Art. 3. Umowa zastawnicza

Zmiana została uchwalona, ale ustawa zmieniająca nie została jeszcze ogłoszona. Obowiązuje brzmienie dotychczasowe. Zmiana obejmie: pkt 2. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów oraz ustawy - Prawo o ruchu drogowym.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Ten tekst jeszcze nie obowiązuje. Zacznie obowiązywać po ogłoszeniu ustawy zmieniającej.

2) imię (imiona) i nazwisko (nazwę) oraz miejsce zamieszkania (siedzibę) i adres zastawnika, zastawcy oraz dłużnika, jeżeli nie jest on zastawcą;

1. Umowa zastawnicza powinna być pod rygorem nieważności zawarta na piśmie. Do umów o ustanowienie zastawu rejestrowego na wierzytelnościach i prawach nie stosuje się przepisów o formie pisemnej szczególnej określonej w odrębnych przepisach.

2. Umowa zastawnicza powinna określać co najmniej:

1) datę zawarcia umowy;

2) imię i nazwisko (nazwę) oraz miejsce zamieszkania (siedzibę) i adres zastawnika, zastawcy oraz dłużnika, jeżeli nie jest on zastawcą;

3) przedmiot zastawu w sposób odpowiadający jego właściwościom;

4) wierzytelność zabezpieczoną zastawem - przez oznaczenie stosunku prawnego, z którego ta wierzytelność wynika lub może wynikać, oraz najwyższej sumy zabezpieczenia.

3. (uchylony)

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa wymogi dotyczące umowy zastawniczej, czyli umowy ustanawiającej zastaw rejestrowy. Jej zachowanie w formie pisemnej jest konieczne pod rygorem nieważności. Oznacza to, że brak tej formy wpływa na ważność umowy. Jednocześnie w przypadku umów dotyczących ustanowienia zastawu rejestrowego na wierzytelnościach i prawach nie stosuje się szczególnych form pisemnych przewidzianych w odrębnych przepisach.

Umowa powinna zawierać co najmniej elementy wskazane w ust. 2. Należą do nich:

datę zawarcia umowy;
dane zastawnika i zastawcy, obejmujące imię i nazwisko albo nazwę, miejsce zamieszkania albo siedzibę oraz adres;
takie same dane dłużnika, jeżeli dłużnik nie jest jednocześnie zastawcą;
opis przedmiotu zastawu odpowiadający jego właściwościom;
oznaczenie wierzytelności zabezpieczonej zastawem.

Wierzytelność należy określić przez wskazanie stosunku prawnego, z którego wynika albo może wynikać, oraz przez podanie najwyższej sumy zabezpieczenia. Przepis wyznacza więc minimalną treść umowy, pozwalającą zidentyfikować jej strony, przedmiot zabezpieczenia i zakres zabezpieczonej wierzytelności. Brak któregokolwiek z wymaganych elementów może oznaczać, że umowa nie spełnia warunków określonych w tym przepisie. Ust. 3 został uchylony i nie zawiera obecnie regulacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 2017.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.