Art. 17b. Kryteria oceny zagrożenia

1. Dla szkód w środowisku w powierzchni ziemi, dokonując oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska, o której mowa w art. 13 ust. 2a pkt 6 lub art. 15 ust. 2 pkt 3 lit. a tiret czwarte, lub art. 17 ust. 2a pkt 1 lit. d, uwzględnia się w szczególności:

1) postać chemiczną, w jakiej występuje zanieczyszczenie i jego biodostępność;

2) możliwość rozprzestrzeniania się zanieczyszczenia;

3) potencjalne drogi narażenia z uwzględnieniem rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w zależności od właściwości gleby, ukształtowania, budowy geologicznej i warunków hydrogeologicznych, a także pokrycia terenu;

4) środowisko oraz ludzi, którzy mogliby ucierpieć w wyniku zanieczyszczenia;

5) występowanie na terenie zanieczyszczonym i w jego okolicy zwłaszcza gruntów uprawnych, ogrodów, parków, placów zabaw, terenów sportowych, budynków mieszkalnych i użytkowych, form ochrony przyrody, zasobów wody pitnej i ujęć wody.

2. Przy dokonywaniu oceny uwzględnia się przepisy, wydawane na podstawie art. 101p ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

3. Jeżeli ocena wykaże, że nie występuje znaczące zagrożenie dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska, regionalny dyrektor ochrony środowiska może odpowiednio zwolnić, w drodze decyzji, podmiot korzystający ze środowiska z obowiązku przeprowadzenia działań naprawczych albo nie przeprowadzać działań, o których mowa w art. 16.

Komentarz do Art. 17b.

Przepis określa, jakie okoliczności należy uwzględnić przy ocenie, czy zanieczyszczenie powierzchni ziemi powoduje znaczące zagrożenie dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska. Ocena ta jest związana z przypadkami wskazanymi w art. 13 ust. 2a pkt 6, art. 15 ust. 2 pkt 3 lit. a tiret czwarte oraz art. 17 ust. 2a pkt 1 lit. d.

W szczególności analizuje się:

postać chemiczną zanieczyszczenia i jego biodostępność;
możliwość jego rozprzestrzeniania się;
potencjalne drogi narażenia, z uwzględnieniem właściwości gleby, ukształtowania i budowy geologicznej terenu, warunków hydrogeologicznych oraz jego pokrycia;
środowisko i ludzi, którzy mogą ucierpieć wskutek zanieczyszczenia;
obecność w miejscu zanieczyszczenia i w jego okolicy między innymi gruntów uprawnych, ogrodów, parków, placów zabaw, terenów sportowych, budynków mieszkalnych i użytkowych, form ochrony przyrody, zasobów wody pitnej oraz ujęć wody.

Przy ocenie uwzględnia się również przepisy wydawane na podstawie art. 101p ust. 3 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Oznacza to, że ustalenie znaczącego zagrożenia wymaga odniesienia zarówno do właściwości samego zanieczyszczenia, jak i do warunków terenu oraz możliwych odbiorców oddziaływania.

Jeżeli ocena wykaże brak znaczącego zagrożenia dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska, regionalny dyrektor ochrony środowiska może, w drodze decyzji, odpowiednio zwolnić podmiot korzystający ze środowiska z obowiązku przeprowadzenia działań naprawczych albo nie przeprowadzać działań, o których mowa w art. 16. Przepis przewiduje więc możliwość odstąpienia od tych działań, ale uzależnia ją od wyniku oceny i decyzji właściwego organu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 2187.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 17a.Art. 18.