Art. 38. Moment uznania rachunku za rachunek raportowany

Rachunek finansowy zostaje uznany za rachunek raportowany począwszy od dnia, w którym został zidentyfikowany jako taki rachunek na podstawie procedur należytej staranności.

Komentarz do Art. 38.

Przepis określa moment, od którego rachunek finansowy uzyskuje status rachunku raportowanego. Nie decyduje o tym samo istnienie rachunku ani jego wcześniejsze prowadzenie, lecz jego identyfikacja jako rachunku raportowanego na podstawie procedur należytej staranności. Oznacza to, że status ten powstaje w konkretnym dniu, w którym przeprowadzona procedura prowadzi do takiej identyfikacji.

Sformułowanie „począwszy od dnia” wskazuje, że skutek uznania rachunku za raportowany rozpoczyna się właśnie w dniu identyfikacji. Przepis wiąże więc powstanie tego statusu z określonym zdarzeniem i określa jego granicę czasową. Sam rachunek finansowy nie jest uznawany za raportowany automatycznie, ponieważ konieczne jest wcześniejsze ustalenie jego charakteru w ramach procedur należytej staranności.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na uporządkowaniu relacji między identyfikacją rachunku a jego statusem raportowanym. Dopiero wskazanie rachunku jako raportowanego uruchamia ten status, a dzień identyfikacji stanowi punkt odniesienia dla oceny, od kiedy rachunek należy traktować w ten sposób. Przepis nie opisuje przebiegu procedur należytej staranności ani nie określa dodatkowych warunków identyfikacji. Rozstrzyga wyłącznie, jaki skutek czasowy wiąże się z ich wynikiem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 648.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 37.Art. 39.