4. Wnioski, o których mowa w ust. 2, zawierają: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wytwórcy lub dystrybutora; 2) nazwę handlową, pod którą wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej jest sprzedawany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i nazwy handlowe, pod którymi wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej jest sprzedawany na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA; 3) nazwę techniczno-medyczną wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej; 4) przeznaczenie wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej i ograniczenia dotyczące jego używania. 5. Do wniosków, o których mowa w ust. 2, dołącza się: 1) dokumentację dotyczącą sposobu i metodyki przeprowadzania badań wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej, z uwzględnieniem wyników jego badań walidacyjnych, sporządzoną przez jego wytwórcę; 2) wzór opakowania wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej i wzór ulotki dołączanej do wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej, który został sporządzony w języku polskim, lub tłumaczenie na język polski wzoru tej ulotki; 3) egzemplarz wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej – w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1. 6. Państwowy Instytut Weterynaryjny – Państwowy Instytut Badawczy może wystąpić do: 1) wytwórcy lub dystrybutora – o dołączenie do wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, 2) wytwórcy – o dołączenie do wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3 – egzemplarza wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej. 7. Państwowy Instytut Weterynaryjny – Państwowy Instytut Badawczy wydaje opinie, o których mowa w ust. 2, w terminie 90 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie opinii, o których mowa w ust. 2. 8. Opinie, o których mowa w ust. 2, są wydawane na podstawie weryfikacji: 1) dokumentacji, o której mowa w ust. 5 pkt 1, sporządzonej przez wytwórcę; 2) wzoru opakowania, wzoru ulotki lub tłumaczenia wzoru tej ulotki, o których mowa w ust. 5 pkt 2; 3) wyniku badań egzemplarza wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej, jeżeli ten egzemplarz został dołączony do wniosku, o którym mowa w ust. 2. 9. Opinie, o których mowa w ust. 2, są wydawane na 5 lat. 10. Za wydanie opinii, o których mowa w ust. 2, i przeprowadzenie badań egzemplarza wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej są pobierane opłaty, które stanowią dochód Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego. 11. Główny Lekarz Weterynarii po otrzymaniu informacji, że wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej utracił parametry w okresie obowiązywania opinii, o której mowa w ust. 1, i dokumentacji potwierdzającej tę informację, może zwrócić się do Państwowego Instytutu Weterynaryjnego – Państwowego Instytutu Badawczego o wstępną ocenę tej dokumentacji, aby ustalić, czy wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej wymaga ponownego uzyskania tej opinii. 12. Na podstawie wstępnej oceny, o której mowa w ust. 11, Główny Lekarz Weterynarii może wezwać wytwórcę lub dystrybutora do ponownego uzyskania opinii, o której mowa w tym przepisie, w terminie 120 dni od dnia doręczenia tego wezwania. 13. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za wydanie opinii, o których mowa w ust. 2, i za przeprowadzenie badań egzemplarza wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej, uwzględniając zakres czynności i badań, jakie powinny zostać przeprowadzone przed wydaniem tych opinii, oraz mając na względzie, aby wysokość tych opłat nie przekroczyła ośmiokrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu. Art. 25i. 1. Państwowy Instytut Weterynaryjny – Państwowy Instytut Badawczy przekazuje Głównemu Lekarzowi Weterynarii pozytywne opinie, o których mowa w art. 25h ust. 2, i kopię wniosku o wydanie danej opinii. Opinie te stanowią podstawę wpisu wyrobu do wykazu wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, o którym mowa w art. 25h ust. 1. 2. Wykaz wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, o którym mowa w art. 25h ust. 1, zawiera dane, o których mowa w art. 25h ust. 4 pkt 2–4, i termin, na jaki zostały wydane opinie, o których mowa w art. 25h ust. 2. 3. Główny Lekarz Weterynarii udostępnia wykaz wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, o którym mowa w art. 25h ust. 1, na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii. 4. Główny Lekarz Weterynarii skreśla wyrób do diagnostyki in vitro stosowany w medycynie weterynaryjnej z wykazu wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, o którym mowa w art. 25h ust. 1, jeżeli: 1) upłynął termin, na jaki zostały wydane opinie, o których mowa w art. 25h ust. 2; 2) wytwórca zmienił parametry wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej bez uzyskania opinii, o której mowa w art. 25h ust. 2 pkt 3; 3) wytwórca lub dystrybutor nie uzyskali ponownie opinii, o której mowa w art. 25h ust. 1, w wyznaczonym terminie – w przypadku, o którym mowa w art. 25h ust. 12; 4) wytwórca lub dystrybutor złożyli do Głównego Lekarza Weterynarii wniosek o skreślenie wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej z tego wykazu. Art. 25j. Minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii może, w drodze decyzji, zezwolić na wprowadzenie do używania wyrobu do diagnostyki in vitro stosowanego w medycynie weterynaryjnej, który nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 25h ust. 1 i 2, jeżeli jego zastosowanie jest konieczne z uwagi na ważny interes publiczny lub jest niezbędne do ratowania życia lub zdrowia zwierząt.”;
26) w art. 30 w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, drobiu w rozumieniu art. 4 pkt 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”)” zastępuje się wyrazami „ , drobiu w rozumieniu art. 4 pkt 9 rozporządzenia 2016/429”;
27) w art. 31 w ust. 1:
a) w pkt 1 wyraz „handlu” zastępuje się wyrazem „przemieszczania”,
b) w pkt 6 w lit. f skreśla się wyrazy „ , jaj wylęgowych drobiu lub jaj i gamet przeznaczonych do celów hodowlanych”,
c) w pkt 8 w lit. c skreśla się wyrazy „(Dz. U. z 2023 r. poz. 872)”,
d) w pkt 11 wyrazy „art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazami „art. 29 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu”,
e) w pkt 13 w lit. a wyraz „niedozwolonych” zastępuje się wyrazami „zakazanych lub niedopuszczonych”;
28) po art. 37a dodaje się art. 37b w brzmieniu: „Art. 37b. Kto przeprowadza badania lub wykonuje inne czynności z żywym czynnikiem chorobotwórczym, jego materiałem genetycznym, antygenami lub szczepionkami wytwarzanymi z antygenów w celach badawczym, diagnostycznym lub wytwórczym – bez zatwierdzenia, o którym mowa w art. 24a, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”.
1) w tytule ustawy ogólne określenie przedmiotu ustawy otrzymuje brzmienie: „o wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- -agonistycznym”;
2) w odnośniku nr 1 do ustawy:
a) w pkt 1 uchyla się lit. a–e, g, j–n oraz r–zc,
b) w pkt 2 uchyla się lit. a, d, f, g oraz i;
3) w art. 1:
a) uchyla się pkt 1 i 2,
b) w pkt 3 uchyla się lit. a, c oraz d;
4) w art. 2:
a) uchyla się pkt 1–2,
b) uchyla się pkt 3a–5,
c) w pkt 6 skreśla się wyrazy „ , a w przypadku działalności w zakresie określonym w art. 23 ust. 1 lit. a lub art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1069/2009 – zwierzęta gospodarskie w rozumieniu art. 3 pkt 6 rozporządzenia nr 1069/2009”,
d) uchyla się pkt 6a–11,
e) uchyla się pkt 12 i 12a,
f) w pkt 13 skreśla się wyrazy „ , a w przypadku produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych oraz nawozów organicznych i polepszaczy gleby w rozumieniu art. 3 pkt 22 rozporządzenia nr 1069/2009 – wprowadzanie do obrotu w rozumieniu art. 3 pkt 14 rozporządzenia nr 1069/2009”,
g) uchyla się pkt 14–37,
h) uchyla się pkt 40–44;
5) w art. 3 uchyla się ust. 2;
6) uchyla się art. 3a i art. 3b;
7) uchyla się rozdziały 2–4;
8) w art. 24b w ust. 2 wyrazy „rozporządzenia 2017/625” zastępuje się wyrazami „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.26))”;
9) w art. 24d:
a) w ust. 1 i 2 po wyrazie „paszportu” dodaje się wyrazy „ , przeprowadzania szczepienia przeciwko wściekliźnie zgodnie z ust. 2 lit. a załącznika III do rozporządzenia nr 576/2013”,
b) w ust. 7 w pkt 3 po lit. a dodaje się lit. aa w brzmieniu: „aa) szczepień przeciwko wściekliźnie, lub”;
10) w art. 24i:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Powiatowy lekarz weterynarii jest organem właściwym do wydawania dokumentów określonych w art. 5 i art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1739/2005.”,
b) w ust. 3 wyrazy „art. 5–7” zastępuje się wyrazami „art. 5 i art. 7 ust. 1 i 2”,
c) uchyla się ust. 4;
11) w art. 24j:
a) w ust. 1 wyrazy „art. 5–7” zastępuje się wyrazami „art. 5 i art. 7 ust. 1 i 2”,
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Powiatowy lekarz weterynarii za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii niezwłocznie informuje Głównego Lekarza Weterynarii o wydaniu dokumentów określonych w art. 5 i art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1739/2005.”,
c) w ust. 3 wyrazy „art. 5–7” zastępuje się wyrazami „art. 5 i art. 7 ust. 1 i 2”,
d) w ust. 4: – w pkt 1 wyrazy „art. 5–7” zastępuje się wyrazami „art. 5 i art. 7 ust. 1 i 2”, – uchyla się pkt 2;
12) uchyla się rozdziały 5–7;
13) tytuł rozdziału 8 otrzymuje brzmienie: „Prowadzenie dokumentacji przez posiadaczy zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność”;
14) uchyla się art. 41–46b;
15) uchyla się art. 47–52c;
16) uchyla się art. 54–56;
17) uchyla się art. 57;
18) uchyla się art. 57b–62;
19) uchyla się rozdział 9a;
20) uchyla się art. 77–78;
21) uchyla się art. 81;
22) w art. 85:
a) w ust. 1 uchyla się pkt 1, 2, 2b, 3 i 4a–6,
b) w ust. 1a uchyla się pkt 1,
c) uchyla się ust. 1b;
23) uchyla się rozdział 10a;
24) uchyla się załączniki nr 1–5 do ustawy.
Art. 115. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2023 r. poz. 872 oraz z 2025 r. poz. 1424) wprowadza się następujące zmiany:
1) w odnośniku nr 1 do ustawy w pkt 2 uchyla się lit. a, b oraz d;
2) w art. 9:
a) w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) spełniają wymagania dotyczące zdrowia zwierząt określone w przepisach o zdrowiu zwierząt oraz w przepisach o wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-agonistycznym w zakresie, w jakim dotyczą one zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność;”,
b) uchyla się ust. 2, 3 i 4;
3) uchyla się art. 10;
4) w art. 16:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Niedopuszczalne jest podawanie zwierzętom, z których lub od których pozyskuje się produkty pochodzenia zwierzęcego, substancji zakazanych lub niedopuszczonych, o których mowa w: 1) rozdziale 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-agonistycznym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075 oraz z 2025 r. poz. 1795); 2) tabeli 2 załącznika do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz. Urz. UE L 15 z 20.01.2010, str. 1, z późn. zm.27)); 3) art. 2 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2090 z dnia 19 czerwca 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu do przypadków podejrzenia lub stwierdzenia niezgodności z przepisami Unii dotyczącymi stosowania lub pozostałości substancji farmakologicznie czynnych dopuszczonych w weterynaryjnych produktach leczniczych lub jako dodatki paszowe bądź z przepisami Unii dotyczącymi stosowania lub pozostałości zakazanych lub niedopuszczonych substancji farmakologicznie czynnych (Dz. Urz. UE L 317 z 09.12.2019, str. 28, z późn. zm.28)).”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Niedopuszczalne jest pozyskiwanie produktów pochodzenia zwierzęcego ze zwierząt lub od zwierząt, w których tkankach lub narządach stwierdzono obecność substancji określonych w ust. 1.”,
c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Aby zapewnić bezpieczeństwo produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, przeprowadza się kontrole urzędowe, o których mowa w art. 19 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, dotyczące pozostałości: 1) substancji zakazanych lub niedopuszczonych określonych w ust. 1; 2) substancji farmakologicznie czynnych dopuszczonych jako weterynaryjne produkty lecznicze lub jako dodatki paszowe do stosowania u zwierząt, z których lub od których pozyskuje się żywność; 3) substancji zanieczyszczających wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2023/915 z dnia 25 kwietnia 2023 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów niektórych zanieczyszczeń w żywności oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 (Dz. Urz. UE L 119 z 05.05.2023, str. 103, z późn. zm.29)) i w załączniku do rozporządzenia Komisji (WE) nr 124/2009 z dnia 10 lutego 2009 r. ustalającego maksymalne zawartości w żywności kokcydiostatyków i histomonostatyków pochodzących z nieuniknionego zanieczyszczenia krzyżowego tymi substancjami pasz, dla których nie są one przeznaczone (Dz. Urz. UE L 40 z 11.02.2009, str. 7, z późn. zm.30)); 4) pestycydów; 5) skażeń promieniotwórczych.”,
d) w ust. 4 wyraz „niedozwolonych” zastępuje się wyrazami „określonych w ust. 3”,
e) uchyla się ust. 5;
5) w art. 20 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Jeżeli podmiot prowadzi produkcję podstawową produktów pochodzenia zwierzęcego, która podlega rejestracji zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, i jeżeli ta produkcja jest prowadzona w zakładzie podlegającym rejestracji lub zatwierdzeniu zgodnie z przepisami o zdrowiu zwierząt, to taka działalność nie podlega wpisowi do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, z wyłączeniem produkcji podstawowej polegającej na utrzymywaniu drobiu w celu pozyskiwania jaj konsumpcyjnych przeznaczonych do wprowadzenia na rynek.”;
6) art. 21d otrzymuje brzmienie: „Art. 21d. 1. Podmioty prowadzące działalność w zakresie wyładunku ze statku rybackiego produktów rybołówstwa lub dokonujące pierwszej sprzedaży produktów rybołówstwa, po otrzymaniu od powiatowego lekarza weterynarii informacji, że jest planowana kontrola wyładunku ze statku rybackiego produktów rybołówstwa lub kontrola pierwszej sprzedaży produktów rybołówstwa, informują powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce przeprowadzenia tych czynności o planowanym wyładunku ze statku rybackiego produktów rybołówstwa lub o planowanej pierwszej sprzedaży produktów rybołówstwa. 2. Informacja o planowanym wyładunku ze statku rybackiego produktów rybołówstwa lub o planowanej pierwszej sprzedaży produktów rybołówstwa: 1) jest przekazywana powiatowemu lekarzowi weterynarii przed rozpoczęciem przez niego kontroli, niepóźniej jednak niż do czasu wypłynięcia statku rybackiego na połów; 2) zawiera weterynaryjny numer identyfikacyjny podmiotu, o którym mowa w ust. 1, czas i miejsce planowanego wyładunku ze statku rybackiego produktów rybołówstwa lub planowanej pierwszej sprzedaży produktów rybołówstwa.”;
7) w art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje zgodnie z ust. 9 akapit pierwszy tiret pierwsze załącznika III do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia Komisji (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 113, z późn. zm.31)) w sposób określony w art. 1 tego rozporządzenia.”;
8) art. 25 otrzymuje brzmienie: „Art. 25. 1. Kto: 1) podaje zwierzętom, z których lub od których pozyskuje się produkty pochodzenia zwierzęcego, substancje zakazane lub niedopuszczone określone w art. 16 ust. 1, z wyłączeniem substancji o działaniu beta-agonistycznym, hormonalnym lub tyreostatycznym podanych w celu leczniczym lub zootechnicznym, 2) pozyskuje produkty pochodzenia zwierzęcego ze zwierząt lub od zwierząt, którym podawano substancje zakazane lub niedopuszczone określone w art. 16 ust. 1, z wyłączeniem zwierząt, o których mowa w art. 16 ust. 2, 3) wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane ze zwierząt lub od zwierząt, którym podawano produkty lecznicze, lub produkty pochodzenia zwierzęcego będące zwierzętami, którym podawano produkty lecznicze, i te produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskano przed upływem okresu karencji określonego dla tych produktów leczniczych – podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3. 2. Kto: 1) wbrew przepisom art. 17 poddaje zwierzęta ubojowi poza rzeźnią, 2) wprowadza na rynek produkty pochodzenia zwierzęcego lub żywność, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b, niezgodnie z rodzajem działalności określonej w rejestrze prowadzonym przez powiatowego lekarza weterynarii, 3) wywozi produkty pochodzenia zwierzęcego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państw trzecich środkami transportu, na które nie nałożono plomb w sposób określony w art. 9a, 4) bez uprawnienia usuwa lub niszczy plomby, o których mowa w art. 9a – podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”;
9) w art. 26 w ust. 1 pkt 24 otrzymuje brzmienie: „24) nie spełnia wymagań dotyczących sposobu postępowania w przypadku stwierdzenia obecności pozostałości substancji określonych w art. 16 ust. 3 u zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego,”;
10) w art. 36 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „wdrażających lub wykonujących przepisy Unii Europejskiej lub ustawach dotyczących ochrony zdrowia zwierząt oraz zdrowia lub życia człowieka w zakresie weterynarii” zastępuje się wyrazami „w zakresie weterynarii wdrażających lub wykonujących przepisy Unii Europejskiej lub w ustawach dotyczących zdrowia zwierząt, wymagań weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz stosowania substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-agonistycznym, a także dotyczących zdrowia lub życia człowieka”.
Art. 116. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1154) w załączniku do ustawy w części III w ust. 44 w kolumnie czwartej:
1) w pkt 15 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075)” zastępuje się wyrazami „wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta-agonistycznym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075 oraz z 2025 r. poz. 1795)”;
2) w pkt 16 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt” zastępuje się wyrazami „wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- -agonistycznym”.
Art. 117. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 122 oraz z 2024 r. poz. 834, 1222, 1473, 1572 i 1907) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 25a ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. W przypadku nakazu wykonania odstrzału, o którym mowa w art. 28 ust. 4 pkt 12 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795), jeżeli jest to niezbędne ze względu na rodzaj i skalę zagrożenia, minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek wojewody, może przekazać do dyspozycji wojewody doraźne zgrupowanie zadaniowe sformowane z policjantów, funkcjonariuszy Straży Granicznej lub funkcjonariuszy Państwowej Straży Pożarnej, którzy posiadają uprawnienia do wykonywania polowania, celem ich użycia do wykonania tego odstrzału w odniesieniu do zwierząt dzikich na określonych obszarach.”;
2) w art. 25b ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Jeżeli w sytuacji kryzysowej użycie innych sił i środków jest niemożliwe lub niewystarczające, Minister Obrony Narodowej, na wniosek wojewody, może przekazać do dyspozycji wojewody doraźne zgrupowanie zadaniowe sformowane z żołnierzy, którzy posiadają uprawnienia do wykonywania polowania, celem ich użycia do wykonania odstrzału, o którym mowa w art. 28 ust. 4 pkt 12 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt, w odniesieniu do zwierząt dzikich na określonych obszarach.”;
3) w art. 25c w ust. 3 w pkt 1 wyrazy „11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazami „21 listopada 2025 r. o zdrowiu”.
Art. 118. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. z 2024 r. poz. 105) w art. 36 wyrazy „11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075)” zastępuje się wyrazami „21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795)”.
Art. 119. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 1363) w art. 10a w ust. 6 w pkt 8 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”.
Art. 120. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 465) w art. 17 w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”.
Art. 121. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480) w art. 62 w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie: „6) ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795);”.
1) w odnośniku nr 1 do ustawy:
a) po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) służy stosowaniu rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/686 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym oraz wymagań w zakresie identyfikowalności i zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania w obrębie terytorium Unii materiału biologicznego niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych (Dz. Urz. UE L 174 z 03.06.2020, str. 1, z późn. zm.32));”,
b) uchyla się pkt 3;
2) w art. 5 w ust. 1 w pkt 1 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu: „c) prowadzenia szkoleń z zakresu sztucznego unasienniania zwierząt gospodarskich przez podmioty, które uzyskały zgodę ministra właściwego do spraw rolnictwa na prowadzenie takich szkoleń;”;
3) w art. 28 w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 2 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych” zastępuje się wyrazem „zdrowiu”;
4) w art. 29 w ust. 2:
a) we wprowadzeniu do wyliczenia skreśla się wyrazy „zgodnie z przepisami o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt”,
b) pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) prowadzi zarejestrowany zgodnie z przepisami o zdrowiu zwierząt zakład, w którym: a) jest pozyskiwane, produkowane, przetwarzane i przechowywane nasienie lub b) jest przechowywane nasienie, lub c) są pozyskiwane, produkowane lub przechowywane komórki jajowe lub zarodki lub”;
5) w art. 30 w ust. 1 w pkt 1:
a) lit. a otrzymuje brzmienie: „a) w centrum, o którym mowa w art. 21 ust. 5 i 6 oraz art. 24 ust. 3 i 4 rozporządzenia 2016/1012 – w odniesieniu do zwierząt gospodarskich, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, lub”,
b) lit. c otrzymuje brzmienie: „c) u podmiotów prowadzących zakład, w którym jest pozyskiwane, produkowane, przetwarzane i przechowywane nasienie zwierząt gospodarskich, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. b, lub w którym jest przechowywane nasienie tych zwierząt, zarejestrowany zgodnie z przepisami o zdrowiu zwierząt;”;
6) w art. 34 w ust. 3 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu: „6) prowadzenie banku genów w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/686 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania zakładów zajmujących się materiałem biologicznym oraz wymagań w zakresie identyfikowalności i zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczania w obrębie terytorium Unii materiału biologicznego niektórych utrzymywanych zwierząt lądowych (Dz. Urz. UE L 174 z 03.06.2020, str. 1, z późn. zm.33)) dla zwierząt gospodarskich.”.
Art. 123. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1589) w art. 27 w pkt 1 wyrazy „ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075)” zastępuje się wyrazami „wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- -agonistycznym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1075 oraz z 2025 r. poz. 1795)”.
Art. 124. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 550 oraz z 2025 r. poz. 769) w art. 9 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy „art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2020 r. poz. 1421 oraz z 2022 r. poz. 1570)” zastępuje się wyrazami „art. 55 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795)”.
Art. 125. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 4 listopada 2022 r. o Centralnym Azylu dla Zwierząt (Dz. U. poz. 2375) w art. 13 w ust. 1 i w art. 14 w ust. 5 w pkt 2 skreśla się wyrazy „oraz zwalczania chorób zwierząt”.
Art. 126. Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1815) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 14 po ust. 1 dodaje się ust. 1a–1e w brzmieniu: „1a. Agencja: 1) zapewnia lekarzom weterynarii, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 12 oraz z 2025 r. poz. 1795), dostęp do komputerowej bazy danych i umożliwia tym lekarzom edycję informacji zawartych w zgłoszeniu zamiaru przemieszczenia świni; 2) umożliwia organom Inspekcji Weterynaryjnej edycję informacji zawartych w zgłoszeniu zamiaru przemieszczenia świni; 3) zapewnia osobom, które uzyskały prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 154 oraz z 2025 r. poz. 523, 619 i 1795), dostęp do komputerowej bazy danych na zasadach określonych w art. 7 ust. 5, art. 41 ust. 2 lit. b i art. 42 ust. 6 lit. b rozporządzenia 2021/963. 1b. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Agencji listę lekarzy weterynarii określonych w ust. 1a pkt 1. 1c. Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna na wniosek Agencji potwierdza, że osoby określone w ust. 1a pkt 3 uzyskały prawo wykonywania zawodu lekarza weterynarii zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych. 1d. Agencja umożliwia organom Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej dokonanie potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1c, w systemie teleinformatycznym Agencji, w którym jest prowadzona komputerowa baza danych. 1e. Szczegółowe warunki i sposób współpracy Agencji z Głównym Lekarzem Weterynarii i Krajową Izbą Lekarsko-Weterynaryjną w zakresie zapewnienia lekarzom weterynarii i osobom określonym w ust. 1a pkt 1 i 3 dostępu do komputerowej bazy danych określa porozumienie zawarte między Prezesem Agencji, Głównym Lekarzem Weterynarii i Krajową Izbą Lekarsko-Weterynaryjną.”;
2) w art. 15:
a) w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 12 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2025 r. poz. 865 i 1700), zwany dalej „numerem EP”, nadany wnioskodawcy;”,
b) w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) dziewięciu cyfr będących numerem EP nadanym wnioskodawcy;”,
c) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Kierownik biura odmawia, w drodze decyzji, nadania numeru, o którym mowa w ust. 1, jeżeli wnioskodawcy nie został nadany numer EP.”;
3) w art. 24:
a) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. W przypadku zagrożenia wystąpieniem lub wystąpienia choroby kategorii A w rozumieniu art. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1882 z dnia 3 grudnia 2018 r. w sprawie stosowania niektórych przepisów dotyczących zapobiegania chorobom oraz ich zwalczania do kategorii chorób umieszczonych w wykazie oraz ustanawiającego wykaz gatunków i grup gatunków, z którymi wiąże się znaczne ryzyko rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w tym wykazie (Dz. Urz. UE L 308 z 04.12.2018, str. 21, z późn. zm.34)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2018/1882”, i określenia obszaru objętego ograniczeniami ustanowionego zgodnie z przepisami rozporządzenia 2016/429 i z przepisami Unii Europejskiej wydanymi na podstawie rozporządzenia 2016/429 posiadacz lochy, która została oznakowana kolczykiem zawierającym indywidualny numer identyfikacyjny lochy, realizujący działanie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 12a ustawy o PROW 2014–2020, zgłasza do komputerowej bazy danych informacje o zdarzeniach, o których mowa w ust. 6, w terminie 2 dni od dnia wystąpienia danego zdarzenia.”,
b) ust. 7b otrzymuje brzmienie: „7b. W przypadku zagrożenia wystąpieniem lub wystąpienia choroby kategorii A w rozumieniu art. 1 pkt 1 rozporządzenia 2018/1882 i określenia obszaru objętego ograniczeniami ustanowionego zgodnie z przepisami rozporządzenia 2016/429 i z przepisami Unii Europejskiej wydanymi na podstawie rozporządzenia 2016/429 posiadacz lochy, która została oznakowana kolczykiem zawierającym indywidualny numer identyfikacyjny lochy na potrzeby otrzymania płatności dobrostanowej, o której mowa w art. 30 pkt 6 ustawy o PS, zgłasza do komputerowej bazy danych informacje o zdarzeniach, o których mowa w ust. 7a, w terminie 2 dni od dnia wystąpienia danego zdarzenia.”;
4) w art. 26 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Właściciel koniowatego przekazuje posiadaczowi koniowatego lub posiadaczowi koniowatego będącemu podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2021/963, informacje, których obowiązek zgłoszenia do komputerowej bazy danych wynika z przepisów wymienionych w art. 1 pkt 1 lit. a, b, d oraz e lub z przepisów ustawy.”;
5) po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu: „Art. 29a. 1. Posiadacz świni może zgłosić za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji w sposób określony w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa powiatowemu lekarzowi weterynarii lub lekarzowi weterynarii, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, właściwym ze względu na miejsce położenia siedziby stada posiadacza świni zamiar przemieszczenia tej świni do innej siedziby stada lub do rzeźni w terminie 4 dni przed planowanym dniem jej przemieszczenia. 2. Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się wyłącznie w odniesieniu do przemieszczenia świni do innej siedziby stada lub do rzeźni położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, przepisów art. 74 nie stosuje się. 4. Agencja przekazuje za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji w sposób określony w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa informację o zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1, powiatowemu lekarzowi weterynarii lub lekarzowi weterynarii, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, właściwym ze względu na miejsce położenia siedziby stada posiadacza świni. 5. Jeżeli wymagania, o których mowa w art. 143 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia 2016/429 i w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2023/594 z dnia 16 marca 2023 r. ustanawiającym środki szczególne w zakresie zwalczania chorób w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń i uchylającym rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/605 (Dz. Urz. UE L 79 z 17.03.2023, str. 65, z późn. zm.35)), są spełnione, powiatowy lekarz weterynarii lub lekarz weterynarii, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji w sposób określony w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa informują o możliwości przemieszczenia świni: 1) posiadacza świni, który zgłosił zamiar jej przemieszczenia, a jeżeli te wymagania nie są spełnione – informują tego posiadacza, że tej świni nie można przemieścić; 2) podmiot, który prowadzi obrót zwierzętami, pośrednictwo w tym obrocie lub skup zwierząt i którego siedziba stada będzie pośredniczyć w przemieszczeniu tej świni; 3) podmiot, do którego siedziby stada albo do którego rzeźni ta świnia ma zostać przemieszczona; 4) powiatowego lekarza weterynarii lub lekarza weterynarii, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, właściwych ze względu na miejsce przeznaczenia tej świni. 6. Świnię, której zamiar przemieszczenia został zgłoszony zgodnie z ust. 1, przemieszcza się do innej siedziby stada lub do rzeźni w terminie 48 godzin od daty i godziny zamieszczenia informacji o możliwości przemieszczenia tej świni zarejestrowanej w komputerowej bazie danych, o ile badanie, o którym mowa w art. 15 ust. 1 lit. b rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/594 z dnia 16 marca 2023 r. ustanawiającego środki szczególne w zakresie zwalczania chorób w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń oraz uchylającego rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/605, było konieczne. Przepisów art. 26 ust. 1 i art. 30 nie stosuje się. 7. Świnię, której zamiar przemieszczenia został zgłoszony zgodnie z ust. 1, przemieszcza się do innej siedziby stada lub do rzeźni w terminie 2 dni od dnia przekazania informacji, o której mowa w ust. 5 pkt 1, o ile badanie określone w ust. 6 nie było konieczne. Przepisów art. 26 ust. 1 i art. 30 nie stosuje się. 8. Posiadacz świni niezwłocznie, jednak niepóźniej niż w terminie określonym odpowiednio w ust. 6 lub 7, zgłasza za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji w sposób określony w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przemieszczenie tej świni do innej siedziby stada lub do rzeźni. Przepisów art. 26 ust. 1 i art. 30 nie stosuje się. 9. Posiadacz świni lub podmiot prowadzący rzeźnię, do których odpowiednio siedziby stada lub do rzeźni została przemieszczona świnia objęta zgłoszeniem, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie, jednak niepóźniej niż w terminie 2 dni od dnia przemieszczenia tej świni, potwierdzają za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji w sposób określony w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przemieszczenie tej świni do tej siedziby stada lub tej rzeźni. 10. Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii lub lekarz weterynarii, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, przekażą informację o braku możliwości przemieszczenia świni, zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za bezskuteczne. 11. W sytuacjach wyjątkowych, które nie wynikają z przyczyn leżących odpowiednio po stronie dokonującego zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, lub po stronie Agencji, a które to sytuacje uniemożliwiają złożenie, przyjęcie lub przetworzenie tego zgłoszenia oraz przekazanie informacji o możliwości przemieszczenia świni lub braku tej możliwości, to zgłoszenie uznaje się za bezskuteczne. Przepisu art. 45 ust. 1 pkt 2 nie stosuje się.”;
6) art. 30 otrzymuje brzmienie: „Art. 30. W przypadku zagrożenia wystąpieniem lub wystąpienia choroby kategorii A w rozumieniu art. 1 pkt 1 rozporządzenia 2018/1882 i określenia obszaru objętego ograniczeniami ustanowionego zgodnie z przepisami rozporządzenia 2016/429 i z przepisami Unii Europejskiej wydanymi na podstawie rozporządzenia 2016/429 informacje o zdarzeniach dotyczących świń, z wyłączeniem urodzenia, zgłasza się do komputerowej bazy danych w terminie 2 dni od dnia wystąpienia danego zdarzenia.”;
7) po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu: „Art. 30a. W przypadku zagrożenia wystąpieniem lub wystąpienia choroby kategorii A w rozumieniu art. 1 pkt 1 rozporządzenia 2018/1882 i określenia obszaru objętego ograniczeniami ustanowionego zgodnie z przepisami rozporządzenia 2016/429 i z przepisami Unii Europejskiej wydanymi na podstawie rozporządzenia 2016/429 minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, terminy dokonywania zgłoszeń do komputerowej bazy danych informacji o zdarzeniach dotyczących bydła, jeleniowatych, koniowatych, kóz, owiec lub wielbłądowatych inne niż termin określony w art. 26 ust. 1, mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa epizootycznego i zapobieganie zagrożeniom dla zdrowia publicznego wynikającym z występowania chorób oraz ograniczenie lub eliminowanie takich zagrożeń.”;
8) w art. 33:
a) w ust. 3 po wyrazach „identyfikacją koniowatego” dodaje się wyrazy „ , które jest zwierzęciem hodowlanym czystorasowym w rozumieniu art. 2 pkt 9 rozporządzenia 2016/1012”,
b) w ust. 5 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: „Jeżeli właściciel koniowatego albo posiadacz koniowatego będący podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2021/963, nie udziela osobie wykonującej czynności związane z identyfikacją koniowatego niezbędnej pomocy przy wykonywaniu tych czynności, odstępuje się od ich wykonania.”;
9) w art. 50 ust. 13 otrzymuje brzmienie: „13. Podmiot kontrolowany lub osoba przez niego upoważniona: 1) umożliwiają przeprowadzenie kontroli, w tym wstęp do siedziby stada, zakładu drobiu, rzeźni, zakładu przetwórczego lub spalarni; 2) udzielają osobie wykonującej czynności kontrolne pomocy niezbędnej przy ich wykonywaniu, w tym przygotowują do kontroli dokumenty, zwierzęta i pomieszczenia, w których przebywają zwierzęta; 3) okazują osobie wykonującej czynności kontrolne unikalny dożywotni dokument identyfikacyjny koniowatego niepóźniej niż w dniu roboczym przypadającym po dniu przeprowadzenia kontroli.”;
10) w art. 56 w ust. 1:
a) w pkt 20 po wyrazach „tych czynności,” dodaje się wyrazy „lub nie okazuje osobie wykonującej czynności kontrolne unikalnego dożywotniego dokumentu identyfikacyjnego koniowatego w terminie określonym w art. 50 ust. 13 pkt 3,”,
b) w pkt 21 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 22–26 w brzmieniu: „22) będąc posiadaczem świni, który po dokonaniu zgłoszenia, o którym mowa w art. 29a ust. 1, przemieścił tę świnię mimo otrzymania od powiatowego lekarza weterynarii lub lekarza weterynarii, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, informacji, że tej świni nie można przemieścić, 23) będąc właścicielem koniowatego, nie przekazuje informacji określonych w art. 26 ust. 4 posiadaczowi koniowatego lub posiadaczowi koniowatego będącemu podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2021/963, w terminie określonym w art. 26 ust. 1, 24) będąc obowiązanym do wykonania czynności, o których mowa w art. 29a ust. 8 i 9, nie wykonuje tych czynności zgodnie z tym przepisem, 25) będąc lekarzem weterynarii, o którym mowa w art. 39 ust. 1 rozporządzenia 2021/963, nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 39 ust. 2 i 3 rozporządzenia 2021/963, 26) będąc lekarzem weterynarii, o którym mowa w art. 42 ust. 2 rozporządzenia 2021/963, nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w art. 42 ust. 2 lit. b rozporządzenia 2021/963”;
11) w art. 70 i w art. 74 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „31 grudnia 2025 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2026 r.”.

Pełna treść aktu: o zdrowiu zwierząt.