Art. 4. Administrator zastawu

1. W razie zabezpieczenia: - jeden z wierzycieli wskazany w umowie zawartej z pozostałymi wierzycielami lub w układzie, może być upoważniony do zabezpieczenia zastawem rejestrowym wierzytelności przysługujących pozostałym wierzycielom i do wykonywania we własnym imieniu, ale na ich rachunek, praw i obowiązków zastawnika wynikających z umowy zastawniczej i przepisów prawa (administrator zastawu).

1) wierzytelności przysługującej dwóm lub więcej wierzycielom,

2) dwóch lub więcej wierzytelności wynikających z umów,

3) wierzytelności objętej układem w postępowaniu upadłościowym albo restrukturyzacyjnym

2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku przeniesienia części wierzytelności zabezpieczonej zastawem rejestrowym na inną osobę.

3. Zastaw rejestrowy zabezpieczający wierzytelności z tytułu dłużnych papierów wartościowych emitowanych w serii może być ustanowiony na rzecz wszystkich wierzycieli bez imiennego ich wskazania.

4. W przypadku zastawu, o którym mowa w ust. 3, obowiązkowe jest ustanowienie administratora zastawu, na podstawie umowy między emitentem i administratorem zastawu. Administrator zastawu nie musi być wierzycielem z tytułu dłużnych papierów wartościowych emitowanych w serii.

Komentarz do Art. 4.

Przepis reguluje zasady ustanawiania administratora zastawu w sytuacji, gdy jeden zastaw rejestrowy ma zabezpieczać wierzytelności więcej niż jednego wierzyciela albo wierzytelności związane z układem. Zgodnie z ust. 1, jeden z wierzycieli może zostać upoważniony na podstawie umowy zawartej z pozostałymi wierzycielami albo na podstawie układu. Działa wtedy jako „administrator zastawu”, wykonując we własnym imieniu, ale na rachunek pozostałych wierzycieli, prawa i obowiązki zastawnika wynikające z umowy zastawniczej i przepisów prawa.

Rozwiązanie to dotyczy trzech wskazanych sytuacji: zabezpieczenia wierzytelności przysługującej co najmniej dwóm wierzycielom, zabezpieczenia co najmniej dwóch wierzytelności wynikających z umów oraz zabezpieczenia wierzytelności objętej układem w postępowaniu upadłościowym albo restrukturyzacyjnym. Ust. 2 rozszerza stosowanie tej regulacji na przypadek przeniesienia części wierzytelności zabezpieczonej zastawem rejestrowym na inną osobę.

Odrębne zasady przewidziano dla dłużnych papierów wartościowych emitowanych w serii. Zastaw rejestrowy może wówczas zostać ustanowiony na rzecz wszystkich wierzycieli bez wskazywania ich imiennie. W takim przypadku ustanowienie administratora zastawu jest obowiązkowe, a jego umocowanie wynika z umowy zawartej między emitentem i administratorem. Administrator nie musi być wierzycielem z tytułu tych papierów wartościowych. Przepis ułatwia więc wspólne zabezpieczenie wielu wierzytelności i pozwala wykonywać prawa zastawnika przez jedną wskazaną osobę.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 2017.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3.Art. 5.