Art. 40. Okres obowiązywania, warunki i uzasadnienie zgody

1. Zgoda, o której mowa w art. 38 ust. 1 lub 2, jest wyrażana na czas oznaczony, niedłuższy niż rok.

2. Zgoda może być wydana z zastrzeżeniem warunków.

3. W przypadku zgody wydanej z zastrzeżeniem warunków, odmowy wyrażenia zgody albo zwrotu wniosku, organ właściwy jest obowiązany do pisemnego uzasadnienia.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa podstawowe zasady wyrażania zgody, o której mowa w art. 38 ust. 1 lub 2. Zgoda nie może być udzielona bezterminowo, ponieważ zawsze wyraża się ją na czas oznaczony, nie dłuższy niż rok. Oznacza to, że w treści zgody powinien zostać wskazany okres jej obowiązywania, a jego maksymalna długość wynosi rok.

Przepis dopuszcza również wydanie zgody z zastrzeżeniem warunków. Warunki te są elementem zgody i ograniczają jej obowiązywanie w sposób określony przez właściwy organ. Sam przepis nie wskazuje rodzaju ani treści takich warunków, przesądza jednak, że zgoda może zostać od nich uzależniona.

Szczególne obowiązki dotyczą sytuacji, w których zgoda została wydana warunkowo, odmówiono jej wyrażenia albo wniosek został zwrócony. W każdym z tych przypadków organ właściwy jest obowiązany sporządzić pisemne uzasadnienie. Uzasadnienie nie jest więc wymagane wyłącznie przy odmowie, lecz także przy zgodzie zawierającej warunki oraz przy zwrocie wniosku.

W praktyce przepis wyznacza trzy istotne elementy postępowania: ograniczenie czasu obowiązywania zgody, możliwość powiązania jej z warunkami oraz obowiązek pisemnego przedstawienia powodów działania organu w określonych sytuacjach. Dzięki temu zakres zgody i przyczyny rozstrzygnięcia powinny wynikać z treści dokumentu, a nie tylko z samego faktu jego wydania lub niewydania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2259.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.Art. 41.