Art. 2. Ustanowienie zastawu rejestrowego

1. Do ustanowienia zastawu rejestrowego są wymagane umowa o ustanowienie tego zastawu (umowa zastawnicza) między osobą uprawnioną do rozporządzania przedmiotem zastawu (zastawcą) a wierzycielem (zastawnikiem) oraz wpis do rejestru zastawów.

2. Rzeczy obciążone zastawem rejestrowym, a także papiery wartościowe lub inne dokumenty dotyczące praw obciążonych takim zastawem mogą być pozostawione w posiadaniu zastawcy lub osoby trzeciej wskazanej w umowie o ustanowienie zastawu rejestrowego, jeżeli wyraziła ona na to zgodę.

3. Jeżeli zastawca był nieuprawniony do rozporządzania rzeczą, do ochrony zastawnika działającego w dobrej wierze stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie nabywcy rzeczy ruchomej w dobrej wierze, a wpis zastawu rejestrowego do rejestru zastawów jest równoznaczny z wydaniem rzeczy.

4. Do ustanowienia zastawu rejestrowego zabezpieczającego wierzytelności z tytułu dłużnych papierów wartościowych emitowanych w serii, zamiast umowy, o której mowa w ust. 1, jest wymagana umowa zastawnicza między zastawcą i administratorem zastawu, o którym mowa w art. 4 ust. 4.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa, jakie warunki muszą zostać spełnione, aby ustanowić zastaw rejestrowy, oraz reguluje posiadanie przedmiotu zastawu i ochronę zastawnika działającego w dobrej wierze. Podstawą ustanowienia zastawu są dwa elementy występujące łącznie: umowa zastawnicza oraz wpis do rejestru zastawów.

Umowę zawierają zastawca, czyli osoba uprawniona do rozporządzania przedmiotem zastawu, oraz zastawnik, którym jest wierzyciel. Samo zawarcie umowy nie wystarcza do ustanowienia zastawu, konieczny jest także wpis do rejestru zastawów. Przepis wskazuje tym samym zarówno podmioty uczestniczące w ustanowieniu zabezpieczenia, jak i formalny warunek jego powstania.

W odróżnieniu od rozwiązania polegającego na przekazaniu rzeczy wierzycielowi, rzeczy obciążone zastawem rejestrowym mogą pozostać w posiadaniu zastawcy. Dotyczy to także papierów wartościowych i innych dokumentów odnoszących się do praw obciążonych zastawem. Posiadanie może zostać powierzone również osobie trzeciej wskazanej w umowie, ale wymaga to jej zgody.

Przepis reguluje także sytuację, w której zastawca nie był uprawniony do rozporządzania rzeczą. Zastawnik działający w dobrej wierze korzysta wówczas z ochrony określonej przez odpowiednie zastosowanie przepisów o ochronie nabywcy rzeczy ruchomej w dobrej wierze. Wpis zastawu rejestrowego do rejestru zastawów jest w tej sytuacji równoznaczny z wydaniem rzeczy.

Odrębne rozwiązanie przewidziano dla zastawu zabezpieczającego wierzytelności wynikające z dłużnych papierów wartościowych emitowanych w serii. Zamiast umowy między zastawcą a wierzycielem wymagana jest umowa zastawnicza między zastawcą a administratorem zastawu, o którym mowa w art. 4 ust. 4.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 2017.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.