Art. 90. Zakazy dotyczące nawozów i pasz

1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1) powiatowy lekarz weterynarii na obszarze swojej właściwości wykonuje zadania państwa członkowskiego Unii Europejskiej i właściwej władzy określone w rozporządzeniu nr 1069/2009 i w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia nr 1069/2009;

2) Główny Lekarz Weterynarii wykonuje zadania:

a) państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwego organu i właściwej władzy w zakresie udostępniania oraz przekazywania Komisji Europejskiej i państwom członkowskim Unii Europejskiej informacji, dokumentów i danych oraz dokonywania zgłoszeń i składania wniosków określonych w rozporządzeniu nr 1069/2009 i w przepisach Unii Europejskiej wydanych na podstawie rozporządzenia nr 1069/2009,

b) właściwego organu i krajowego punktu kontaktowego w sprawach, o których mowa w art. 20 i art. 30 rozporządzenia nr 1069/2009 oraz w art. 16 ust. 2 i art. 27 ust. 1 akapit drugi lit. a rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz. Urz. UE L 54 z 26.02.2011, str. 1, z późn. zm.19)), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 142/2011”.

2. Graniczny lekarz weterynarii wykonuje zadania:

1) właściwego organu odpowiedzialnego za punkt kontroli granicznej, właściwego organu punktu kontroli granicznej oraz właściwego organu i urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej określone w rozporządzeniu nr 142/2011;

2) właściwego organu określone w art. 27 ust. 1 akapit pierwszy, art. 28 ust. 1 i 3, w ust. 1 lit. c załącznika XII i w ust. 4 lit. b w sekcji 2 w rozdziale I załącznika XIV do rozporządzenia nr 142/2011.

3. Decyzje wydane w sprawach, o których mowa w:

1) ust. 1 lit. e ppkt (iii) w sekcji 2,

2) ust. 2 lit. c w sekcji 3,

3) lit. b w sekcji 4 – w rozdziale II załącznika VI do rozporządzenia nr 142/2011, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów rozporządzenia nr 1069/2009 lub z przepisów wydanych na podstawie rozporządzenia nr 1069/2009 wynika obowiązek lub możliwość podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy organ, zatwierdzonego lekarza weterynarii lub urzędowego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności, określi, w drodze rozporządzenia:

1) rodzaje zadań określonych w tych przepisach, w tym wykonywanych przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowych lekarzy weterynarii, lub sposób wykonywania tych zadań lub

2) nakazy, zakazy lub ograniczenia wynikające z tych przepisów, w tym wprowadzane przez dany organ Inspekcji Weterynaryjnej – mając na względzie zapobieganie zagrożeniu stwarzanemu przez produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne dla zdrowia ludzi lub zwierząt i ograniczenie lub zlikwidowanie tego zagrożenia.

Komentarz do Art. 90.

Przepis rozdziela zadania organów weterynaryjnych związane ze stosowaniem rozporządzenia nr 1069/2009 oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych na jego podstawie, a także rozporządzenia nr 142/2011. Zasadą jest, że powiatowy lekarz weterynarii, na obszarze swojej właściwości, wykonuje zadania przypisane państwu członkowskiemu Unii Europejskiej i właściwej władzy.

Główny Lekarz Weterynarii odpowiada przede wszystkim za działania o charakterze ogólnokrajowym i współpracę z instytucjami unijnymi. Wykonuje zadania dotyczące przekazywania Komisji Europejskiej i państwom członkowskim informacji, dokumentów i danych, a także dokonywania zgłoszeń i składania wniosków. Pełni również funkcję właściwego organu i krajowego punktu kontaktowego w sprawach wskazanych w rozporządzeniu nr 1069/2009 i rozporządzeniu nr 142/2011.

Graniczny lekarz weterynarii wykonuje zadania właściwego organu oraz urzędowego lekarza weterynarii w punkcie kontroli granicznej. Przepis wskazuje także dodatkowe kompetencje związane z działaniem tych punktów, określone w rozporządzeniu nr 142/2011.

Ustęp 3 wprowadza szczególną regułę proceduralną: decyzje wydane w wymienionych w nim sprawach podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Oznacza to, że ich wykonanie nie jest odroczone do czasu upływu zwykłego terminu lub zakończenia innych czynności.

Ustęp 4 upoważnia ministra właściwego do spraw rolnictwa do określenia w rozporządzeniu rodzajów zadań, sposobu ich wykonywania oraz nakazów, zakazów i ograniczeń wynikających z przepisów unijnych. Regulacja ta ma służyć zapobieganiu zagrożeniom stwarzanym przez produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego i produkty pochodne dla zdrowia ludzi lub zwierząt oraz ograniczaniu albo likwidowaniu tych zagrożeń.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 89.Art. 91.