Art. 41. Wykonywanie zadań właściwego organu

1. W zakresie swojej właściwości powiatowy lekarz weterynarii, wojewódzki lekarz weterynarii i Główny Lekarz Weterynarii wykonują zadania właściwego organu dotyczące:

1) sporządzania planu szczepień i ustanawiania obszarów tych szczepień, o których mowa w art. 69 ust. 1 rozporządzenia 2016/429;

2) podejmowania decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/361 z dnia 28 listopada 2022 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących stosowania niektórych weterynaryjnych produktów leczniczych do celów zapobiegania niektórym chorobom umieszczonym w wykazie i ich zwalczania (Dz. Urz. UE L 52 z 20.02.2023, str. 1).

2. Podjęcie decyzji określonej w ust. 1 pkt 2 przez powiatowego lekarza weterynarii lub wojewódzkiego lekarza weterynarii jest uzależnione od wydania zgody przez Głównego Lekarza Weterynarii.

3. Aby zapewnić efektywne zwalczanie chorób umieszczonych w wykazie lub chorób określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1 lub zapobieganie tym chorobom, mogą zostać wprowadzone środki dotyczące stosowania weterynaryjnych produktów leczniczych w odniesieniu do tych chorób określone w art. 46 ust. 1 rozporządzenia 2016/429.

4. Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, środki dotyczące stosowania weterynaryjnych produktów leczniczych w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie lub chorób określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1, mając na względzie zapewnienie efektywnego zapobiegania tym chorobom i ich zwalczanie, a także kryteria określone w art. 46 ust. 2 rozporządzenia 2016/429 i przepisy Unii Europejskiej wydane na podstawie art. 47 ust. 1 rozporządzenia 2016/429.

Komentarz do Art. 41.

Przepis określa, które organy Inspekcji Weterynaryjnej wykonują zadania właściwego organu w sprawach szczepień i stosowania weterynaryjnych produktów leczniczych. Zadania te, w zakresie swojej właściwości, należą do powiatowego lekarza weterynarii, wojewódzkiego lekarza weterynarii oraz Głównego Lekarza Weterynarii.

Zakres tych zadań obejmuje przede wszystkim sporządzanie planu szczepień i ustanawianie obszarów szczepień, o których mowa w art. 69 ust. 1 rozporządzenia 2016/429. Organy te zajmują się także podejmowaniem decyzji wskazanej w art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/361. Jeżeli taką decyzję ma podjąć powiatowy albo wojewódzki lekarz weterynarii, konieczna jest wcześniejsza zgoda Głównego Lekarza Weterynarii. Oznacza to, że w tym zakresie decyzje organów niższego szczebla podlegają dodatkowej kontroli na poziomie krajowym.

Przepis przewiduje również możliwość wprowadzenia środków dotyczących stosowania weterynaryjnych produktów leczniczych. Środki te mogą służyć skutecznemu zapobieganiu chorobom umieszczonym w wykazie oraz chorobom określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1, a także ich zwalczaniu. Ich zakres został powiązany z art. 46 ust. 1 rozporządzenia 2016/429.

Odrębnie uregulowano kompetencję ministra właściwego do spraw rolnictwa. Może on, w drodze rozporządzenia, wprowadzić takie środki, uwzględniając potrzebę skutecznego zapobiegania chorobom i ich zwalczania, kryteria z art. 46 ust. 2 rozporządzenia 2016/429 oraz przepisy Unii Europejskiej wydane na podstawie art. 47 ust. 1 tego rozporządzenia. Praktyczne znaczenie przepisu polega więc na rozdzieleniu zadań między organy weterynaryjne oraz wskazaniu warunków podejmowania decyzji i ustanawiania środków ochronnych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 42.