Art. 39. Dzień ustalenia salda lub wartości rachunku

Saldo lub wartość rachunku są określane na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który sporządzana jest informacja o rachunkach raportowanych.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa moment, według którego ustala się saldo albo wartość rachunku w informacji dotyczącej rachunków raportowanych. Jest nim ostatni dzień roku kalendarzowego, za który sporządzana jest dana informacja. Oznacza to, że dla ustalenia wskazanej kwoty decydujące znaczenie ma stan rachunku na koniec właściwego roku, a nie dowolny dzień przypadający w trakcie tego roku.

Regulacja wiąże więc określenie salda lub wartości z dwoma elementami: rachunkiem, którego dotyczy informacja, oraz rokiem kalendarzowym, za który informacja jest sporządzana. Jeżeli informacja odnosi się do konkretnego roku, saldo lub wartość rachunku należy określić właśnie na ostatni dzień tego roku. Przepis nie ustanawia innej daty odniesienia ani nie wskazuje na ustalanie tej wartości według średniej, wartości początkowej lub innego momentu.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wprowadzeniu jednolitego punktu czasowego dla określania danych przekazywanych w informacji o rachunkach raportowanych. Pozwala to powiązać saldo lub wartość rachunku z zamknięciem określonego roku kalendarzowego i zachować zgodność między okresem, którego dotyczy informacja, a datą ustalenia wskazanej wartości. Terminy „saldo” i „wartość rachunku” zostały ujęte rozłącznie, dlatego przepis obejmuje oba rodzaje danych, zależnie od tego, która z tych kategorii odnosi się do danego rachunku.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 648.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.